Songtekst en vertaling
Origineel
Değdim bulutlara, gökyüzüne kondum, sağanak yağmurlara ortak oldum.
Güvendiğim dağların tepeleri kar, geceleri dar, gecelerin bir sebebi var.
Kendimi bildim bileli içimde boşluk, sarhoştum, iç vurunu uçurumlara koştum.
Yüksekte korkum yok, zaten zirvedeyim. Dumana boğdum her geceyi, cevapsız bir bilmeceyim.
İhtiyaç olan değil doktor, ilaçlar, ilacım hayata yeni inançlar.
Bir hastayım, bununla her gün yüzleştim. Yolda kavgalar, ben sessizleştim.
Filmi değiştirdim, bıktım aynı sahneyi. İnsanın kalbi taştan, yeter ki bulsun bahane.
Aynı sözler kendini tekrar eder. Yükseklikten uçma, toprağın altında efsaneler.
Düşmanların arası bir ölümsüz havasındayım, gülüyorum yaşadıkça.
Hayat bir maraton, sonuna kadar yoldayım, büyüyorum her adımda.
Bütün şeytanları kovdum ben ama yanlış duygulara teslim oldum.
Güne güne solmuşum, bu garip düzene doğmuşum.
Gerçek düşmanlarım dert değil, esirip yerimle savaştım.
Kimseyi yürütmedim akıl, yakından bakın, herkese kalbimle yanaştım.
Görmedim hayatımda pembe, rengarenk dünya siyahlaştı.
Bazı şeyler inzikalır, alışamadım, çocukluğumla vedalaştım.
Paranoyalarım, reşitlik krizler, yarınlarım yalın, geçmişi izler.
Kurtar beni Tanrım bu garip histen, gülmek istiyorum herkes gibi içten. İyi olgunlamadım, hep başa döndüm.
Güzel anılarımı kalbime gömdüm.
Zaten kalmış hepsi on yedimde, hayatım melankoli, hevesim yok elimde.
Düşmanların arası bir ölümsüz havasındayım, gülüyorum yaşadıkça. Hayat bir maraton, sonuna kadar yoldayım, büyüyorum her adımda.
Bütün şeytanları kovdum ben ama yanlış duygulara teslim oldum.
Güne güne solmuşum, bu garip düzene doğmuşum.
Düşmanların arası bir ölümsüz havasındayım, gülüyorum yaşadıkça.
Hayat bir maraton, sonuna kadar yoldayım, büyüyorum her adımda.
Bütün şeytanları kovdum ben ama yanlış duygulara teslim oldum.
Güne güne solmuşum, bu garip düzene doğmuşum.
Nederlandse vertaling
Ik raakte de wolken aan, landde in de lucht en deelde de buien.
De bergen die ik vertrouw hebben sneeuw op hun toppen, de nachten zijn smal, nachten zijn er met een reden.
Zolang ik me kan herinneren was er leegte in mij, ik was dronken, ik rende in mijn innerlijke shock naar de afgrond.
Ik heb geen hoogtevrees, ik sta al aan de top. Ik verdronk elke nacht in rook, ik ben een onbeantwoord raadsel.
Wat nodig is, is geen dokter, maar medicijnen, mijn medicijn zijn nieuwe overtuigingen in het leven.
Ik ben een patiënt, ik word hier elke dag mee geconfronteerd. Gevechten onderweg, ik werd stil.
Ik veranderde de film, ik werd dezelfde scène beu. Het hart van een mens is van steen, zolang hij maar een excuus vindt.
Dezelfde woorden herhalen zich. Vliegen van hoogten, legendes onder de grond.
Ik voel me een onsterfelijke onder de vijanden, ik lach zolang ik leef.
Het leven is een marathon, ik ben op weg naar het einde, ik groei met elke stap.
Ik verdreef alle demonen, maar ik gaf me over aan verkeerde gevoelens.
Ik vervaagde met de dag, ik werd in deze vreemde orde geboren.
Mijn echte vijanden vormen geen probleem, ik heb ze gevangen genomen en in mijn plaats gevochten.
Ik leidde niemand met mijn verstand, kijk goed, ik benaderde iedereen met mijn hart.
Ik heb nog nooit in mijn leven gezien dat de roze, kleurrijke wereld zwart werd.
Sommige dingen zijn vergeten, ik kon er niet aan wennen, ik heb afscheid genomen van mijn kindertijd.
Mijn paranoia, mijn coming-of-age-crises, mijn toekomst zijn eenvoudig, ze volgen het verleden.
God red mij van dit vreemde gevoel, ik wil oprecht lachen zoals iedereen. Ik werd niet goed volwassen, ik ging altijd terug naar af.
Ik begroef mijn mooie herinneringen in mijn hart.
Het enige dat overblijft is dat ik sowieso zeventien ben, mijn leven is melancholisch, ik heb geen enthousiasme.
Ik voel me een onsterfelijke onder de vijanden, ik lach zolang ik leef. Het leven is een marathon, ik ben op weg naar het einde, ik groei met elke stap.
Ik verdreef alle demonen, maar ik gaf me over aan verkeerde gevoelens.
Ik vervaagde met de dag, ik werd in deze vreemde orde geboren.
Ik voel me een onsterfelijke onder de vijanden, ik lach zolang ik leef.
Het leven is een marathon, ik ben op weg naar het einde, ik groei met elke stap.
Ik verdreef alle demonen, maar ik gaf me over aan verkeerde gevoelens.
Ik vervaagde met de dag, ik werd in deze vreemde orde geboren.