Meer nummers van Lodos E.B
Meer nummers van Emar Hoca
Beschrijving
De wereld stort niet luidruchtig in - ergens vanbinnen, tussen een inademing en een uitademing. Alles lijkt levend, maar in mijn lichaam voelt het alsof er plastic zit, en in mijn gedachten is er ruis van een defecte radio. Liefde en woede hebben al lang van rol gewisseld, ze spelen scènes zonder regisseur. Buiten een spektakel, binnen een front. Elke regel klinkt als een bekentenis van iemand die te veel heeft gezien en te lang heeft volgehouden. Daarin zit zowel de filosoof die met het lot worstelt, als de vermoeide soldaat die lacht op de ruïnes van zijn eigen geloof. Hier dansen ze met demonen op het ritme van synthetische muziek, meten ze hun kracht met chaos, discussiëren ze met God, maar niet om een antwoord te krijgen - gewoon om te voelen dat ze nog leven. Een zware, bijna ritmische beat klinkt als een hartslag op de rand van flauwvallen. En in die wanhoop is er een vreemde zuivering: als je de pijn accepteert, stop je met bang zijn. Zo klinkt het moment waarop een mens voor het eerst in de afgrond kijkt en daarin zijn eigen spiegelbeeld herkent.
Songtekst en vertaling
Origineel
Bir seraptı sanki his. Savaşçı bir kölesin. Gökyüzünde saklı giz, gazabı kahredesi.
Var hayatla bir garezim. Ölümden yok ötesi. Daralmakta bak nefesim.
Gözümde kan lekesi. Tiyatroda sevgi seri, hayat değil ki pembe dizi.
İlaçlarla ayaktayım, sentetikte hep bedenim. İstemem ki yardım eli, tek başıma hallederim.
Çok tevazu aptal işi, ben bununla baş ederim. Bu kendime dertlenişim, zamana sersenişim.
Bir girdapta savrulurken doruklarda sevda niçin? Bu evrende kavga niçin?
Hayatı sevmemişim. Çatlamış bu aynalardan izledim bu kaybedişi.
Bu şeytanla dans edişim, kaçıncı cenk edişim? Şuursuzca cümleleri de dengesizce sarf edişim.
Değersizce bir bileşim, yapmacıktan etkileşim. Su almakta bir gemiydi, ben sonumu beklemişim.
Kader örüntü armonisi. Ölümden yok ötesi.
Hayallerde yaşarken de hüzünlü bir senfonisi. Bak ölümden yok ötesi ve yoldan yok dönesi.
Kahredeyim köprüesi, kan pırıydı kerterisi. Ve istemem külkedisi düşlerimde bilmelisin.
Kaç zamandır huzursuzum, umutsuzum görmelisin.
Keşmekeşli obsesiflik, bir panik ve dengesizlik. Bu dünyayı sorguluyorum lan içimde Tanrı hissi.
Yarattığım bu aktivisti ful hasarlı, çok temizdi. Zor savaştı ben direndim.
Çok acıydı ben gülerdim. Saf şuuru kaybederdim. Yalpalar ve sendelerdim.
Bozulmuş bu terazide kabusumla dengelerdim. Bu ruh halim ürkütücü bir halkı arzı temsilendi.
Yenilmez ve kaybedenle karşılıklı ağ örerdim.
Algılarım çok göreliydi, zor dönemdi, örselendim. Nefret hissi bir zaferdi. Öfke doluyum affedersin.
Çok kuşkulu, sarhoşum, yorgunum. Yol hep çok uzun, çok yokuş, korkutur bak.
Üstümüzde bir bulut gökyüzünde savrulurdu.
Yol yokuştu ben yoruldum, gözlerimde bir umut. Çok kuşkulu, sarhoşum, yorgunum.
Yol hep çok uzun, çok yokuş, korkutur bak. Üstümüzde bir bulut gökyüzünde savrulurdu.
Yol yokuştu ben yoruldum, gözlerimde bir umut.
Bu acı beni de delice uyutur. Hayatın enine boyuna tutulu.
İyice büyüdü kafada sorunu. Kurulu düzene aşırı uyuzum. Aşırı asabi, aşırı sorunlu.
Hayatım boyunca aradım huzuru. Hayatım boyunca aradım usulü. Kalemi tutamam bu gece konuşur.
Bu benim yeniden hayatı buluşum. Hüzünlü bu şiir ritime kavuşur.
Çeneyi tutamaz ki bu oluşum. Suratı buruşuk ahali konuşur. Alayı peçete paraya soyunur.
Kafamın içinde zebani korosu. Habire nuğatı bana mı kur olur?
Niye bu ego ve kibire dolusun? Sitede arıyor deneme bonusu ve bize laf atar biçim bu kurusu.
Aşırı radikal, aşırı kekosu. Bu nasıl patika? İçinde mebhusum.
İçinde doğmuşum, favela varoşum. Paranın peşine adice doluşun. Yürü bu yol uzun, başarı sonuncu.
Düşünme sen onu orospu koluşu. Düşünme sen onu yürü bu yol uzun.
Üstünü basacan bir sürü yokuşun. Önünü kesecek bir sürü oluşum. Kahraman olamaz düşünen sonu.
Hayat bu boru mu, şaka mı, soru mu? Elini uzatan kapıyor kolunu.
Bu dünya dönüyor sulu mu, kuru mu? Yaşarken ölüyorum.
Şimdi hepsini düşününce belki de kusurlu olan ben değildim.
Bu dünyada her şey birbiriyle ahenk içinde derler ya.
Belli ki ben bulamadım yerimi.
-O yüzden o kadar çok öfkelendim. -Çok kuşkulu, sarhoşum, yorgunum.
