mieux en mieux

Het lijkt alsof alles al lang is uiteengevallen in de banen van gevoel, woord en belofte. Maar het lichaam herinnert zich nog steeds het ritme, en er trilt een lichtheid in, zoals bij degenen die niet voor iemand dansen, maar gewoon omdat de zwaartekracht hen niet langer vasthoudt. De muziek glijdt over de stem als neonlicht over de muren van een nachtclub, en zelfs in de regels over verraad klinkt iets koppig levends, alsof er tussen de beats een stille "ik zal toch opstaan" schuilt. Ergens onder de bas pulseert een vermoeid "het gaat nu beter", maar dat gaat meer over bevrijding dan over overwinning. Wanneer je niet langer hoeft uit te leggen wie er gelijk heeft en wie er pijn heeft gedaan, omdat alles duidelijk is geworden door een blik. En laat de smaak van oude gesprekken nog in de lucht hangen, het geluid blijft je meevoeren naar boven, waar gewicht geen betekenis meer heeft.