На такси

Liefde ruikt hier naar benzine, goedkope luchtverfrisser en iets verbleekte cassettes uit het dashboardkastje. Het gaat niet om overdadige verklaringen, maar om een avond waarop de stad buiten het raam in neon stroomt en het hart koppig één route herhaalt - naar haar. Het is simpel: een paar regels, een bandrecorder, een chauffeur die het allemaal al niet meer scheelt, en een gevoel dat je zelfs bij rood niet van je af kunt schudden. In deze taxi is geen plaats voor toevallige passagiers - alleen voor degenen die kunnen wachten tot het liedje is afgelopen. En misschien komt de lente dit keer echt niet te laat, maar zwijgt ze gewoon, zich voordoend als achtergrondmuziek bij een oud melodietje, waar elke noot klinkt als "ik geef je niet op".