Meer nummers van The Stranglers
Beschrijving
Toetsenborden, zang: Dave Greenfield
Producent: Dave Greenfield
Gitaar, zang: Hugh Cornwell
Producent: Hugh Cornwell
Basgitaar: Jean Jacques Burnel
Producent: Jean Jacques Burnel
Zang: Jean Jacques Burnel
Drums, percussie: Jet Black
Producent: Jet Black
Componist: Dave Greenfield
Componist: Hugh Cornwell
Componist: Jean Jacques Burnel
Componist: Jet Black
Componist, schrijver: The Stranglers
Songtekst en vertaling
Origineel
Bonsoir!
Ton véhicule n'a pas l'air d'avoir de passager.
Peux-tu. . .
Veux-tu me recevoir sans trop te déranger?
Mes bottes ne feront pas trop d'écho dans ton couloir.
Pas de bruit avec mes adieux.
Pas pour nous, les moments perdus, en attendant un incertain au revoir.
Parce que j'ai la folie.
Oui, j'ai la folie.
Oui, c'est la folie. Oui, c'est la folie.
Oui, c'est la folie. Oui, c'est la folie.
Il était une fois un étudiant. . .
qui voulait fort, comme en littérature.
Sa copine, elle était si douce qu'il pouvait presque, en la mangeant, rejeter tous les vices, repousser tous les mâles, détruire toute beauté.
Qui, par ailleurs, n'avait jamais été ses complices parce qu'il avait la folie.
Il avait la folie.
Oui, c'est la folie.
Oui, c'est la folie.
Oui, c'est la folie. Oui, c'est la folie.
Et si parfois, l'on fait des confessions, à qui les raconter?
Même le bon Dieu nous a laissé tomber.
Un autre endroit, une autre vie.
Et oui, c'est une autre histoire.
Mais à qui tout raconter?
Chez les ombres de la nuit, au petit matin, au petit gris, combien de crimes ont été commis contre les mensonges et soi-disant les lois du cœur?
Combien sont là à cause de la folie?
Parce qu'ils ont la folie.
Ils ont la folie.
Oui, c'est la folie. Oui, c'est la folie. Oui, c'est la folie.
Oui, c'est la folie.
La folie.
La folie.
La folie.
La folie.
La folie
Nederlandse vertaling
Goedeavond!
Het lijkt erop dat uw voertuig geen passagiers bevat.
Kun je. . .
Wil je mij ontvangen zonder jezelf al te veel te storen?
Mijn laarzen zullen niet al te veel echo maken in je gang.
Geen lawaai bij mijn afscheid.
Niet voor ons, de verloren momenten, wachtend op een onzeker afscheid.
Omdat ik gek ben.
Ja, ik ben gek.
Ja, het is gek. Ja, het is gek.
Ja, het is gek. Ja, het is gek.
Er was eens een leerling. . .
die hard wilden, zoals in de literatuur.
Zijn vriendin, ze was zo lief dat hij bijna, door haar op te eten, alle ondeugden kon afwijzen, alle mannen kon afstoten en alle schoonheid kon vernietigen.
Die bovendien nooit zijn medeplichtigen was geweest omdat hij gek was.
Hij was boos.
Ja, het is gek.
Ja, het is gek.
Ja, het is gek. Ja, het is gek.
En als we soms bekentenissen afleggen, aan wie kunnen we dat dan vertellen?
Zelfs de goede God heeft ons in de steek gelaten.
Een andere plek, een ander leven.
En ja, dat is een ander verhaal.
Maar aan wie moet je alles vertellen?
Hoeveel misdaden zijn er in de schaduwen van de nacht, in de vroege ochtend, in het kleine grijs, gepleegd tegen leugens en zogenaamde wetten van het hart?
Hoeveel zijn er vanwege waanzin?
Omdat ze gek zijn.
Ze zijn boos.
Ja, het is gek. Ja, het is gek. Ja, het is gek.
Ja, het is gek.
Waanzin.
Waanzin.
Waanzin.
Waanzin.
Waanzin