Yol hep çok uzun, çok yokuş, korkutur bak. Üstümüzde bir bulut gökyüzünde savrulurdu.
Yol yokuştu ben yoruldum, gözlerimde bir umut. Çok kuşkulu, sarhoşum, yorgunum.
Yol hep çok uzun, çok yokuş, korkutur bak.
Üstümüzde bir bulut gökyüzünde savrulurdu. Yol yokuştu ben yoruldum, gözlerimde bir umut.
Nederlandse vertaling
Het gevoel was als een luchtspiegeling. Je bent een krijgerslaaf. Het geheim verborgen in de lucht, de toorn van de hel.
Ik heb wrok tegen het leven. Er is niets meer dan de dood. Kijk, mijn adem wordt kort.
Er zit een bloedvlek in mijn oog. Liefde is een serie in het theater, het leven is geen soapserie.
Ik leef met medicijnen, mijn lichaam gebruikt altijd synthetische stoffen. Ik wil geen helpende hand, ik kan het alleen aan.
Te veel bescheidenheid, stom ding, ik kan er wel mee omgaan. Dit ben ik die me zorgen maakt over mezelf, me zorgen maak over de tijd.
Waarom is liefde op zijn hoogtepunt terwijl ze in een draaikolk wordt gegooid? Waarom vechten in dit universum?
Ik hield niet van het leven. Ik heb dit verlies door deze gebarsten spiegels bekeken.
Dit is de eerste keer dat ik met de duivel danste, hoe vaak heb ik gevochten? Mijn onbewuste en onevenwichtige gebruik van zinnen.
Een waardeloze combinatie, een nep-interactie. Het was een schip dat water maakte, ik wachtte op mijn einde.
Harmonie van het lotpatroon. Er is niets meer dan de dood.
Een trieste symfonie terwijl je in dromen leeft. Kijk, er is niets meer dan de dood en er is geen terugkeer van de weg.
Verdomd de brug, het was bloedig. En je moet weten dat ik Assepoester niet in mijn dromen wil.
Je zou eens moeten zien hoe lang ik onrustig en hopeloos ben geweest.
Chaotische obsessie, paniek en onbalans. Ik stel deze wereld in vraag, het gevoel van God in mij.
Deze activist die ik heb gemaakt was volledig beschadigd, heel schoon. Het was een zwaar gevecht, ik verzette me.
Het was zo pijnlijk, ik lachte. Ik zou het zuivere bewustzijn verliezen. Ik zou wiebelen en struikelen.
Ik zou deze vervormde schaal in evenwicht brengen met mijn nachtmerrie. Deze stemming van mij vertegenwoordigde een beangstigend publiek verlangen.
Ik zou een wederzijds web weven met de onoverwinnelijke en de verliezer.
Mijn percepties waren zeer relatief, het was een moeilijke tijd, ik was getraumatiseerd. Het gevoel van haat was een overwinning. Ik ben vol woede, sorry.
Ik ben erg achterdochtig, dronken, moe. De weg is altijd erg lang, erg steil, het is eng.
Boven ons zweefde een wolk in de lucht.
De weg was steil, ik was moe, maar er was hoop in mijn ogen. Ik ben erg achterdochtig, dronken, moe.
De weg is altijd erg lang, erg steil, het is eng. Boven ons zweefde een wolk in de lucht.
De weg was steil, ik was moe, maar er was hoop in mijn ogen.
Deze pijn zorgt ervoor dat ik als een gek in slaap val. Omarm het leven ten volle.
Het probleem in zijn hoofd is steeds groter geworden. Ik ben uiterst ontevreden over de gevestigde orde. Extreem prikkelbaar, extreem problematisch.
Mijn hele leven ben ik op zoek naar vrede. Ik ben mijn hele leven op zoek geweest naar de methode. Ik kan de pen niet vasthouden, hij praat vanavond.
Dit is mijn herontdekking van het leven. Dit trieste gedicht vindt ritme.
Deze formatie kan de kaak niet vasthouden. Mensen met gerimpelde gezichten praten. Hij kleedt zich uit voor veel servetten en geld.
Demonenkoor in mijn hoofd. Zal de toespraak van Habire mij het hof maken?
Waarom ben je zo vol ego en arrogantie? Hij zoekt naar een proefbonus op de site en vertelt ons over dit stuk onzin.
Te radicaal, te flauw. Wat voor pad is dit? Ik ben er geobsedeerd door.
Ik ben er geboren, mijn buitenwijk van de favela. Volg uw geld roekeloos. Loop deze weg is lang, succes is het laatste.
Denk er niet over na, teef. Denk er niet over na, maar loop gewoon, deze weg is lang.
Veel heuvels om te beklimmen. Er zijn veel formaties die je de weg blokkeren. Hij kan geen held zijn, hij die aan het einde denkt.
Is het leven een pijp, een grap, een vraag? Degene die zijn hand uitstrekt, pakt zijn arm.
Deze wereld draait, is het nat of droog? Ik sterf terwijl ik leef.
Nu ik erover nadenk, was het misschien niet de schuld van mij.
Zoals ze zeggen, is alles in deze wereld in harmonie met elkaar.
Blijkbaar kon ik mijn plek niet vinden.
- Daarom werd ik zo boos. -Ik ben erg achterdochtig, dronken, moe.
De weg is altijd erg lang, erg steil, het is eng. Boven ons zweefde een wolk in de lucht.
De weg was steil, ik was moe, maar er was hoop in mijn ogen. Ik ben erg achterdochtig, dronken, moe.
De weg is altijd erg lang, erg steil, het is eng.
Boven ons zweefde een wolk in de lucht. De weg was steil, ik was moe, maar er was hoop in mijn ogen.