Meer nummers van przyłu
Meer nummers van Kuba Hejz
Beschrijving
Bijbehorende uitvoerder: przyłu, Kuba Hejz
Bijbehorende artiest: przyłu
Bijbehorende artiest, producent: Kuba Hejz
Componist: Jakub Szczęsny
Tekstschrijver: Bartosz Przyłucki
Songtekst en vertaling
Origineel
Czy kiedyś zrozumiem, co mówiłeś, gdy ja nie?
Chciałem cię słuchać.
Z tamtych chwil pamiętam, że tam pod murem rosło jabło.
Mama upiekła ciasto i to chwyta cię za gardło, że to już nie wróci.
-Nie wróci już.
-Gumy ulubione, których już nie możesz znaleźć. A kiedyś je kupowałeś i wcinałeś za garażem.
Tatuaże co się zmyją, kiedy pójdziemy na basen. Papierosy taty jeszcze przed kasłaniem i szpitalem.
Ostatni dzień, w którym funkcjonowałeś bez smartfona.
Ostatni dzień, w którym nie żyłeś tylko dla dokonań.
I przypomnij sobie minę tego szczęśliwego gnoja, który łapie tylko chwile, w rzece wodę ma do kolan, a mamona nie ma sensu.
Chyba, że chcesz kupić mój kamień. Zejdę do dwóch trzydziestu.
Co kupię podzielimy i zjemy na zmianę. Biegliśmy gdzieś w pięciu. Nie po złote płyty, medale.
Otworzyć tę szafę i wejść tu, nim się to rozmyje na stałe.
Czy kiedyś zrozumiem, co mówiłeś, gdy ja nie?
Chciałem cię słuchać.
Z tamtych chwil pamiętam, że tam pod murem rosło jabło.
Mama upiekła ciasto i to chwyta cię za gardło, że to już nie wróci.
Nie wróci już.
Nederlandse vertaling
Zal ik ooit begrijpen wat je zei, terwijl ik dat niet deed?
Ik wilde naar je luisteren.
Van die momenten herinner ik me dat er naast de muur een appel groeide.
Mama heeft een taart gebakken en het grijpt je bij de keel dat hij niet meer terugkomt.
-Hij komt niet terug.
-Favoriete tandvlees dat je niet meer kunt vinden. En je kocht ze en zaagde ze achter de garage.
Tatoeages die eraf wassen als we naar het zwembad gaan. Pa's sigaretten vóór de hoest en het ziekenhuis.
De laatste dag leefde je zonder smartphone.
De laatste dag leefde je niet alleen voor prestaties.
En denk aan het gezicht van deze gelukkige klootzak die alleen momenten vastlegt, het water in de rivier staat tot aan zijn knieën en Mammon slaat nergens op.
Tenzij je mijn steen wilt kopen. Ik ga terug naar half twee.
Wat ik koop, verdelen we en eten we om de beurt op. We waren met ongeveer vijf man aan het rennen. Niet voor gouden platen of medailles.
Open die kast en ga naar binnen voordat hij definitief vervaagt.
Zal ik ooit begrijpen wat je zei, terwijl ik dat niet deed?
Ik wilde naar je luisteren.
Van die momenten herinner ik me dat er naast de muur een appel groeide.
Mama heeft een taart gebakken en het grijpt je bij de keel dat hij niet meer terugkomt.
Hij komt niet terug.