Meer nummers van 8blevrai
Beschrijving
Redacteur, geassocieerde uitvoerder: 8blevrai
Niet-lyrische auteur: Otmen Belhouari
Componist: Giorgio Spina
Componist: Emanuele Venturini
Componist: Matteo Rappollari
Redacteur, producent: WaveOff
Mastering-ingenieur, mengingenieur: Rappo
Redacteur: MAVE
Songtekst en vertaling
Origineel
Sto scappando da una vita criminale, ma questa vita addosso mi rimane.
Latitante come Messina Denaro, solo casa mi può mettere a riparo.
Le speranze son finite, lampioni spenti nella via.
Ora ci danno delusioni, sì, ma da portare via. E non è easy. Io lo so, bro, ti capisco.
Dopo mille tentativi pensi: è meglio se la rischio.
Inizio il giro perché devo fare il pane, perché se arriva l'affitto in qualche modo devo fare.
E i sogni scappano, i soldi son quelli che ammazzano un sacco di ragazzini che alla fine non si salvano.
Popolo dentro le case popolari, finché il popolo diventa il caso umano bipolare.
A volte sole, a volte pioggia, a volte bene, a volte male, a volte il sapore del pesce ti ricorda che non è mare.
Sto scappando da una vita criminale, ma questa vita addosso mi rimane. Latitante come Messina Denaro, solo casa mi può mettere a riparo.
Abbiamo nome, abbiamo facce sul giornale, segno di una giornata andata male.
Condannato a far la guerra come Gennaro, cicatrici ci ricordano chi siamo.
Continuo a dire affanculo, continuo per la mia strada.
Dico grazie a nessuno, a me nessuno mi regala. Sai, qui non c'è l'ascensore, facciamo sempre le scale.
Non ci chiama l'amore, chiamano solo puttane.
Vita film Tarantino, la bionda se la tira. Le urla del mio vicino: vorrebbe farsi una riga.
Questa vita è un casino, questa vita è normale. Questa vita fa bene, questa vita fa male.
Mood life cascador, guido la vita senza casco.
Vorrei un buon segno come primo figlio maschio. Gli insegnerò che qui in qualche modo devi fare.
Ricorda, non siamo noi, ma la vita che è criminale.
Sto scappando da una vita criminale, ma questa vita addosso mi rimane. Latitante come Messina Denaro, solo casa mi può mettere a riparo.
Abbiamo nome, abbiamo facce sul giornale, segno di una giornata andata male.
Condannato a far la guerra come Gennaro, cicatrici ci ricordano chi siamo.
Nederlandse vertaling
Ik ren weg van een misdaadleven, maar dit leven blijft me bij.
Voortvluchtig als Messina Denaro, alleen thuis kan mij onderdak bieden.
De hoop is voorbij, de straatlantaarns zijn uit.
Nu bezorgen ze ons teleurstellingen, ja, maar om weg te nemen. En het is niet gemakkelijk. Ik weet het, broer, ik begrijp je.
Na duizend pogingen denk je: het is beter als ik het riskeer.
Ik begin aan de tour omdat ik brood moet bakken, want als de huur binnenkomt, moet ik het op de een of andere manier doen.
En dromen rennen weg, geld is wat veel kinderen doodt die uiteindelijk niet gered worden.
Mensen in de volkshuisvesting, totdat de mensen het bipolaire menselijke geval worden.
Soms zon, soms regen, soms goed, soms slecht, soms herinnert de smaak van vis je eraan dat het niet de zee is.
Ik ren weg van een misdaadleven, maar dit leven blijft me bij. Voortvluchtig als Messina Denaro, alleen thuis kan mij onderdak bieden.
We hebben namen, we hebben gezichten in de krant, een teken dat er een dag fout is gegaan.
Veroordeeld tot oorlog zoals Gennaro, herinneren littekens ons aan wie we zijn.
Ik zeg steeds maar: fuck it, ik vervolg mijn weg.
Ik zeg niemand bedankt, niemand geeft mij een geschenk. Weet je, er is hier geen lift, we nemen altijd de trap.
Ze noemen ons geen liefde, ze noemen alleen maar hoeren.
Tarantino-filmleven, de blondine komt ermee weg. Het geschreeuw van mijn buurman: hij wil graag een lijn.
Dit leven is een puinhoop, dit leven is normaal. Dit leven is goed, dit leven is slecht.
Stemmingsleven cascador, ik leid het leven zonder helm.
Ik wil graag een goed teken als eerste zoon. Ik zal hem leren wat je hier op de een of andere manier moet doen.
Bedenk dat niet wij, maar het leven crimineel is.
Ik ren weg van een misdaadleven, maar dit leven blijft me bij. Voortvluchtig als Messina Denaro, alleen thuis kan mij onderdak bieden.
We hebben namen, we hebben gezichten in de krant, een teken dat er een dag fout is gegaan.
Veroordeeld tot oorlog zoals Gennaro, herinneren littekens ons aan wie we zijn.