Meer nummers van Pawbeats
Meer nummers van Frosti
Beschrijving
Bijbehorende artiesten: Pawbeats, Cheslav Spieva, Frosti
Associate artiest: Pawbeats
Associate artiest: Cheslav Spieva
Associate Artist: Frosty
Producent, componist, tekstschrijver: Marcin Pawlowski
Tekstauteur: Jakub Milewski
Songtekst en vertaling
Origineel
W domu, w głowie, w sercu mam ciemnie.
Może mnie wywołasz jak zdjęcie?
Wierzę, że nie było konieczne, by się urwał film. Szukam dziś ciszy na mieście.
Stoję na rogu, biorę bucha smogu. Miałem ją rzucić, ale jestem znowu. Hej.
Widzę, jak panowie wracają z łowów z pustymi rękami. Znowu.
My się nie żegnamy i nie witamy się w progu. Mamy zasady, jesteśmy chamy. Gadamy za pomocą kodów.
To inna Warszawa niż Warszawa jacy, niż Warszawa tako, niż Warszawa maty. Bliżej
Grzesiuka i Hłaski albo Tyrmanda. To styl warszawski.
Rozbite głowy, rodziny i flaszki. Zgony. Sorry, bałagany. Nie ma, że sorry.
A spory załatwiamy tu po cichu, bez gadki. Dziewczyny w kluby idą jak na casting, ale to one są w jury.
Chłopaki się pokłócili, czy to krascowe, czy piri-piri, bo książulo z Wojkiem polecili.
A teraz z kolei ta awantura. Gaszę papierosa na chodniku. Nic tu po mnie.
Dzisiaj nic nie skura.
W domu, w głowie, w sercu mam ciemnie.
Może mnie wywołasz jak zdjęcie?
Wierzę, że nie było konieczne, by się urwał film.
Szukam dziś ciszy na -mieście. -Hej!
Kusi mnie diabeł, więc znikam bez słowa taksówką.
Pięknie uśmiechasz się do mnie. Podjadę na słówko. Wybija północ. Znam na
Śródmieściu przekozacki rooftop. Tam nikt nie będzie zawracał gitary nam.
Mówię, że nie mam niezjutro. Nie wejdą na głowę. Jestem za duży na pustą rozmowę.
Chcę czegoś więcej niż gadki o pogodzie. Chcę łamać prawo i być z tobą w zmowie.
Jak wspólnik i wspólnik zawieziemy wszystko do dziupli.
Sześć po dwunastej to jutro jest już dziś. Pora zmienić lokal. Tu wszyscy są smutni. W skrócie idziemy do Alej.
Dalej. To miasto kocha ten balet.
To miasto kocha być w szale, kocha to gorzkie. Kocha te szale. Za dużo myślałeś. Teraz sam jak palec zostajesz.
Wsadzam ufanie na kajet. Poszedłszy tamtą uliczką prześwietlona klisza.
Nic nie widać na -niej. -W domu, w głowie, w sercu mam ciemnie.
Może mnie wywołasz jak zdjęcie?
Wierzę, że nie było konieczne, by się urwał film. Szukam dziś ciszy na mieście.
W domu, w głowie, w sercu mam ciemnie.
Może mnie wywołasz jak zdjęcie?
Wierzę, że nie było konieczne, by się urwał film. Szukam dziś ciszy na mieście.
A może jednak chcę coś powiedzieć?
Może chcę zapytać, czy cierpisz? Gdzieś się nie obrócę.
Mam flashback i nie mogę wyjść. Puścić mych emocji na wietrze.
Dziś się prześwietlę.
Dziś się prześwietlę.
Dziś się prześwietlę.
Dziś się prześwietlę.
Nederlandse vertaling
Thuis, in mijn hoofd, in mijn hart is er duisternis.
Misschien kun je mij op een foto laten lijken?
Ik geloof dat het niet nodig was dat de film werd afgebroken. Ik zoek vandaag de stilte in de stad.
Ik sta op de hoek en neem een trekje smog. Ik wilde haar dumpen, maar hier ben ik weer. Hoi.
Ik zie mannen met lege handen terugkeren van de jacht. Opnieuw.
We nemen geen afscheid en begroeten elkaar niet bij de drempel. We hebben regels, we zijn onbeleefd. Wij praten in codes.
Het is een ander Warschau dan Warschau jacy, dan Warschau dus, dan Warschau matten. Dichterbij
Grzesiuk en Hłasko of Tyrmand. Het is Warschau-stijl.
Gebroken hoofden, gezinnen en flessen. Sterfgevallen. Pardon, rommelig. Nee, sorry.
En geschillen beslechten we hier rustig, zonder te praten. Meisjes gaan naar clubs alsof ze naar een casting gaan, maar zij zijn degenen die in de jury zitten.
De jongens hadden ruzie, of het nu krascowe of piri-piri was, omdat ze prins en Wojek hadden aanbevolen.
En nu deze rij. Ik druk mijn sigaret uit op de stoep. Er is hier niets voor mij.
Niets gaat lukken vandaag.
Thuis, in mijn hoofd, in mijn hart is er duisternis.
Misschien kun je mij op een foto laten lijken?
Ik geloof dat het niet nodig was dat de film werd afgebroken.
Ik zoek vandaag de stilte in de stad. -Hoi!
De duivel verleidt mij, dus verdwijn ik zonder een woord te zeggen in een taxi.
Je lacht prachtig naar mij. Ik kom even langs. Het is middernacht. Ik weet het
Srodmiescie stoer dak. Niemand zal ons daar lastig vallen met de gitaar.
Ik zeg dat ik er morgen geen heb. Ze komen niet in je hoofd. Ik ben te oud voor een leeg gesprek.
Ik wil meer dan alleen maar praten over het weer. Ik wil de wet overtreden en met je samenspannen.
Als een partner en een partner zullen we alles tot het uiterste brengen.
Zes over twaalf betekent dat morgen vandaag is. Het is tijd om van pand te veranderen. Iedereen is hier verdrietig. Kortom, we gaan naar de Avenues.
Volgende. Deze stad houdt van dit ballet.
Deze stad houdt ervan om gek te zijn, ze houdt van bitter. Ze houdt van deze sjaals. Je dacht te veel na. Nu blijf je alleen achter.
Ik zet het op het notitieboekje. Hij liep door die straat en zag een overbelichte film.
Er is niets aan haar te zien. -Thuis, in mijn hoofd, in mijn hart, is er duisternis.
Misschien kun je mij op een foto laten lijken?
Ik geloof dat het niet nodig was dat de film werd afgebroken. Ik zoek vandaag de stilte in de stad.
Thuis, in mijn hoofd, in mijn hart is er duisternis.
Misschien kun je mij op een foto laten lijken?
Ik geloof dat het niet nodig was dat de film werd afgebroken. Ik zoek vandaag de stilte in de stad.
Of wil ik misschien iets zeggen?
Misschien wil ik vragen: lijdt u? Ik ga nergens heen.
Ik heb een flashback en ik kan niet weggaan. Laat mijn emoties in de wind vliegen.
Ik laat vandaag een röntgenfoto maken.
Ik laat vandaag een röntgenfoto maken.
Ik laat vandaag een röntgenfoto maken.
Ik laat vandaag een röntgenfoto maken.