Meer nummers van Andrea Bejar
Beschrijving
Producent: Jake Fine
Songtekst en vertaling
Origineel
You make the bed, but I gotta lie in it.
Fighting a silent war again.
You overspend till your words feel counterfeit.
Wasting my breath in your defense.
Grieving before it ends.
Find myself studying the feeling of your hands.
We sleep in a house on fire, but at least it's warm at night.
Burns cover both our arms, but we call them tan lines.
The roof's coming down, but we won't admit that something's gonna have to give.
Won't be the one to leave, so drag me out, cut the blisters from my skin.
Got mom on the phone.
She said, "Did you learn nothing at all? " Said, "Mom, I learned it all from you.
And now it's haunting me.
" I could end up so far down the road with two kids and a place that doesn't feel like a home.
And I find out he's looking for someone new.
Oh, I'm grieving before it ends.
Find myself spiraling again.
We sleep in a house on fire, but at least it's warm at night.
Burns cover both our arms, but we call them tan lines.
The roof's coming down, but we won't admit that something's gonna have to give.
Won't be the one to leave, so drag me out, cut the blisters from my skin. Oh, oh. Oh. Oh, oh.
We sleep in a house on fire, but at least it's warm at night.
Burns cover both our arms, but we call them tan lines.
The roof's coming down, but we won't admit that something's gonna have to give.
Won't be the one to leave, so drag me out, cut the blisters from my skin.
Nederlandse vertaling
Jij maakt het bed op, maar ik moet erin liggen.
Opnieuw een stille oorlog voeren.
Je geeft te veel uit totdat je woorden vals aanvoelen.
Ik verspil mijn adem ter verdediging van jou.
Rouwen voordat het eindigt.
Merk dat ik het gevoel van je handen bestudeer.
We slapen in een huis dat in brand staat, maar 's nachts is het tenminste warm.
Brandwonden bedekken onze beide armen, maar we noemen dit bruine lijnen.
Het dak gaat naar beneden, maar we zullen niet toegeven dat er iets moet wijken.
Ik zal niet degene zijn die weggaat, dus sleep me naar buiten en snij de blaren van mijn huid.
Ik heb moeder aan de telefoon gehad.
Ze zei: ‘Heb je helemaal niets geleerd?’ Zei: ‘Mam, ik heb het allemaal van jou geleerd.
En nu achtervolgt het mij.
"Ik zou zo ver kunnen eindigen met twee kinderen en een plek die niet als een thuis voelt.
En ik ontdek dat hij op zoek is naar een nieuw iemand.
Oh, ik rouw voordat het eindigt.
Merk dat ik weer in een spiraal terechtkom.
We slapen in een huis dat in brand staat, maar 's nachts is het tenminste warm.
Brandwonden bedekken onze beide armen, maar we noemen dit bruine lijnen.
Het dak gaat naar beneden, maar we zullen niet toegeven dat er iets moet wijken.
Ik zal niet degene zijn die weggaat, dus sleep me naar buiten en snij de blaren van mijn huid. O, o. Oh. O, o.
We slapen in een huis dat in brand staat, maar 's nachts is het tenminste warm.
Brandwonden bedekken onze beide armen, maar we noemen dit bruine lijnen.
Het dak gaat naar beneden, maar we zullen niet toegeven dat er iets moet wijken.
Ik zal niet degene zijn die weggaat, dus sleep me naar buiten en snij de blaren van mijn huid.