Meer nummers van tommi
Meer nummers van moth.
Beschrijving
Tekstschrijver: Tommaso Martini Componist: Pietro Piccioni. Componist: Nicola Bonante Producent: Polvere Zang: Tommy Instrumenten: Motyl
Songtekst en vertaling
Origineel
I don't wanna live in a -hole anymore. It makes me feel poor. -We are poor, but we're happy.
Comme ci, comme ça. Anyway, the views are better above ground.
E con quegli occhi ti prendo, guardami.
La pelle fa gli scherzi suoi.
Tu sai come toccarmi, ma sai che la nebbia non va via, morirò di asfissia.
Curriculum vitae, ma non sono in vita.
Carriera fantasmata al di là prima, pensi solo al clima. Morirò di vista, ma per ciri continua la critica.
Impronte sul disco non gira lo fisso, colla odiosa sopra le mie dita.
Importasse davvero l'affare è finita, tu non fai l'artista, io faccio la. . .
Chiudi gli occhi e taglia ancora, una radio in disco d'epoca.
Una scena in cui succede qualcosa, guarda come devo dare pena.
Uh, e non mi resta certo, ma non importa più niente, ma non importa la notte.
E con quegli occhi ti prendo, guardami.
La pelle fa gli scherzi suoi.
Tu sai come toccarmi, ma sai che la nebbia non va via, morirò di asfissia.
Nederlandse vertaling
Ik wil niet meer in een -gat leven. It makes me feel poor. -We zijn arm, maar we zijn gelukkig.
Come ci, come ça. Hoe dan ook, bovengronds zijn de uitzichten beter.
En met die ogen neem ik je mee, kijk naar mij.
De huid speelt zijn eigen trucjes.
Je weet hoe je me moet aanraken, maar je weet dat de mist niet weggaat, ik zal sterven door verstikking.
Curriculum vitae, maar ik leef niet.
Carrière die verder gaat dan voorheen, je denkt alleen aan het klimaat. Ik zal sterven door te zien, maar voor ciri blijft de kritiek bestaan.
Vingerafdrukken op de schijf draaien niet, ik staar ernaar, hatelijke lijm op mijn vingers.
Als het er echt toe doet: de deal is voorbij. Jij bent geen artiest, ik ben een. . .
Sluit je ogen en knip weer, een vintage discoradio.
Een scène waarin iets gebeurt, kijk eens hoezeer het mij spijt.
Eh, en ik heb zeker niets meer over, maar niets doet er meer toe, maar de nacht doet er niet toe.
En met die ogen neem ik je mee, kijk naar mij.
De huid speelt zijn eigen trucjes.
Je weet hoe je me moet aanraken, maar je weet dat de mist niet weggaat, ik zal sterven door verstikking.