Meer nummers van Gauvain Sers
Beschrijving
Mondharmonica, gitaar: Laurent Lamarca
Percussie, drums, programmering, geluidstechnicus, synths, piano, producer: Egil "Ziggy" Franzén
Bas, programmering, geluidstechnicus, producer, synth: Romain Descampe
Geluidstechnicus: Alex Gopher
Auteur, componist: Gauvain Sers
Songtekst en vertaling
Origineel
Monsieur le Président, j'prends la plume aujourd'hui comme l'ont fait Boris Vian et
Renaud après lui.
J'ai l'espoir qu'une lettre sera peut-être lue quand le bruit sous vos fenêtres, vous ne l'entendez plus.
Monsieur le Président, seriez-vous dur d'oreille pour bafouer si longtemps un boucan sans pareil?
C'est le peuple qui gronde, qui occupe vos boulevards pendant qu'la bête immonde se rapproche du pouvoir.
Monsieur le Président, je ne viens pas en guerre, déserteur également, mais surtout en colère quand fleurit l'injustice, les propos indécents, quand on voit la police cogner des innocents.
Monsieur le Président, refusez-vous de voir ceux qui vous ont un temps choisi dans l'isoloir?
C'est l'infirmière de garde qui ne compte plus ses pleurs chaque nuit quand elle regarde l'hôpital qui se meurt.
Monsieur le Président, admirez les banderoles aux bras des enseignants qui se saignent aux écoles.
Qu'y a-t-il de plus beau qu'un gamin qui apprend, qui monte sur l'escabeau pour devenir plus grand?
Monsieur le Président, si j'ose ces quelques vers peut-être impertinents, c'est qu'on marche de travers.
Oubliez l'arrogance au fond de votre planque, on n'dirige pas la France comme on dirige une banque.
Monsieur le Président, remarquez ceux qui plongent, ouvriers, artisans tour à tour jettent l'éponge.
Et les rires en pagaille, ils ne résonnent plus quand une usine se taille, quand un père s'est pendu.
Monsieur le Président, notre belle maison brûle. Il est fini le temps des magouilles, des calculs.
Admirez nos montagnes, l'océan, les oiseaux.
Il est temps que l'on soigne la terre de nos marmots.
Monsieur le Président, et sauf votre respect, vous offensez grandement votre poste au sommet.
Faut être à la hauteur du berceau des Lumières, des poètes, des auteurs, des femmes qui se libèrent.
Monsieur le Président, tout en haut de l'échelle, je vous l'accorde, pourtant, la vue doit être belle.
Mais descendez d'un cran et mesurez la peine de millions de braves gens que vos lois ne comprennent.
Monsieur le Président, passez-moi les menottes, faites-moi taire sur-le-champ, interrogez mes potes.
Je ne fais que chanter la résistance, la vie, l'amour, la liberté que le monde nous envie.
Monsieur le Président, peut-être m'avez-vous lu.
Vous n'avez guère le temps et d'ailleurs, moi non plus.
J'ai le cœur à combattre l'absurdité humaine, armé d'une feuille A4.
Alors, à une prochaine.
Nederlandse vertaling
Meneer de President, ik pak vandaag mijn pen, net als Boris Vian en
Renaud achter hem aan.
Ik hoop dat er misschien een brief wordt gelezen als je het geluid onder je ramen niet meer hoort.
Meneer de President, zou u slechthorend zijn als u zo lang een ongeëvenaard tumult zou negeren?
Het zijn de mensen die grommen, die je boulevards bezetten terwijl het smerige beest dichter bij de macht komt.
Meneer de President, ik ga niet ten strijde, ook als deserteur, maar vooral boos als onrecht floreert, onfatsoenlijke opmerkingen, als we zien hoe de politie onschuldige mensen slaat.
Meneer de President, weigert u degenen die uw tijd in het stemhokje hebben gekozen te zien?
Het is de dienstdoende verpleegster die elke avond de tel kwijtraakt als ze naar het stervende ziekenhuis kijkt.
Meneer de President, bewonder de spandoeken op de armen van leraren die bloeden op scholen.
Wat is er mooier dan een kind dat leert, dat de ladder beklimt om groter te worden?
Meneer de President, als ik deze paar misschien onbeschaamde verzen durf te zeggen, is dat omdat we de fout ingaan.
Vergeet de arrogantie die ten grondslag ligt aan uw schuilplaats. Wij besturen Frankrijk niet zoals we een bank runnen.
Meneer de President, let op degenen die erin duiken, arbeiders en ambachtslieden die op hun beurt de handdoek in de ring gooien.
En het lachen in de chaos resoneert niet meer als een fabriek wordt omgehakt, als een vader zichzelf heeft opgehangen.
Meneer de President, ons prachtige huis staat in brand. De tijd van geklets en berekeningen is voorbij.
Bewonder onze bergen, de oceaan, de vogels.
Het is tijd dat we zorg dragen voor het land van onze kinderen.
Meneer de President, en met alle respect, u beledigt uw positie aan de top enorm.
We moeten leven naar de bakermat van de Verlichting, van dichters, van auteurs, van vrouwen die zichzelf bevrijden.
Meneer de President, ik geef toe dat u bovenaan de ladder staat, maar het uitzicht moet prachtig zijn.
Maar ga nog een stapje verder en meet de straf van miljoenen moedige mensen die uw wetten niet begrijpen.
Meneer de President, doe mij de handboeien om, leg mij onmiddellijk het zwijgen op, ondervraag mijn vrienden.
Ik zing alleen over weerstand, het leven, de liefde, de vrijheid waar de wereld jaloers op is.
Meneer de President, misschien heeft u mij gelezen.
Jij hebt niet veel tijd en ik ook niet.
Ik heb het hart om de menselijke absurditeit te bestrijden, gewapend met een A4-tje.
Dus tot de volgende keer.