Meer nummers van Marek Dyjak
Meer nummers van Kasia Moś
Beschrijving
Uitgebracht op: 2025-06-13
Songtekst en vertaling
Origineel
Nie mów mi, że poetą dziś nie mogę być.
Nie mów nic.
Wiem to ja, tak samo jak i ty.
Nie mów, że naszej drogi nadszedł błogi kres.
Wstanie dzień.
Teraz śpij. Niech spadnie zimny deszcz.
Gdzieś w kałuży ulic, z gębą poszarpaną, zostawiłem wszystko w bramie odrapanej.
W szkle rozbitych marzeń, wstydu oraz winy, majaczą wspomnienia, wiszą czarne liny. Z sercem poszarpanym, gdzieś w ulic kałuży.
Każdemu wiadomo, kto na co zasłużył.
Zostawiłem wszystko. Siałem litość i pożogę.
I tak tu teraz stoję, tylko śmiać się już nie mogę.
Lecz nie mów mi, że poetą dziś nie mogę być.
Nie mów nic.
Wiem to ja, tak samo jak i ty.
. . .
Gdzieś w kałuży ulic, z sercem poszarpanym, szukam cię i patrzę w niezagojone rany.
W odrapanej bramie, pośród świateł i półcieni, majaczą wspomnienia i krew się czerwieni.
Zostawiłam wszystko, niczego nie oddałam.
W szkle rozbitych marzeń stałam, kim się stałam. Wykrzycz moje imię!
Czy szukać ciebie dalej? Bo szukam cię codziennie, lecz nie wiem, czy chcę znaleźć.
Z sercem poszarpanym, gdzieś w ulic kałuży, patrzę w oczy diabłu i wszystkich wokół, którzy zostawili tutaj tylko litość i pożogę.
I tak tu teraz stoję, tylko śmiać się już nie mogę. Lecz. . .
Nie mów mi, że poetą dziś nie mogę być.
Nie mów mi, -że poetą dziś nie mogę być. -Nie mogę być!
Nie mów mi, -że poetą dziś nie mogę być. -Że poetą dziś nie mogę być.
Nie mów mi, nie mów mi.
Nie mów mi.
Nie mów mi, że poetą dziś nie mogę być.
Nie mów nic.
Wiem to ja, tak samo jak i ty.
-Nie mów, że -Nie mów, że -naszej drogi nadszedł błogi kres. -Błogi kres.
-Wstanie dzień. -Wstanie dzień.
Niech spadnie zimny deszcz.
Nederlandse vertaling
Vertel me niet dat ik vandaag geen dichter kan zijn.
Zeg niets.
Ik weet het en jij ook.
Zeg niet dat onze reis tot een zalig einde is gekomen.
De dag zal aanbreken.
Nu slapen. Laat de koude regen vallen.
Ergens in een plas straten, met een gescheurd gezicht, liet ik alles achter in een armoedig hek.
In het glas van gebroken dromen, schaamte en schuldgevoel, doemen herinneringen op en hangen er zwarte touwen. Met een gescheurd hart, in een plas ergens op straat.
Iedereen weet wie wat verdient.
Ik heb alles achtergelaten. Ik zaaide medelijden en vuur.
En nu sta ik hier, maar ik kan niet meer lachen.
Maar vertel me niet dat ik vandaag geen dichter kan zijn.
Zeg niets.
Ik weet het en jij ook.
. . .
Ergens in de plas straten, met een verscheurd hart, zoek ik je en kijk ik naar niet-genezen wonden.
In de armoedige poort, tussen de lichten en schaduwen, doemen herinneringen op en bloedt rood.
I left everything, I gave nothing back.
In het glas van gebroken dromen stond ik zoals ik werd. Schreeuw mijn naam!
Moet ik naar je blijven zoeken? Omdat ik elke dag naar je op zoek ben, maar ik weet niet of ik je wil vinden.
With a torn heart, somewhere in a puddle in the streets, I look into the eyes of the devil and everyone around me who have left only pity and conflagration here.
En nu sta ik hier, maar ik kan niet meer lachen. Maar. . .
Vertel me niet dat ik vandaag geen dichter kan zijn.
Vertel me niet dat ik vandaag geen dichter kan zijn. -Dat kan niet!
Vertel me niet dat ik vandaag geen dichter kan zijn. -Dat ik vandaag geen dichter kan zijn.
Vertel het me niet, vertel het me niet.
Vertel het mij niet.
Vertel me niet dat ik vandaag geen dichter kan zijn.
Zeg niets.
Ik weet het en jij ook.
-Zeg dat niet -Zeg dat niet -ons pad is tot een zalig einde gekomen. - Zalig einde.
-De dag zal aanbreken. -De dag zal aanbreken.
Laat de koude regen vallen.