Meer nummers van Noize MC
Beschrijving
Soms duurt de duisternis zo lang dat je begint te twijfelen of er überhaupt wel een dageraad komt. De wereld leek in vijf lagen zwart ducttape gewikkeld, en ademen ging alleen nog maar op de automatische piloot. Maar ergens diep van binnen verzamelt zich toch een kleine voorraad kracht - voor één sprint, één beweging vooruit. Zelfs al is het blind. Hier ruikt de nacht naar as, maar iemand zoekt nog steeds een hand in de buurt - laat niet los, geeft niet op. En juist daarin zit een vreemd, koppig geloof: dat zelfs in een aswoestijn een stengel zal groeien, hoe dun ook, maar levend. Dat de dauw weer zal glinsteren als een belofte gedaan aan het licht zelf. Geen pathos - gewoon een stille, volhardende "ondanks". De muziek gaat als stap voor stap over de sneeuwkorst, totdat onder de voeten plotseling het ijs kraakt en ergens voorin het eerste lichtje flikkert. Er komt een lichte periode. Zeker weten.
Songtekst en vertaling
Origineel
В пепельной пустыне полярная ночь. Холодная зола, остывшая печь.
На грифелью углем накарябанный скетч. Будто на глазах пять слоев черный скотч.
Каждый зрачок ищет хоть один луч.
Каждому телу охота прилечь, но ты сам знаешь, что это может повлечь. Так что вставай и не канючь.
Говорят, что у правой ноги длиннее шаги и мы нарезаем круги. А я говорю мы дойдем вопреки.
Там впереди огоньки, их просто не видно пока.
Пока руку упавшего ищет наощупь рука, пока копит упавший резерв для рывка. Но я верю в то, что светлая будет полоса.
В этой тьме, что беспросветна, как снег на полюсах.
Стебли новые из света пробьются к небесам.
На листве в лучах рассветных заблестит роса. Да, я верю в то, что светлая будет полоса.
В этой тьме, что беспросветна, как снег на полюсах.
Стебли новые из света пробьются к небесам.
На листве в лучах рассветных заблестит роса.
Нам умение видеть придется по новой постичь, как младенцу хождение и речь.
Нам придется дойти и достичь, а этой ночи пройти и истечь.
Она тоже нас топчет в ответ своей грязной пятой, но я не уступлю ей ни маленькой черточки, ни запятой.
Я вперед иду, как заводной.
И эти ребята со мной.
Если там кто-то спросит, там, где скоро блеснет под наш крик хоровой горизонта рассветного проседь, где мы тени отбросим опять, когда старшую халь неудобную ношу. . .
Поднимайся скорее, твою мать, я тебя здесь не брошу. Светлая будет полоса.
В этой тьме, что беспросветна, как снег на полюсах. Стебли новые из света пробьются к небесам.
На листве в лучах рассветных заблестит роса.
Да, я верю в то, что светлая будет полоса.
В этой тьме, что беспросветна, как снег на полюсах. Стебли новые из света пробьются к небесам.
На листве в лучах рассветных заблестит роса.
Да, я верю в то, что светлая будет полоса.
В этой тьме, что беспросветна, как снег на полюсах.
Стебли новые из света пробьются к небесам.
На листве в лучах рассветных заблестит роса.
Да, я верю в то, что светлая будет полоса.
В этой тьме, что беспросветна, как снег на полюсах.
Nederlandse vertaling
Het is een poolnacht in de asgrauwe woestijn. Koude as, gekoelde kachel.
Een schets op houtskool gekrabbeld. Het is alsof er vijf lagen zwarte tape op je ogen zitten.
Elke leerling zoekt minstens één straal.
Ieder lichaam wil gaan liggen, maar jij weet zelf wat dit met zich mee kan brengen. Dus sta op en zeur niet.
Ze zeggen dat het rechterbeen langere stappen heeft en dat we cirkels snijden. En ik zeg dat we er ondanks onszelf zullen komen.
Er zijn lichten voor je, je kunt ze alleen nog niet zien.
Terwijl de hand van de gevallen man op de tast zoekt, terwijl de gevallen man reserves aan het verzamelen is voor een ruk. Maar ik geloof dat er een lichte streep zal zijn.
In deze duisternis, die hopeloos is, als sneeuw aan de polen.
Nieuwe stengels van het licht zullen hun weg naar de hemel vinden.
Dauw zal in de ochtendstralen op het gebladerte glinsteren. Ja, ik geloof dat er een heldere streep zal zijn.
In deze duisternis, die hopeloos is, als sneeuw aan de polen.
Nieuwe stengels van het licht zullen hun weg naar de hemel vinden.
Dauw zal in de ochtendstralen op het gebladerte glinsteren.
We zullen het vermogen om te zien, zoals lopen en praten met een baby, opnieuw moeten leren.
We zullen moeten reiken en bereiken, en deze nacht zal voorbijgaan en verstrijken.
Ook zij vertrapt ons als reactie met haar vuile hiel, maar ik zal haar geen streepje of komma geven.
Ik ga vooruit als een uurwerk.
En deze jongens zijn bij mij.
Als iemand het vraagt, daar, waar de dageraadgrijze horizon spoedig zal flitsen onder onze koorkreet, waar we weer schaduwen zullen werpen, wanneer de oudere hal een ongemakkelijke last is. . .
Sta snel op, klootzak, ik laat je hier niet achter. Er zal een lichte streep zijn.
In deze duisternis, die hopeloos is, als sneeuw aan de polen. Nieuwe stengels van het licht zullen hun weg naar de hemel vinden.
Dauw zal in de ochtendstralen op het gebladerte glinsteren.
Ja, ik geloof dat er een heldere streep zal zijn.
In deze duisternis, die hopeloos is, als sneeuw aan de polen. Nieuwe stengels van het licht zullen hun weg naar de hemel vinden.
Dauw zal in de ochtendstralen op het gebladerte glinsteren.
Ja, ik geloof dat er een heldere streep zal zijn.
In deze duisternis, die hopeloos is, als sneeuw aan de polen.
Nieuwe stengels van het licht zullen hun weg naar de hemel vinden.
Dauw zal in de ochtendstralen op het gebladerte glinsteren.
Ja, ik geloof dat er een heldere streep zal zijn.
In deze duisternis, die hopeloos is, als sneeuw aan de polen.