Meer nummers van Irene Grandi
Meer nummers van Carmen Consoli
Beschrijving
Producent: Pio Stefanini
Zang: Irene Grandi
Tekstschrijver: Leonardo Marcucci
Componist: Leonardo Marcucci
Tekstschrijver: Jole Canelli
Componist: Jole Canelli
Songtekst en vertaling
Origineel
Questo viaggio in cui c'è ancora una canzone per noi che sfuma col tramonto sul deserto.
Io e te, due gocce di smalto e litri di acetone, un disco rotto che gira, campi di cotone e un maledetto bouquet.
Io e te, due note sopra un pentagramma di rumori, due api in volo a caccia di colori, foulard e cabriolet.
Due tasche piene in un armadio vuoto, ancora in piedi dopo un terremoto.
Questo viaggio in cui la radio ruba le stazioni e noi che siamo sopra un treno ormai deserto, adesso cado giù e ti lascio aperto.
Se mi prometti che, ehi, ehi, mmm, vabbè.
Io e te, due lacrime riflesse sulla stessa guancia, pesanti come piombo dritto nella pancia.
E allora sai che c'è?
Gocce di smalto e litri di acetone che troveranno un'altra soluzione.
Questo viaggio in cui la radio ruba le stazioni e noi che siamo sopra un treno ormai deserto, il nastro su un pensiero mai aperto.
Questo viaggio in cui la radio ruba le stazioni e noi da sole sopra un treno ormai deserto, adesso cado giù e ti lascio aperto.
Se mi prometti che salti pure tu con me.
Se mi prometti che, se mi prometti che salti pure tu, uh.
Gocce di smalto e litri di acetone che troveranno un'altra soluzione.
Questo viaggio in cui la radio ruba le stazioni e noi che siamo sopra un treno ormai deserto, il nastro su un pensiero mai aperto.
Questo viaggio in cui c'è l'ultima canzone per noi che sfuma col tramonto del deserto, adesso cado giù nel cielo aperto.
Se mi prometti che, ehi, ehi, salti pure tu con me.
Nederlandse vertaling
Deze reis waarin er nog steeds een lied voor ons is dat vervaagt met de zonsondergang boven de woestijn.
Jij en ik, twee druppels nagellak en liters aceton, een draaiende kapotte plaat, katoenvelden en een verdomd boeket.
Jij en ik, twee noten boven een pentagram van geluiden, twee bijen in de vlucht op jacht naar kleuren, sjaals en cabriolets.
Twee volle zakken in een lege kledingkast, die nog overeind staat na een aardbeving.
Deze reis waarin de radio de stations steelt en wij die in een nu verlaten trein zitten, nu val ik naar beneden en laat je open.
Als je me dat belooft, hé, hé, mmm, wat dan ook.
Jij en ik, twee tranen weerspiegeld op dezelfde wang, zwaar als lood recht in de buik.
Dus weet je wat?
Druppels nagellak en liters aceton daar komt wel een andere oplossing voor.
Deze reis waarin de radio de stations steelt en wij, die in een inmiddels verlaten trein zitten, de tape op een gedachte die nooit is geopend.
Deze reis waarin de radio de stations steelt en we alleen zijn in een nu verlaten trein, nu val ik neer en laat je open.
Als je me belooft dat je ook met mij meespringt.
Als je me dat belooft, als je me belooft dat jij ook zult springen, uh.
Druppels nagellak en liters aceton daar komt wel een andere oplossing voor.
Deze reis waarin de radio de stations steelt en wij, die in een inmiddels verlaten trein zitten, de tape op een gedachte die nooit is geopend.
Deze reis waar het laatste lied voor ons is dat vervaagt met de zonsondergang van de woestijn, nu val ik naar beneden in de open lucht.
Als je me dat belooft, hé, hé, dan mag jij ook met mij springen.