Meer nummers van Sentino
Meer nummers van Koneser
Beschrijving
Uitgebracht op: 15-08-2025
Songtekst en vertaling
Origineel
Taki mam żargon. Śmierć tym kanaliom, co chcieli mnie zamknąć.
Przepraszam cię, mamo. Przepraszam cię, tato. Nagrałem te lato. Wydałem już siano.
Tym razem jest łatwo. Przez tyle lat nie wiedziałem, gdzie znaleźć sobie miejsce.
Żyjąc na walizkach, to życie nie jest piękne. Patrzyłem się w niebo, czekając na słońce.
Z pustym żołądkiem zasnąć, by budzić się w Rolls-Royce.
Budzić się w Rolls-Royce. Historie życia, które los napisał.
Nawet nie myśli pijany gdzieś północą jakiś pisarz. Znowu błoto na ulicach.
Choć rósł mocno w siłę, to nigdy to nawet nie dogoni cienia. Więc po co mam się witać? Produkt otoczenia.
Ciągle znowu kogoś nie ma. Wybudował dom z kart bez fundamentu na oczernienia.
Wychowano pokolenia bez empatii.
Wiem, że to ciężko było przejść przez cały labirynt. Liczy z rodziną, sukcesu ilość, lewiryn. Nie ma substancji w tym.
Nie. Te słowa w mojej głowie nigdy zasną. Melodie w sercu nigdy tu nie gasną.
Taki mam żargon. Śmierć tym kanaliom, co chcieli mnie zamknąć.
Przepraszam cię, mamo. Przepraszam cię, tato. Nagrałem te lato. Wydałem już siano.
Tym razem jest łatwo. Przez tyle lat nie wiedziałem, gdzie znaleźć sobie miejsce.
Żyjąc na walizkach, to życie nie jest piękne. Patrzyłem się w niebo, czekając na słońce.
Z pustym żołądkiem zasnąć, by budzić się w Rolls-Royce.
Ty siedziałeś na badu, ja siedziałem na bendo.
Nie piknąłem tematu, odkąd paru poszło w drewno. Idę po starym szlaku, który brat mi wskazał ręką.
Od pierwszego gazu chciała zbrodni być agentką.
Powiedz mi jeszcze raaaz, czy zrobisz dla mnie wszystko przez ten czaaas? Jak trzeba będzie, czy zachowasz serce twa?
Wkładam pięćsetkę za bieliznę. Mówię jeszcze tak, dopóki nie ma nas.
Studio zamieniłem w dom, by nie żyć pod gwiazdami. Dzielnica jest dumna.
Nie ma nic tu poza nami. Spokój dla żołnierzy, którzy jeszcze z pola wstali.
Jednak ciężko jest tu wyjść poza granic. Zgubiłem cień. Ile lat to będzie trwać?
We śnie ślepy wraca. Zimne ręce, serce szloch. Przepraszam cię, mamo. Wybaczam ci, tato.
-Było piekło. Nie chcę tak. -Taki mam żargon.
Śmierć tym kanaliom, co chcieli mnie zamknąć. Przepraszam cię, mamo. Przepraszam cię, tato.
Nagrałem te lato. Wydałem już siano. Tym razem jest łatwo.
Przez tyle lat nie wiedziałem, gdzie znaleźć sobie miejsce. Żyjąc na walizkach, to życie nie jest piękne.
Patrzyłem się w niebo, czekając na słońce.
Z pustym żołądkiem zasnąć, by budzić się w Rolls-Royce.
Nederlandse vertaling
Dat is mijn jargon. Dood aan die schurken die mij wilden opsluiten.
Het spijt me, mama. Het spijt me, papa. Ik heb deze zomer opgenomen. Ik heb het hooi al uitgegeven.
Deze keer is het gemakkelijk. Jarenlang wist ik niet waar ik een plek kon vinden.
Leven uit een koffer is geen mooi leven. Ik keek naar de lucht, wachtend op de zon.
Val in slaap op een lege maag, om vervolgens wakker te worden in een Rolls-Royce.
Wakker worden in een Rolls-Royce. Levensverhalen die het lot heeft geschreven.
Een schrijver die om middernacht dronken is, denkt er niet eens over na. Weer modder op straat.
Ook al is hij sterker geworden, hij zal zijn schaduw zelfs nooit meer kunnen inhalen. Dus waarom zou ik hallo zeggen? Product van het milieu.
Er ontbreekt nog iemand. Hij bouwde een kaartenhuis zonder enige basis voor laster.
Generaties zijn opgegroeid zonder empathie.
Ik weet dat het moeilijk was om door het hele doolhof te komen. Hij telt met zijn familie de hoeveelheid succes mee, Lewiryn. Er zit geen substantie in.
NEE. Deze woorden zullen nooit in mijn hoofd slapen. Melodieën in het hart vervagen hier nooit.
Dat is mijn jargon. Dood aan die schurken die mij wilden opsluiten.
Het spijt me, mama. Het spijt me, papa. Ik heb deze zomer opgenomen. Ik heb het hooi al uitgegeven.
Deze keer is het gemakkelijk. Jarenlang wist ik niet waar ik een plek kon vinden.
Leven uit een koffer is geen mooi leven. Ik keek naar de lucht, wachtend op de zon.
Val in slaap op een lege maag, om vervolgens wakker te worden in een Rolls-Royce.
Jij zat op de badu, ik zat op de bendo.
Ik heb het onderwerp niet meer aangeroerd sinds een paar mensen gek werden. Ik loop langs het oude pad dat mijn broer me met zijn hand liet zien.
Vanaf de eerste keer dat ze werd vergast, wilde ze misdaadagent worden.
Vertel me nog eens, wil je in deze tijd alles voor me doen? Houdt u, indien nodig, uw hart vast?
Ik heb vijfhonderd voor ondergoed gestoken. Ik zeg dit nog steeds totdat we weg zijn.
Ik heb van de studio een thuis gemaakt om niet onder de sterren te leven. De wijk is trots.
Er is hier niets behalve wij. Vrede voor de soldaten die alsnog het veld verlieten.
Het is echter moeilijk om hier over de grenzen heen te gaan. Ik verloor mijn schaduw. Hoeveel jaar zal dit duren?
In de droom keert de blinde man terug. Koude handen, hart snikkend. Het spijt me, mama. Ik vergeef je, papa.
-Het was een hel. Ik wil dat niet. -Dat is mijn jargon.
Dood aan die schurken die mij wilden opsluiten. Het spijt me, mama. Het spijt me, papa.
Ik heb deze zomer opgenomen. Ik heb het hooi al uitgegeven. Deze keer is het gemakkelijk.
Jarenlang wist ik niet waar ik een plek kon vinden. Leven uit een koffer is geen mooi leven.
Ik keek naar de lucht, wachtend op de zon.
Val in slaap op een lege maag, om vervolgens wakker te worden in een Rolls-Royce.