Meer nummers van Zaz
Beschrijving
Producent: Romain Descampe
Producent: Egil «Ziggy» Franzen
Componist: Noé Preszow
Tekstschrijver: Noé Preszow
Songtekst en vertaling
Origineel
Bien sûr, le dernier regard. Bien sûr, le dernier départ.
Bien sûr, le dernier au revoir. Bien sûr, les larmes dans le couloir.
Ce que l'on cache, ce que l'on montre et cette course contre la montre.
Dernier été, dernier hiver et moi qui sais pas comment faire.
C'est pas toi qui me fais pleurer, c'est ceux et celles qui t'ont aimé, qui me dévoilent des épisodes, parfois aux antipodes de la personne que j'ai connue, du toi que j'ai entraperçu, qui me partagent des histoires auxquelles j'aimerais tellement croire.
C'est pas toi qui me fais pleurer, c'est ceux et celles qui t'ont aimé.
C'est pas toi qui me fais pleurer, c'est ceux qui pleurent à mes côtés.
On est rien, on est rien, que des liens.
On est rien, on est rien, que des liens.
Bien sûr, le dernier repas.
Bien sûr, le dernier éclat.
Prendre ta main une dernière fois, te parler tout bas.
Soudain, la terre qui tangue un peu et mon ciel qui se cherche un Dieu.
Les larmes qui descendent puis remontent. J'écoute tout ce qu'on me raconte.
C'est pas toi qui me fais pleurer, c'est ceux et celles qui t'ont aimé, qui me dévoilent des épisodes, parfois aux antipodes de la personne que j'ai connue, du toi que j'ai entraperçu, qui me partagent des histoires auxquelles j'aimerais tellement croire.
Ce n'est pas toi qui me fais pleurer, c'est ceux et celles qui t'ont aimé.
C'est pas toi qui me fais pleurer, c'est ceux qui pleurent à mes côtés.
On est rien, on est rien, que des liens.
On est rien, on est rien, que des liens.
On est rien, on est rien, que des liens.
On est rien, on est rien, -que des liens. -Bien sûr, le dernier regard.
Bien sûr, le dernier départ. Bien sûr, le dernier au revoir.
Bien sûr, les larmes dans le couloir.
Ce que l'on cache, ce que l'on montre et cette course contre la montre.
Dernier été, dernier hiver et moi qui sais pas comment -faire. -On est rien, on est rien.
-Et moi qui sais pas comment faire.
-On est rien, on est rien, que des liens.
Nederlandse vertaling
Natuurlijk, de laatste blik. Natuurlijk, het laatste vertrek.
Natuurlijk het laatste afscheid. Natuurlijk, tranen in de gang.
Wat we verbergen, wat we laten zien en deze race tegen de klok.
Afgelopen zomer, afgelopen winter en ik, die niet weet hoe het moet.
Jij bent het niet die mij aan het huilen maakt, het zijn degenen die van je hielden, die mij episoden onthullen, soms de tegenpolen van de persoon die ik kende, van jou waarvan ik een glimp opvangde, die verhalen met mij delen die ik zo graag zou willen geloven.
Jij bent het niet die mij aan het huilen maakt, maar degenen die van je hielden.
Jij bent het niet die mij aan het huilen maakt, het zijn degenen die naast mij huilen.
Wij zijn niets, wij zijn niets, alleen maar schakels.
Wij zijn niets, wij zijn niets, alleen maar schakels.
Natuurlijk, de laatste maaltijd.
Natuurlijk de laatste glans.
Neem nog een laatste keer je hand en praat rustig tegen je.
Plotseling schudt de aarde een beetje en mijn hemel zoekt een God.
De tranen die naar beneden komen en dan weer naar boven komen. Ik luister naar alles wat mij verteld wordt.
Jij bent het niet die mij aan het huilen maakt, het zijn degenen die van je hielden, die mij episoden onthullen, soms de tegenpolen van de persoon die ik kende, van jou waarvan ik een glimp opvangde, die verhalen met mij delen die ik zo graag zou willen geloven.
Jij bent het niet die mij aan het huilen maakt, maar degenen die van je hielden.
Jij bent het niet die mij aan het huilen maakt, het zijn degenen die naast mij huilen.
Wij zijn niets, wij zijn niets, alleen maar schakels.
Wij zijn niets, wij zijn niets, alleen maar schakels.
Wij zijn niets, wij zijn niets, alleen maar schakels.
Wij zijn niets, wij zijn niets, alleen maar schakels. -Natuurlijk, de laatste blik.
Natuurlijk, het laatste vertrek. Natuurlijk het laatste afscheid.
Natuurlijk, tranen in de gang.
Wat we verbergen, wat we laten zien en deze race tegen de klok.
Afgelopen zomer, afgelopen winter en ik, die niet weet hoe het moet. -Wij zijn niets, wij zijn niets.
-En ik weet niet hoe ik het moet doen.
-Wij zijn niets, we zijn niets, alleen maar schakels.