Songtekst en vertaling
Origineel
Yandım, söndüm. Bilmem kaç kez öldüm, sayamadım.
Kaçamadım senden. Sen yalandın, ben inandım.
Yaralıyım senden, bir yaralı.
Diğer yarım kayboldu, ben yarımım. Kaç gece kendimi hırpaladım.
İstemem kaybeden olmayalım ama hisleri kaybeden oldu adım.
Bir duygusuz diyolar bana ya! Ben uykusuz çünkü kabus manzara.
Boynum ice kardan adam. Kısa paslar ama hep dar alan. Hareketler hep saçma sapan.
Ateşle barutuz, yanmadan olmaz.
Hareketler ayıp belki uçurumun kenarında, belki manzaradayım ve yazıyorum hâlâ.
Geçmişimde kayıp, kendimi aradığım aynalarda bulamadım. Bir tane bile lan! Yandım, söndüm.
Bilmem kaç kez öldüm, sayamadım. Kaçamadım senden.
Sen yalandın, ben inandım.
Yaralıyım senden, bir yaralı.
Hayaller derin, rüyalar şirin.
Karanlıkta yanan yalancı bir mum gibi küfledim ve sende aşkın masken düştü. Karakterin sahte, çakma bir Rolex gibi.
Çünkü beni kandırdın, inandırdın. Uçmayı sevmezdim, yine de ben tırmandım.
Düştüğüm yer cehennemin dibi. Sanki bu bir dizi, biri bizi önce yazıp sonra üstümüzde çizdi.
Sezon finali. Hissizleştim, sessiz attı kalbim. Keskinleşti, deldi geçti mermi.
Aşk mı, seks mi? Bilmiyorum derdim. Ne bu derdim? Belki de kendim.
Hadi beni mahvet, izlerimle dans etmeli etmesem de ben bir mahkum. Oysa bir kodes yazarım S. O. S.
Bu -oyunun adı bile bile lades. -Yandım, söndüm.
Bilmem kaç kez öldüm, sayamadım. Kaçamadım senden.
Sen yalandın, ben inandım.
Yaralıyım senden, bir yaralı. Yandım, söndüm.
Bilmem kaç kez öldüm, sayamadım. Kaçamadım senden.
Sen yalandın, ben inandım. Yaralıyım senden, bir yaralı.
Yaralı.
Nederlandse vertaling
Ik verbrandde, ik ging naar buiten. Ik weet niet hoe vaak ik stierf, ik ben de tel kwijtgeraakt.
Ik kon niet aan je ontsnappen. Je was een leugen, ik geloofde het.
Ik ben gewond door jou, een gewonde.
Mijn andere helft is verloren, ik ben de helft. Hoeveel nachten heb ik mezelf in elkaar geslagen?
Ik wil geen verliezer zijn, maar ik ben een verliezer geworden met gevoelens.
Ze noemen mij ongevoelig! Ik ben slapeloos vanwege het nachtmerrielandschap.
Mijn nek is een sneeuwpop. Korte passen maar altijd in een smalle ruimte. De bewegingen zijn altijd belachelijk.
Wij maken buskruit met vuur, dat kan niet zonder te verbranden.
De acties zijn beschamend, misschien sta ik op de rand van de klif, misschien ben ik in het zicht en ben ik nog steeds aan het schrijven.
Verloren in mijn verleden kon ik mezelf niet vinden in de spiegels waarnaar ik op zoek was. Zelfs niet één! Ik verbrandde, ik ging naar buiten.
Ik weet niet hoe vaak ik stierf, ik ben de tel kwijtgeraakt. Ik kon niet aan je ontsnappen.
Je was een leugen, ik geloofde het.
Ik ben gewond door jou, een gewonde.
Dromen zijn diep, dromen zijn schattig.
Ik werd beschimmeld als een valse kaars die in het donker brandde, en jouw masker van liefde viel af. Je karakter is nep, zoals een nep-Rolex.
Omdat je me bedroog, me liet geloven. Ik hield niet van vliegen, maar ik klom toch.
De plaats waar ik viel is de bodem van de hel. Het is alsof dit een serie is: iemand heeft ons eerst geschreven en vervolgens getekend.
Seizoensfinale. Ik voelde me verdoofd, mijn hart klopte stil. De kogel werd scherp en doorboord.
Liefde of seks? Ik zou zeggen dat ik het niet weet. Wat zou ik zeggen? Misschien mezelf.
Kom op, vernietig mij, ik zou moeten dansen met mijn littekens, ook al doe ik dat niet, ik ben een gevangene. Ik schrijf echter een gevangenis-S.O.S.
Dit is de naam van het spel. -Ik verbrandde, ik ging naar buiten.
Ik weet niet hoe vaak ik stierf, ik ben de tel kwijtgeraakt. Ik kon niet aan je ontsnappen.
Je was een leugen, ik geloofde het.
Ik ben gewond door jou, een gewonde. Ik verbrandde, ik ging naar buiten.
Ik weet niet hoe vaak ik stierf, ik ben de tel kwijtgeraakt. Ik kon niet aan je ontsnappen.
Je was een leugen, ik geloofde het. Ik ben gewond door jou, een gewonde.
Gewond.