Meer nummers van Zaz
Beschrijving
Producent: Romain Descampe
Producent: Egil «Ziggy» Franzen
Componist: Raphaël Haroche
Tekstschrijver: Raphaël Haroche
Songtekst en vertaling
Origineel
Je porte ta boucle d'oreille pirate, ton amour comme une croix.
Je porte ta colère qui éclate et la douceur de ta voix.
Je porte ta robe de douleur, ton livre de prières, ton étoile sur mon cœur, la nuit qui descend sur la terre.
J'aurais voulu que tu fasses la paix avec toi, qu'il existe quelque part une passerelle vers la mer.
J'aurais voulu que tu fasses la paix avec toi, qu'il existe quelque part une passerelle vers la mer.
Je porte ton enfant dans mes bras, tes fantômes et ta douleur, tes cheveux rouges sur moi et ton grand cœur.
Tes revanches de guerre mondiale dans une ville noire et sale, les routes de mort d'Argentine, flamboyants sans racine.
J'aurais voulu que tu fasses la paix avec toi, qu'il existe quelque part une passerelle vers la mer.
J'aurais voulu que tu fasses la paix avec toi, qu'il existe quelque part une passerelle vers la mer.
Je t'apporte les tables de la loi et de la fleur d'oranger.
Ma chambre, ce soir, tu vois, est bien rangée.
Cette nuit, je dormirai dans ma niche.
Je ne fermerai pas les yeux, je ne laisserai pas mourir le feu. Je ne laisserai pas mourir le feu.
J'aurais voulu que tu fasses la paix avec toi, qu'il existe quelque part une passerelle vers la mer.
J'aurais voulu que tu fasses la paix avec toi, qu'il existe quelque part une passerelle vers la mer.
J'aurais voulu que tu fasses la paix avec toi, qu'il existe quelque part une passerelle vers la mer.
J'aurais voulu que tu fasses la paix avec toi, qu'il existe quelque part une passerelle vers la mer.
Nederlandse vertaling
Ik draag je piratenoorbel, je liefde als een kruis.
Ik draag je barstende woede en de zoetheid van je stem.
Ik draag je mantel van verdriet, je gebedenboek, je ster op mijn hart, de nacht die op de aarde neerdaalt.
Ik zou willen dat je vrede met jezelf sloot, dat er ergens een poort naar de zee was.
Ik zou willen dat je vrede met jezelf sloot, dat er ergens een poort naar de zee was.
Ik draag je kind in mijn armen, je geesten en je pijn, je rode haar op mij en je grote hart.
Je wereldoorlog wreekt zich in een zwarte en vuile stad, de doodswegen van Argentinië, flamboyant zonder wortels.
Ik zou willen dat je vrede met jezelf sloot, dat er ergens een poort naar de zee was.
Ik zou willen dat je vrede met jezelf sloot, dat er ergens een poort naar de zee was.
Ik breng je de tafels van de wet en de oranjebloesem.
Zie je, mijn kamer is vanavond netjes.
Vanavond slaap ik in mijn kennel.
Ik zal mijn ogen niet sluiten, ik zal het vuur niet laten doven. Ik laat het vuur niet doven.
Ik zou willen dat je vrede met jezelf sloot, dat er ergens een poort naar de zee was.
Ik zou willen dat je vrede met jezelf sloot, dat er ergens een poort naar de zee was.
Ik zou willen dat je vrede met jezelf sloot, dat er ergens een poort naar de zee was.
Ik zou willen dat je vrede met jezelf sloot, dat er ergens een poort naar de zee was.