Meer nummers van Słoń
Meer nummers van Chris Carson
Beschrijving
Componist: Krystian Siłakowski
Tekstschrijver: Wojciech Zawadzki
Songtekst en vertaling
Origineel
Znamy się już od pierwszego momentu, kiedy z matczynych odmętów cię wyciągną na światło.
Narodziny są jak wyrwanie ze snu, a w twym małym sercu rusza nerwowe staccato. Będę z tobą aż po kres twych dni. Będę dzielić z tobą stres i łzy.
Jestem twoim cieniem ukrytym w ciele i dzielę z tobą życie, nawet jeśli śpisz.
Gdy idziesz na strych lub do piwnicy, schodzisz i przypominasz sobie nagle wszystkie filmy grozy.
Gdy trzeszczą stare schody i wokół nic nie widać, ja z uśmiechem wariata na wskroś cię przeszywam. Umiem skręcić jelita.
Robię to na pełen etat. Najmniejsze pęknięcie w tobie potrafię zamienić w przepaść.
Mówią, że mam wielkie oczy, jak głosi legenda.
Musiałbyś zobaczyć swoje, gdy idziesz w nocy przez cmentarz. Jestem w umyśle dziecka i sercu starca.
Nie zliczysz moich imion na dziesięciu palcach.
Będę do krańca twych dni się tobą karmić, aż rodzina wsadzi ci do ust obol zmarłych.
Nim otuli cię czarny piach, towarzyszę ci na jawie i w snach. Moją bladą twarz i imię znasz.
S-T-R-A-C-H, strach! Nim otuli cię czarny piach, towarzyszę ci na jawie i w snach.
Moją bladą twarz i imię znasz. S-T-R-A-C-H, strach.
Jestem głosem natury, walką o przetrwanie i widzisz mnie w obcych twarzach, które mijasz w ciemnej bramie. Patrzysz mi prosto w oczy, gdy stoisz nad przepaścią.
Jestem latarnią, wokół której owija się auto. Pamiętasz lato i pływanie w jeziorze?
Dziwny dyskomfort, kiedy wpływasz na głęboką wodę.
Coś cię może przecież nagle złapać za kostkę i wciągnąć na dno, gdy będziesz miotać się na oślep.
O nocnej porze idę z tobą przez park. Dreszcz przeszywa kark, bo z krzaków dobiega trzask.
To miejsce jest bez lamp, bez ludzi, bez kamer.
Podnoszę ci tętno, gdy oglądasz się przez ramię.
Gdy siedzisz sam w chacie i nagle podłoga skrzypi, instynkt każe ci zapalić światło i wyciszyć TV.
Gdy nasłuchując milczysz, ja wyciągam swe macki, zmieniając się w niepokój, że ktoś na ciebie patrzy.
Nim otuli cię czarny piach, towarzyszę ci na jawie i w snach. Moją bladą twarz i imię znasz.
S-T-R-A-C-H, strach! Nim otuli cię czarny piach, towarzyszę ci na jawie i w snach.
Moją bladą twarz i imię znasz. S-T-R-A-C-H, strach.
Czasem nawet w środku nocy umysł otuli cień i do objęć Morfeusza wkrada się ponury sen.
Wierzgasz na łóżku, byleby obudzić się tak jak ćma w szklance stojącej do góry dnem.
Niczym głodny sęp krążę nad twym jestestwem.
Mój cel to ostrzeganie cię przed niebezpieczeństwem i jak kleszcz chłepczę noce, kiedy budzisz się z krzykiem.
Uwiłem sobie gniazdko w ciemnym miejscu psyche. Na świecie żyje ludzkość, nie ma potworów.
Pod łóżkiem nie siedzi monstrum rodem z folkloru.
W półmroku nie czai się na ciebie wendigo, a typ w parku z siekierą w spodniach nie jest strzygą.
Strach to ogniwo, które pomaga ci przetrwać, choć czasem wychodzi z niego zwykły szyderca.
Jest z tobą od dziecka do chwili, jak zdychasz i mimo że najgorsza, to łączy was przyjaźń. Nim otuli cię czarny piach, towarzyszę ci na jawie i w snach.
Moją bladą twarz i imię znasz. S-T-R-A-C-H, strach!
Nim otuli cię czarny piach, towarzyszę ci na jawie i w snach. Moją bladą twarz i imię znasz.
