Meer nummers van Landy
Beschrijving
Componist: Landy
Tekstschrijver: Landy
Songtekst en vertaling
Origineel
J'ai arrêté de bosser, j'ai encore les mains sales.
Bécanes replaquées, j'ai grandi dans ça. C'est tout pour le gang, mes vrais, dis bonsoir.
Solo contre mille, faut tirer dans le tas. Tu donnerais pas l'heure si j'avais pas de talle.
Impossible d'y aller, ça sent la patate.
Héroïne, coca, thaï, des sous toute la table. Jour et nuit, je pense à des trucs macabres. La rue, ça rend loco.
Sa gué-t mon assiette, on a déjà tout gras, ils enquêtaient sont trop lourd.
Y a pas de pas simple, que des seins salés, nombreuses équations à résoudre.
Défilé, rafales en bas du bloc, allégeant les valeurs de toutes les saisons.
Et même si ça a pas allé mal, j'ai changé de cap, toujours sur moi, rien ne m'arrête.
J'ai l'armada pour barrer les cartes, je suis le sauveur de moi-même.
Je savais que c'était pas sincère. De leur part, je voulais pas, je suis le seul.
Les grands d'Ates m'avaient dit de tailler. Si je savais. Hiver, été, ça revend le poison.
La guinta en moi a parlé. On aurait pu les satisfaire, mais je préfère rester dans ma folie.
Je pense qu'à mes reufs qui tournent en prison. Les armes de poing, les lèvres étalées.
Ma vie devient un grand mystère.
Je suis celui qui effraie les chroniques.
À la mama, j'ai dit : « Ça y est, j'ai arrêté de vendre quantique ».
À la mama, j'ai dit : « Ça y est, j'ai arrêté de vendre quantique ».
J'ai vu le black avant le soleil. J'ai mis la goule que quand il fallait.
On me veut pas, je suis maudit comme dans mon ghetto. Je divaguais, fallait mettre l'ego de té-cô.
Avec moi, j'ai le biff et le canon. On montrait nos ganaches quand y avait le filon.
CDG, c'est miné, je suis passé par Liège.
De l'envie et les œuvres deviennent titanesques.
Et même si ça a pas allé mal, j'ai changé de cap, toujours sur moi, rien ne m'arrête.
J'ai l'armada pour barrer les cartes, je suis le sauveur de moi-même.
Je savais que c'était pas sincère. De leur part, je voulais pas, je suis le seul.
Les grands d'Ates m'avaient dit de tailler. Si je savais. Hiver, été, ça revend le poison.
La guinta en moi a parlé. On aurait pu les satisfaire, mais je préfère rester dans ma folie.
Je pense qu'à mes reufs qui tournent en prison. Les armes de poing, les lèvres étalées.
Ma vie devient un grand mystère. Je suis celui qui effraie les chroniques.
Loin des murs du bloc, faut que je change, je sais que c'est pas sain.
Quand la balle a traversé le gilet, les pirates ont pris la mer.
Loin des murs du bloc, faut que je change, je sais que c'est pas sain.
Je me remasque tout ce qui m'affecte à l'intérieur. J'ai beaucoup de plaies.
Nederlandse vertaling
Ik ben gestopt met werken, mijn handen zijn nog steeds vuil.
Fietsen vervangen, daar ben ik mee opgegroeid. Dat is het voor de bende, mijn echte, zeg welterusten.
Solo tegen duizend, je moet vanuit de menigte schieten. Je zou de tijd niet weten als ik geen maat had.
Onmogelijk om daarheen te gaan, het ruikt naar aardappelen.
Heroïne, cola, Thais, geld overal op tafel. Dag en nacht denk ik aan macabere dingen. De straat is leuk.
Het is mijn bord, we hebben al het vet, ze waren aan het onderzoeken, het is te zwaar.
Er zijn geen eenvoudige stappen, alleen zoute borsten, talloze vergelijkingen om op te lossen.
Parade, windstoten onderaan het blok, waardoor de waarden van alle seizoenen lichter worden.
En ook al ging het niet slecht, ik veranderde van koers, nog steeds op eigen kracht, niets kan mij tegenhouden.
Ik heb de armada om de kaarten te kruisen, ik ben de redder van mezelf.
Ik wist dat het niet oprecht was. Van hun kant wilde ik niet, ik ben de enige.
De grote jongens bij Ates zeiden dat ik moest snoeien. Als ik het wist. Winter, zomer, het is giftig.
De guinta in mij sprak. We hadden ze tevreden kunnen stellen, maar ik blijf liever in mijn waanzin.
Ik denk aan mijn kinderen die in de gevangenis zitten. Pistolen, lippen gespreid.
Mijn leven wordt een groot mysterie.
Ik ben degene die de kronieken bang maakt.
Tegen mijn moeder zei ik: “Dat is het, ik ben gestopt met de verkoop van kwantum.”
Tegen mijn moeder zei ik: “Dat is het, ik ben gestopt met de verkoop van kwantum.”
Ik zag de zwarte man voor de zon. Ik zette de griezel alleen aan als het nodig was.
Ze willen mij niet, ik ben vervloekt zoals in mijn getto. Ik was aan het dwalen, ik moest mijn ego opzij zetten.
Bij mij heb ik de biff en het kanon. We lieten onze ganaches zien als er iets goeds was.
CDG wordt ondermijnd, ik ben door Luik gegaan.
Verlangen en de werken worden titanisch.
En ook al ging het niet slecht, ik veranderde van koers, nog steeds op eigen kracht, niets kan mij tegenhouden.
Ik heb de armada om de kaarten te kruisen, ik ben de redder van mezelf.
Ik wist dat het niet oprecht was. Van hun kant wilde ik niet, ik ben de enige.
De grote jongens bij Ates zeiden dat ik moest snoeien. Als ik het wist. Winter, zomer, het is giftig.
De guinta in mij sprak. We hadden ze tevreden kunnen stellen, maar ik blijf liever in mijn waanzin.
Ik denk aan mijn kinderen die in de gevangenis zitten. Pistolen, lippen gespreid.
Mijn leven wordt een groot mysterie. Ik ben degene die de kronieken bang maakt.
Ver van de muren van het blok moet ik me omkleden, ik weet dat het niet gezond is.
Toen de kogel door het vest ging, vertrokken de piraten.
Ver van de muren van het blok moet ik me omkleden, ik weet dat het niet gezond is.
Ik maskeer alles wat mij van binnen raakt opnieuw. Ik heb veel zweren.