Meer nummers van ODURACHEN
Beschrijving
Componist: Михаил Андреевич Товаровский
Componist: Савелий Владимирович Силява
Tekstschrijver: Хелемеля Матвей Александрович
Tekstschrijver: Павел Александрович Гуменюк
Tekstschrijver: Лучинский Сергей Владимирович
Songtekst en vertaling
Origineel
Осенью поразинь листья на волосы, мы в невесомости, -жаль, что не в космосе. -Ты была права: любовь - это привычка.
Ты в моих глазах, как выгоревшая спичка. Ты была права: для тебя я теперь лишний.
Нам нужен шанс, но третий уже слишком.
С тобой и так, как по катакомбам, все время так холодно. Крики без повода, снова скандал. Пепел с балкона. Не надо меня трогать.
-Забери свой запах из дома.
-Осенью поразинь листья на волосы, мы в невесомости, жаль, что не в космосе.
Осенью поразинь листья на волосы, мы в невесомости, жаль, что не в космосе.
Мы с тобой тоже мечтали, не упуская деталей, терялись ночью в отеле, не замечая, что стали друг другу так безразличны. Кто в этом виноват?
Как там на личном? Думаю, никак. Зачем это строить, если легче все забыть?
Для тебя уже не новость, что мы потеряли нить. И кому тут не нужны твои старые качели?
Как тебе самой они еще не надоели?
С тобой и так, как по катакомбам, все время так холодно. Крики без повода, снова скандал. Пепел с балкона. Не надо меня трогать.
Забери свой запах из дома. Ты была права: для тебя я теперь лишний.
Осенью поразинь листья на волосы, мы в невесомости, жаль, что не в космосе.
Осенью поразинь листья на волосы, мы в невесомости, жаль, что не в космосе.
Nederlandse vertaling
Sla in de herfst de bladeren op je haar, we zijn in gewichtloosheid, het is jammer dat we niet in de ruimte zijn. -Je had gelijk: liefde is een gewoonte.
Je bent in mijn ogen als een uitgebrande lucifer. Je had gelijk: ik ben nu overbodig voor je.
We hebben een kans nodig, maar de derde is te veel.
Met jou is het alsof je door de catacomben gaat, het is altijd zo koud. Zonder reden schreeuwen, weer een schandaal. As van het balkon. Raak mij niet aan.
-Neem je geur mee van huis.
- Sla in de herfst de bladeren op je haar, we zijn in gewichtloosheid, het is jammer dat we niet in de ruimte zijn.
Sla in de herfst de bladeren op je haar, we zijn in gewichtloosheid, het is jammer dat we niet in de ruimte zijn.
Jij en ik droomden ook, zonder de details te missen, dat we 's nachts verdwaald waren in het hotel, zonder te merken dat we zo onverschillig tegenover elkaar waren geworden. Wie heeft hier de schuld van?
Hoe gaat het persoonlijk? Ik denk het niet. Waarom dit bouwen als het gemakkelijker is om alles te vergeten?
Het is voor jou geen nieuws meer dat we de draad kwijt zijn. En wie heeft jouw oude schommel niet nodig?
Waarom ben je ze nog niet beu?
Met jou is het alsof je door de catacomben gaat, het is altijd zo koud. Zonder reden schreeuwen, weer een schandaal. As van het balkon. Raak mij niet aan.
Neem je geur mee van huis. Je had gelijk: ik ben nu overbodig voor je.
Sla in de herfst de bladeren op je haar, we zijn in gewichtloosheid, het is jammer dat we niet in de ruimte zijn.
Sla in de herfst de bladeren op je haar, we zijn in gewichtloosheid, het is jammer dat we niet in de ruimte zijn.