Meer nummers van Ofelia
Meer nummers van Vito Bambino
Beschrijving
Componist: Iga Ofelia Krefft
Tekstschrijver: Iga Ofelia Krefft
Tekstschrijver: Mateusz Dopieralski
Songtekst en vertaling
Origineel
Za krótka była noc. Nie zrobiła żadnych zdjęć.
Słyszała bliżej głos. Co oddechem bardziej jest.
Nie zapisała żadnych słów.
Z historii mapy tam nie trafi już.
Nagle ciepło robi się w miejscach, w których chłód zazwyczaj jest.
Na jeden krótki dzień zniknął cały jej lęk. Osądowość fajne imię ma.
Kiedyś był anonimowy, teraz już zostawił swój ślad.
Chcę jej się rwać.
Całą skórę, ciało, wszystko, co zostało.
Ty nie dzielisz się.
Mnie.
Coraz mniej.
W środku nie zostało wiele.
Chyba, że znów -puścić mnie chcesz.
-Puścić ją chcesz.
Smakujesz jak peach z St. Remy. Usta mi się błyszczą, gdy wychodzę na street.
Lewituję wśród przechodnich, ale nie widzi mnie nikt.
I ten wschód, który zepsuł mi zabawę. Już go polubiłem. Teraz idź wkurwiaj Warszawę. Nie wiem, co zrobiłem.
Chyba mam do tego talent. Gdy dostaję coś pięknego, to rozjeżdżam to o ścianę.
Z tobą musi być inaczej, bo ciebie poszukiwać nie przestanę, bo-
Chcę jej się rwać.
Całą skórę, ciało, wszystko, co zostało.
Ty nie dzielisz się.
Mnie.
Coraz mniej.
W środku nie zostało wiele.
Chyba, że znów puścić mnie chcesz.
Nie zabieraj mi tak mnie wiary.
Nie, nie połamię jej, znajdę nowe ślady.
Chodź, zostawię jasne pierwsze jej ślady.
To przyznaj się, że chciałam pójść, no przecież. Nie zabieraj mi tak mnie wiary. Nie, nie połamię jej, znajdę nowe ślady.
Chodź, zostawię jasne pierwsze jej ślady.
To przyznaj się, że chciałam pójść, no przecież. Chodź, zostawię jasne pierwsze jej ślady.
To przyznaj się, że chciałam pójść, no przecież.
Nederlandse vertaling
De nacht was te kort. Ze heeft geen foto's gemaakt.
Ze hoorde een stem dichterbij. Dat is meer een ademtocht.
Ze heeft geen woorden opgeschreven.
Gezien de geschiedenis van de kaart zal het daar niet meer heen gaan.
Plotseling wordt het warm op plaatsen die doorgaans koud zijn.
Voor één korte dag verdween al haar angst. Oordeelelijkheid heeft een coole naam.
Vroeger was hij anoniem, maar nu heeft hij zijn sporen nagelaten.
Ik wil in haar scheuren.
De hele huid, het vlees, alles wat er nog over was.
Je deelt niet.
Mij.
Steeds minder.
Er zat niet veel meer in.
Tenzij je me weer wilt laten gaan.
-Je wilt haar laten gaan.
Je smaakt naar perzik uit St. Remy. Mijn lippen glanzen als ik de straat op ga.
Ik zweef tussen voorbijgangers, maar niemand ziet mij.
En die zonsopgang die mijn plezier verpestte. Ik vond hem al leuk. Ga Warschau nu kwaad maken. Ik weet niet wat ik deed.
Ik denk dat ik hier talent voor heb. Als ik iets moois krijg, smijt ik het tegen de muur.
Bij jou moet het anders zijn, want ik blijf naar je zoeken, omdat...
Ik wil in haar scheuren.
De hele huid, het vlees, alles wat er nog over was.
Je deelt niet.
Mij.
Steeds minder.
Er zat niet veel meer in.
Tenzij je me weer wilt laten gaan.
Neem mijn geloof niet op die manier weg.
Nee, ik zal het niet breken, ik zal nieuwe sporen vinden.
Kom op, ik laat haar eerste sporen achter.
Geef toe, ik wilde tenslotte gaan. Neem mijn geloof niet op die manier weg. Nee, ik zal het niet breken, ik zal nieuwe sporen vinden.
Kom op, ik laat haar eerste sporen achter.
Geef toe, ik wilde tenslotte gaan. Kom op, ik laat haar eerste sporen achter.
Geef toe, ik wilde tenslotte gaan.