S-T-R-A-C-H, strach!
Nederlandse vertaling
We kennen elkaar vanaf het eerste moment dat ze je uit de diepte van je moeder naar het licht trekken.
Geboorte is alsof je uit je slaap wordt gewekt, en je kleine hartje begint zenuwachtig staccato te bewegen. Ik zal bij je zijn tot het einde van je dagen. Ik zal de stress en tranen met je delen.
Ik ben je schaduw verborgen in je lichaam en ik deel het leven met je, zelfs als je slaapt.
Als je naar de zolder of kelder gaat, kom je naar beneden en herinner je je plotseling alle horrorfilms.
Als de oude trappen kraken en je niets om je heen kunt zien, doorboor ik je met een waanzinnige glimlach. Ik kan mijn darmen verdraaien.
Ik doe dit fulltime. Ik kan de kleinste scheur in jou in een afgrond veranderen.
Ze zeggen dat ik grote ogen heb, zoals de legende zegt.
Je zou de jouwe moeten zien als je 's nachts over de begraafplaats loopt. Ik zit in de geest van een kind en het hart van een oude man.
Je kunt mijn namen niet op tien vingers tellen.
Ik zal je voeden tot het einde van je dagen, totdat je familie de obolen van de doden in je mond stopt.
Voordat het zwarte zand je bedekt, begeleid ik je bij het waken en dromen. Je kent mijn bleke gezicht en naam.
S-T-R-A-C-H, angst! Voordat het zwarte zand je bedekt, begeleid ik je bij het waken en dromen.
Je kent mijn bleke gezicht en naam. S-T-R-A-C-H, angst.
Ik ben de stem van de natuur, de strijd om te overleven, en je ziet mij in de vreemde gezichten die je tegenkomt in de donkere poort. Je kijkt me recht in de ogen terwijl je boven de afgrond staat.
Ik ben het baken waar de auto zich omheen wikkelt. Herinner je je de zomer en het zwemmen in het meer nog?
Vreemd ongemak bij het betreden van diep water.
Iets kan plotseling je enkel grijpen en je naar beneden trekken terwijl je blindelings rondslingert.
's Nachts loop ik met je door het park. Er loopt een rilling over je nek als je een krakend geluid uit de struiken hoort.
Deze plek is zonder lampen, zonder mensen, zonder camera's.
Ik verhoog je hartslag als je over je schouder kijkt.
Als je alleen in een huisje zit en plotseling de vloer kraakt, zegt je instinct dat je het licht aan moet doen en de tv moet dempen.
Terwijl jij stil bent en luistert, strek ik mijn tentakels uit, waardoor ik bang ben dat iemand naar je kijkt.
Voordat het zwarte zand je bedekt, begeleid ik je bij het waken en dromen. Je kent mijn bleke gezicht en naam.
S-T-R-A-C-H, angst! Voordat het zwarte zand je bedekt, begeleid ik je bij het waken en dromen.
Je kent mijn bleke gezicht en naam. S-T-R-A-C-H, angst.
Soms, zelfs midden in de nacht, overweldigt een schaduw de geest en sluipt een donkere droom in de omhelzing van Morpheus.
Je schopt tegen het bed om wakker te worden als een mot in een omgekeerd glas.
Als een hongerige gier cirkel ik over je wezen.
Mijn doel is om je te waarschuwen voor gevaar, en als een teek verslind ik de nachten dat je schreeuwend wakker wordt.
Ik maakte een nest op een donkere plek van de psyche. Er is menselijkheid in de wereld, er zijn geen monsters.
Er zit geen monster uit de folklore onder het bed.
Er ligt geen wendigo voor je op de loer in de schemering, en de man in het park met een bijl in zijn broek is geen striga.
Angst is de schakel die je helpt overleven, ook al blijkt het soms slechts een spotter te zijn.
Hij is bij je geweest sinds je een kind was, totdat je stierf, en ook al is het het ergste, je hebt nog steeds een vriendschap. Voordat het zwarte zand je bedekt, begeleid ik je bij het waken en dromen.
Je kent mijn bleke gezicht en naam. S-T-R-A-C-H, angst!
Voordat het zwarte zand je bedekt, begeleid ik je bij het waken en dromen. Je kent mijn bleke gezicht en naam.
S-T-R-A-C-H, angst!