Meer nummers van tofubeats
Beschrijving
Alles lijkt hetzelfde te zijn: de straten zijn hetzelfde, de neonverlichting knippert hetzelfde, de muziek stroomt uit de luidsprekers en alleen van binnen is er iets stiller geworden. Het was alsof alles eerder luider en helderder had geklonken, zelfs het gelach van vrienden had zijn eigen ritme. En nu glijden de woorden routinematig over het oppervlak, en daarachter klinkt een nauwelijks merkbaar 'tot ziens'.
Het is alsof het nummer is afgeluisterd op een moment dat de avond nog warm is, maar al naar herfst ruikt. Als je wat langer wilt dansen om de volwassenheid minstens één refrein uit te stellen. Het gaat over opgroeien - onhandig, langzaam, met een licht verlangen naar je vroegere zelf. En over hoe soms ‘hoor me nog eens’ luider klinkt dan welke liefde dan ook.
Regisseur: Kenta Suzki (EETKAMER)
Fotografiedirecteur: Kodai Kobayashi
1e camera-assistent: Kakeru Sudo
Derde camera-assistent: ZAKK
Lichtregisseur: Kenshi Sudo
Lichtassistent: Ruka Takeuchi
Haar en make-up: Yuka Matsudome (LECO)
Offline-editor: Mina Kakihara
Colorist: Yoshiyuki Nishida
Titelontwerper: Ryuji Okura
Producent: Takemi Inagaki (KANTEEN) / Minami Komatsu
Songtekst en vertaling
Origineel
もう返さなくちゃ 君にもらったあの日の気持ちも なのになんだか ぼやけて遠くなる いつものノリ は さようならの合図に聞こえる もう少 しだけ もう少したましく踊りたいな 僕らどうして も大人になって 忘れてしまうんだろうな だけどもう一度だけ聞かせてよ 本当の君の声を もう一度 振り返る景色の 中 で 自分だけ止まっているような気がしてた 後ろ振り返ったら未来より過去の自分が羨ましく見 えた 大人になって何か変わったり 誰かと会ったり合わな くなった でもまた会ったり何か話したり 新しい何かがま た始まったりするだろう Wow wow 始まったりするだろう 僕らどうしても大人になって 忘れてしまうんだろ うな だけどもう一度だけ聞かせてよ 本当の君の 声をもう一度 僕らどうしても大人になって 忘れてしま うんだろうな だけどもう一度だけ聞かせてよ 本当の君の声をもう一度 もう一度 も う 一 度
Nederlandse vertaling
Ik moet je de gevoelens teruggeven die ik die dag van je heb ontvangen, maar op de een of andere manier worden ze wazig en afstandelijk. De gebruikelijke dans klinkt als een signaal om afscheid te nemen. Ik wil nog een beetje meer dansen, nog een beetje krachtiger. Ik weet zeker dat we opgroeien en het vergeten, maar laat het me alsjeblieft nog één keer horen. Ik kijk nog een keer terug naar je ware stem. Ik had het gevoel dat ik de enige was die stilstond in het landschap. Toen ik terugkeek, was ik meer jaloers op mijn vroegere zelf dan op mijn toekomst. Er is iets veranderd. Naarmate ik ouder werd, heb ik iemand ontmoet en kon ik niet meer met elkaar overweg, maar ik weet zeker dat we elkaar weer zullen ontmoeten, over iets zullen praten, en dat er weer iets nieuws zal beginnen. Wauw, wauw, ik denk dat we gewoon opgroeien en vergeten. Ja, maar laat me alsjeblieft je ware stem nog een keer horen. Ik weet zeker dat we gewoon opgroeien en vergeten. Maar laat me je ware stem nog een keer, nogmaals, nogmaals horen.