Meer nummers van Michael Patrick Kelly
Songtekst en vertaling
Origineel
Sometimes I hear your voice tricking on my mind.
People, coffee, and cars, they pass me by. Sometimes I wish I could call and just say hi.
I'm drowning out the noise in a sliding door.
There's a face in the bar I've seen before. Sometimes I wish I could hold you one more time.
I'm standing in the pouring rain, nothing feels the same.
I still see the traces of your lips.
The cracks, the crowds, the little things. I still feel the traces on my skin.
The tracks, the sounds in everything.
It hurts sometimes to hear your echo in each street or place that I go. I still see the traces of your lips.
The cracks, the crowds, the traces.
There's something in these walls lighting up the hills.
Something here in the silence that you fill.
If only you'd let me know what's on your mind.
Unfinished conversation, what's it like to see me now in this world out from your eyes? Sometimes I swear that you're walking by my side.
And standing in the pouring rain, nothing feels the same.
I still see the traces of your lips.
The cracks, the crowds, the little things. I still feel the traces on my skin.
The tracks, the sounds in everything.
It hurts sometimes to hear your echo in each street or place that I go.
I still see the traces of your lips. The cracks, the crowds, the traces.
I still see the traces of your lips. The cracks, the crowds, the little things.
I still feel the traces on my skin.
The tracks, the sounds in everything.
It hurts sometimes to hear your echo in each street or place that I go. I still see the traces of your lips.
Traces
Nederlandse vertaling
Soms hoor ik jouw stem in mijn gedachten ronddwalen.
Mensen, koffie en auto's passeren me. Soms zou ik willen dat ik kon bellen en gewoon hallo kon zeggen.
Ik overstem het geluid van een schuifdeur.
Er is een gezicht in de bar dat ik eerder heb gezien. Soms zou ik willen dat ik je nog één keer kon vasthouden.
Ik sta in de stromende regen, niets voelt hetzelfde.
Ik zie nog steeds de sporen van je lippen.
De scheuren, de drukte, de kleine dingen. Ik voel nog steeds de sporen op mijn huid.
De nummers, de geluiden in alles.
Het doet soms pijn om je echo te horen in elke straat of plaats waar ik kom. Ik zie nog steeds de sporen van je lippen.
De scheuren, de drukte, de sporen.
Er zit iets in deze muren dat de heuvels verlicht.
Iets hier in de stilte die jij opvult.
Als je me maar laat weten waar je aan denkt.
Onvoltooid gesprek, hoe is het om mij nu in deze wereld te zien vanuit jouw ogen? Soms zweer ik dat je naast me loopt.
En als je in de stromende regen staat, voelt niets hetzelfde.
Ik zie nog steeds de sporen van je lippen.
De scheuren, de drukte, de kleine dingen. Ik voel nog steeds de sporen op mijn huid.
De nummers, de geluiden in alles.
Het doet soms pijn om je echo te horen in elke straat of plaats waar ik kom.
Ik zie nog steeds de sporen van je lippen. De scheuren, de drukte, de sporen.
Ik zie nog steeds de sporen van je lippen. De scheuren, de drukte, de kleine dingen.
Ik voel nog steeds de sporen op mijn huid.
De nummers, de geluiden in alles.
Het doet soms pijn om je echo te horen in elke straat of plaats waar ik kom. Ik zie nog steeds de sporen van je lippen.
Sporen