Meer nummers van Zaz
Beschrijving
Producent: Romain Descampe
Producent: Egil «Ziggy» Franzen
Componist: Noé Preszow
Tekstschrijver: Zaz
Tekstschrijver: Noé Preszow
Songtekst en vertaling
Origineel
Un enfant pour toujours, pour toujours un enfant.
De nuit comme de jour, une absence au présent.
Un enfant pour toujours, rame à contre-courant, au fin fond d'une cour, du fin fond de mon sang.
Au cœur de mon histoire, comme un déchirement, comme une balançoire au-dessus du néant.
Comme une tragédie, comme une silhouette, de jour comme de nuit, qui s'agite et me guette.
Et moi, j'ai beau courir, m'en aller, revenir, poser mille questions, me regarder en face : qui est-ce dans la glace?
Que s'est-il passé?
Qui ai-je remplacé?
Comment me libérer?
Un enfant pour toujours, pour toujours un enfant.
Un éternel retour, un parfum d'accident.
Prends mes rêves à rebours, demande réparation.
J'entends comme un tambour, j'entends comme un prénom, un appel au secours, un deuil qui me dépasse et qui me tourne autour.
Une voix dans l'espace, un drame injustifiable pour un père, une mère, des cœurs inconsolables dont je ne sais que faire.
Et moi, j'ai beau courir, m'en aller et revenir, poser mille questions, me regarder en face : qui est-ce dans la glace? Que s'est-il passé?
Qui ai-je remplacé?
Cet enfant pour toujours, ce matin, je lui dis : Laisse-moi mon parcours, je dois vivre ma vie. Laisse-moi mes amours, laisse-moi mes amis.
Ton fantôme est trop lourd. Pardon, mais c'est ainsi.
Cet enfant pour toujours, ce matin, je lui dis : Le chemin est trop court pour être poursuivi.
Je te laisse au carrefour des souvenirs de l'oubli.
Je ne fais plus demi-tour et je te laisse ici, et je te laisse ici.
Et je te laisse ici!
Et je te laisse ici.
Un enfant pour toujours, pour toujours un enfant.
Nederlandse vertaling
Voor altijd een kind, voor altijd een kind.
Dag en nacht, een afwezigheid in het heden.
Voor altijd een kind, roeiend tegen de stroom in, in de diepten van een binnenplaats, vanuit de diepten van mijn bloed.
De kern van mijn verhaal, als een gebroken hart, als een schommel boven het niets.
Als een tragedie, als een silhouet, dag en nacht, dat beweegt en over mij waakt.
En ik ren tevergeefs, ga weg, kom terug, stel duizend vragen, kijk mezelf in het gezicht: wie is dat in de spiegel?
Wat is er gebeurd?
Wie heb ik vervangen?
Hoe kan ik mezelf bevrijden?
Voor altijd een kind, voor altijd een kind.
Een eeuwige terugkeer, een geur van ongeluk.
Breng mijn dromen achteruit, vraag om herstel.
Ik hoor als een trommel, ik hoor als een voornaam, een schreeuw om hulp, een rouw die verder gaat dan mij en om mij draait.
Een stem in de ruimte, een ongerechtvaardigde tragedie voor een vader, een moeder, ontroostbare harten waar ik geen raad mee weet.
En ik ren tevergeefs, ga weg en kom terug, stel duizend vragen, kijk mezelf in het gezicht: wie is dat in de spiegel? Wat is er gebeurd?
Wie heb ik vervangen?
Dit kind voor altijd, vanmorgen zei ik tegen hem: Laat mij mijn reis achter, ik moet mijn leven leiden. Laat mij mijn liefdes achter, laat mij mijn vrienden achter.
Je geest is te zwaar. Sorry, maar zo is het.
Dit kind voor altijd, vanmorgen zei ik tegen hem: het pad is te kort om verder te gaan.
Ik laat je achter op het kruispunt van herinneringen aan vergetelheid.
Ik draai me niet meer om en ik laat je hier achter, en ik laat je hier achter.
En ik laat je hier achter!
En ik laat je hier achter.
Voor altijd een kind, voor altijd een kind.