Meer nummers van Taco Hemingway
Meer nummers van Livka
Beschrijving
Producent, Muziekproductie: Zeppy Zep
Mastering Engineer, Mengingenieur: Rafał Smoleń
Zanger: Taco Hemingway
Tekstschrijver: Filip Szcześniak
Componist: Michał Będkowski
Songtekst en vertaling
Origineel
Krople deszczu na mym karku. W płaszczu mam schowany zeszyt.
Plac Zamkowy jest już martwy. Nie chcę żyć już czasem przeszłym.
Idę ciemnym, nowym światem, choć to dla mnie stare śmieci. Do pijalni wódek zajrzę tam, gdzie każdy blat się lepi.
Barman ubrany jak portier. Linie dialogowe puste.
A samotność to rewolwer, więc zamawiam sobie lufkę. Motyl w brzuchu stał się larwą. Zżera duszę się i puchnie.
Jestem sam pod ciemną gwiazdą. Nie poznaję twarzy w lustrze.
Oczy przechodniów nocą świecą jak znicze. Koszmar na jawie.
Bezsenne ulice, po których znowu się włóczysz.
Nie wiesz, gdzie idziesz pijanymi krokami i do mnie piszesz.
Gdy wychodzę na ulicę, słyszę wrzaski młodych ludzi.
Jeszcze wierzą w swoją misję. Jeszcze świat ich nie obudził.
Ja też chciałem zmienić system i musiałem to porzucić, bo dziś świat to tylko biznes. Tamten zmarł i nie powróci.
Na południe, w stronę Wilczej. Tłumy ludzi wciąż pod Spatif. Nie mam siły na nich dzisiaj.
Chyba przejdę się w Frascati. W mej kieszeni nowy DM.
Potem jeszcze drugi gratis. Lecz nie do mnie ona pisze. Przecież on jest adresatem.
Oczy przechodniów nocą świecą jak znicze. Koszmar na jawie.
Bezsenne ulice, po których znowu się włóczysz.
Nie wiesz, gdzie idziesz pijanymi krokami i do mnie -piszesz. -Sprawdzę, o co chodzi z Rudą.
Sięgam dłonią do kieszeni. Piotrek, o co chodzi z bluzą? Pytasz mnie już po raz setny.
Taki jeden dobry kumpel dał mi radę wieki temu. W sumie mogłem go posłuchać.
Jeśli piłeś, nie DM-uj.
Jakaś para jest na skarpie zanurzona w pocałunku.
Chcę typowi wytłumaczyć, że nie znajdzie w niej ratunku.
Gdy go rzuci jak zły nawyk i zostawi go na bruku, niech odzyska swoją -bluzę. Niech pokaże trochę buntu. -Oczy przechodniów nocą świecą jak znicze.
Koszmar na jawie. Bezsenne ulice, po których znowu się włóczysz.
Nie wiesz, gdzie idziesz pijanymi krokami i do mnie piszesz.
Żyjesz tylko w moich myślach. Ale ile jeszcze przetrwasz?
Tu warunki makabryczne. Strasznie duszno.
Mały metraż, a sąsiedztwo jakby Tyrmand skąpał w opętanych szeptach.
Już na pogotowie mnie sił brak i nie bawi mnie ten spektakl.
Na trzech krzyży pod kościołem łypie święty Nepomucen, jakby czekał na mą spowiedź, jakby pragnął mnie pouczyć, zanim całkiem tu utonę.
Może wskaże mi kierunek. Z szeptu wybija się okrzyk. Ktoś nas błaga o ratunek.
Ratunku!
Nederlandse vertaling
Regendruppels in mijn nek. Ik heb een notitieboekje verborgen in mijn jas.
Kasteelplein is al dood. Ik wil niet meer in de verleden tijd leven.
Ik ga de donkere, nieuwe wereld in, ook al is het voor mij oud afval. Ik ga naar de wodkapompkamer waar elk aanrecht plakkerig is.
Een barman verkleed als portier. Dialoogregels zijn blanco.
En eenzaamheid is een pistool, dus bestel ik een pistool. De vlinder in mijn buik werd een larve. Het eet mijn ziel op en zwelt op.
Ik ben alleen onder een donkere ster. Ik herken het gezicht in de spiegel niet.
De ogen van voorbijgangers gloeien 's nachts als kaarsen. Een wakende nachtmerrie.
Slapeloze straten waar je weer ronddwaalt.
Je weet niet waar je met dronken stappen loopt en mij schrijft.
Als ik de straat op ga, hoor ik jonge mensen schreeuwen.
Ze geloven nog steeds in hun missie. De wereld heeft hen nog niet wakker gemaakt.
Ik wilde ook het systeem veranderen en moest het opgeven, want vandaag de dag is de wereld alleen maar zakendoen. Die is gestorven en komt niet meer terug.
Zuiden, richting Wilcza. Nog steeds massa's mensen bij Spatif. Ik heb er vandaag geen energie voor.
Ik denk dat ik een wandeling ga maken in Frascati. Een nieuwe DM in mijn zak.
Dan nog eentje gratis. Maar ze schrijft mij niet. Hij is immers de geadresseerde.
De ogen van voorbijgangers gloeien 's nachts als kaarsen. Een wakende nachtmerrie.
Slapeloze straten waar je weer ronddwaalt.
Je weet niet waar je heen gaat met je dronken stappen en het schrijven naar mij. -Ik zal kijken wat er met Ruda aan de hand is.
Ik tast in mijn zak. Piotrek, wat is er met het sweatshirt? Je vraagt het mij voor de honderdste keer.
Deze ene goede vriend gaf mij eeuwen geleden advies. Ik kon er echt naar luisteren.
Als je gedronken hebt, stuur dan geen DM.
Een stel staat op een helling, verzonken in een kus.
Ik wil de man uitleggen dat hij geen verlossing in haar zal vinden.
Als ze hem als een slechte gewoonte verlaat en hem op de stoep achterlaat, laat hem dan zijn sweatshirt terugkrijgen. Laat hem enige rebellie tonen. -De ogen van voorbijgangers gloeien 's nachts als kaarsen.
Een wakende nachtmerrie. Slapeloze straten waar je weer ronddwaalt.
Je weet niet waar je met dronken stappen loopt en mij schrijft.
Je leeft alleen in mijn gedachten. Maar hoe lang zul je overleven?
De omstandigheden zijn hier gruwelijk. Erg benauwd.
Kleine ruimte, maar de buurt leek te baden in Tyrmands bezeten gefluister.
Ik heb de kracht niet om naar de eerste hulp te gaan en dit schouwspel interesseert me niets.
Sint Nepomucene loert op drie kruisen onder de kerk, alsof hij op mijn biecht wachtte, alsof hij mij les wilde geven voordat ik hier volledig verdrink.
Misschien kan hij mij de richting wijzen. Uit het gefluister klinkt een schreeuw. Iemand smeekt ons om ze te redden.
Hulp!