Meer nummers van przyłu
Meer nummers van PSR
Beschrijving
Bijbehorende artiest: przyłu, PSR
Componist: Kamil Pisarski
Tekstschrijver: Bartosz Przyłucki
Songtekst en vertaling
Origineel
Kiedy spadnie pierwszy liść i zaczniemy źli być
Znowu potrzebujesz żebym oddał ci kurtkę
Bić pluć gryźć i kminić co gdyby
Lato dało się zachować na później
W tym jednym nigdy nie dogadywałem się z Deysem
Bo nie jestem sobą z twoim zimnem i deszczem
Leci Myslovitz zagarniam całą przestrzeń
Wchodzę na drzewo jak Filemon
W łapy co wezmę
Wziął mnie za Nemo fan i teraz szuka codziennie
A jestem tu i tam, a już u siebie nie będę
Muszę zdjąć różowe okulary, a nie chcę
Zaraziło się jesienią całe powietrze
I to działa jak balsam
Chcę usłyszeć, że ci kurwa wystarczam
Tamto lato gdy po trzy zero gram stał
I jeździliśmy z rapem se od miasta do miasta
Chcę usłyszeć, że jest kurwa w porządku
Bo się znowu wyjebałem i muszę od początku
Wszystko to poukładać dla zdrowego rozsądku
Zanim nadejdzie zima i to zduszę w zarodku, bo
Gdy spadnie ostatni liść i przestaniemy źli być
Znowu potrzebuję byś oddała mi serce
Żyć czuć być i kminić, że przecież
Lato zostawiłem w tamtej piosence
Kiedy spadnie pierwszy liść i zaczniemy źli być
Znowu potrzebujesz żebym oddał ci kurtkę
Bić pluć gryźć i kminić co gdyby
Lato dało się zachować na później
Płynę parostatkiem w piękną deprę
Kiedyś będzie ciepło jeszcze
Jeszcze ukradkiem wcisnąć escape
Zanim znów nas jebnie
I poodpływamy każdy w swoją stronę
Wyciągnąłem pierwszą bluzę
Łapię wdech
Padał deszcz
A w powietrzu lekki stres jak na maturze
Miałem mały romans z latem
Ale rano zawinęło swoje graty i nie zostało na dłużej
Kurze niepozamiatane
Chciałbym umieć o tym napisać kawałek
O zapachu, który zapowiada zmianę
O uczuciu, które jest dziś jak atrament, bo
Bo się biorę do pisania jak zwykle
Mija lato, a od lat na rap
Czeka parę istnień
Sypia za to małolat za mało chciałem to wyśnię
Bo to wyście zaufali kiedy zacząłem misję kurwa
Więc się biorę do pisania jak zawsze
Liście opadają z drzew
A ty masz kocyk i kawkę
I się nie boimy wiatru bo
Dla nas to normalne
Przecieramy oczy ze zdumienia
Łapiąc go w żagle
Kiedy spadnie pierwszy liść i zaczniemy źli być
Znowu potrzebujesz żebym oddał ci kurtkę
Bić pluć gryźć i kminić co gdyby
Lato dało się zachować na później
Płynę parostatkiem w piękną deprę
Kiedyś będzie ciepło jeszcze
Jeszcze ukradkiem wcisnąć escape
Zanim znów nas jebnie
I poodpływamy każdy w swoją stronę
Gdy spadnie ostatni liść i przestaniemy źli być
Znowu potrzebuję byś oddała mi serce
Żyć czuć być i kminić że przecież
Lato zostawiłem w tamtej piosence
Nederlandse vertaling
Als het eerste blad valt en we boos worden
Ik moet je je jas nog een keer geven
Sla, spuug, bijt en vraag je af wat als
De zomer kon voor later bewaard worden
Ik heb in deze nooit met Deys kunnen opschieten
Omdat ik mezelf niet ben met jouw kou en regen
Myslovitz vliegt, ik neem alle ruimte over
Ik klim in een boom, net als Filemon
Wat ik ook in handen krijg
Een fan zag mij aan voor Nemo en nu zoekt hij er elke dag naar
En ik ben hier en daar, en ik zal niet meer thuis zijn
Ik moet mijn roze bril afzetten, maar ik wil niet
De hele lucht raakte in de herfst besmet
En het werkt als een balsem
Ik wil horen dat ik verdomd genoeg voor je ben
Die zomer toen er drie-nul gram stond
En we reisden met rap van stad naar stad
Ik wil horen dat het verdomd goed is
Omdat ik het weer verpest heb en opnieuw moet beginnen
Zet het allemaal samen voor gezond verstand
Voordat de winter komt en ik het in de kiem smoor, want
Als het laatste blad valt en we niet meer boos zijn
Ik wil dat je mij je hart weer geeft
Om te leven, te voelen, te zijn en dat toch te beseffen
Ik verliet de zomer in dat lied
Als het eerste blad valt en we boos worden
Ik moet je je jas nog een keer geven
Sla, spuug, bijt en vraag je af wat als
De zomer kon voor later bewaard worden
Ik vaar op een stoomboot een prachtige depressie in
Op een dag wordt het weer warm
Druk in het geheim op Escape
Voordat hij ons weer neukt
En we gaan ieder onze eigen weg
Ik haalde het eerste sweatshirt tevoorschijn
Ik kom op adem
Het regende
En er hangt een beetje stress in de lucht, zoals een eindexamen op de middelbare school
Ik had een kleine liefdesrelatie met de zomer
Maar 's morgens pakte hij zijn spullen in en bleef niet lang
Hennen niet geveegd
Ik zou willen dat ik er een stukje over kon schrijven
Over een geur die verandering aankondigt
Over het gevoel dat vandaag de dag op inkt lijkt, omdat
Omdat ik zoals gewoonlijk weer ga schrijven
De zomer gaat voorbij en rapmuziek is al jaren aan de gang
Er wachten verschillende levens
Maar ik ben een klein kind, ik wilde er niet genoeg over dromen
Omdat jullie degenen waren die mij vertrouwden toen ik aan deze verdomde missie begon
Dus ik ga zoals altijd aan de slag met schrijven
De bladeren vallen van de bomen
En je hebt een deken en koffie
En we zijn niet bang voor de wind, want
Het is normaal voor ons
Verbaasd wrijven we in onze ogen
Vangen in de zeilen
Als het eerste blad valt en we boos worden
Ik moet je je jas nog een keer geven
Sla, spuug, bijt en vraag je af wat als
De zomer kon voor later bewaard worden
Ik vaar op een stoomboot een prachtige depressie in
Op een dag wordt het weer warm
Druk in het geheim op Escape
Voordat hij ons weer neukt
En we gaan ieder onze eigen weg
Als het laatste blad valt en we niet meer boos zijn
Ik wil dat je mij je hart weer geeft
Om te leven, te voelen, te zijn en dat te beseffen
Ik verliet de zomer in dat lied