Meer nummers van Moncho Chavea
Beschrijving
Première: 23 oktober 2025
Songtekst en vertaling
Origineel
I love you. Eh.
Ah.
Eh.
Criado en una selva de cemento, calle y carretera el condimento.
Buscándome los planes, el sentimiento, la base del fundamento. En el barrio Pan
Bendito yo crecí, escuchando a Camarón y Viyayí.
No sé si tú me entiendes, aquí si no se bebe, se prende. No que lo pidiera, pero tengo un don.
Ahora gracias a la música me veo en London grabando un son.
No entiendo lo que dicen, pero sé que esto les gusta porque yo se lo noto en la expresión.
Bájate al punto, hijo, y pórtate bien. Si ganaste el tren, que no sepan quién.
Marca mundial, quién te ha visto y quién te ve. Te la pasas jurando, pero nadie te cree.
Entre gritos, suspiros, llanto y balacera, mera, buscando la manera de llenar la nevera.
La mama llora, pero el tiempo no espera y de veras, me mato con quien sea, con quien quiera.
Mi mente dice una cosa, mi cuerpo hace otra, pero será por mi conciencia, en esta vida hay poca. Me lo merezco, su hermano, living la vida loca.
Cuidado lo que te toca, el pez muere por la boca.
Niña, tiempo, tú y yo, tengo que conseguir, pero siento que no eres para mí. Na, na, na.
Ya no te quiero, na, na, na, na.
En mis sueños tú trabajas.
Hielo gris, nube baja.
Nederlandse vertaling
Ik houd van je. Hoi.
Oh.
Hoi.
Opgegroeid in een jungle van cement, straat en snelweg de smaakmaker.
Op zoek naar de plannen, het gevoel, de basis van het fundament. In de Panbuurt
Gezegend dat ik ben opgegroeid met het luisteren naar Camarón en Viyayí.
Ik weet niet of je me begrijpt, als je niet drinkt, licht je op. Niet dat ik erom vroeg, maar ik heb een gave.
Dankzij de muziek zie ik mezelf nu in Londen een zoon opnemen.
Ik begrijp niet wat ze zeggen, maar ik weet dat ze dit leuk vinden, omdat ik het aan hun uitdrukking kan zien.
Ga aan de slag, zoon, en gedraag je. Als jij de trein hebt gewonnen, weten ze niet wie.
Wereldmerk, wie heeft je gezien en wie ziet je. Je blijft vloeken, maar niemand gelooft je.
Tussen geschreeuw, zuchten, huilen en schieten door, alleen maar zoeken naar een manier om de koelkast te vullen.
De moeder huilt, maar de tijd wacht niet en eigenlijk pleeg ik zelfmoord met wie dan ook, wie ik maar wil.
Mijn geest zegt het ene, mijn lichaam doet het andere, maar het zal vanwege mijn geweten zijn, in dit leven is er weinig. Ik verdien het, je broer, die la vida loca leeft.
Wees voorzichtig met wat je krijgt, de vis sterft in de mond.
Meisje, tijd, jij en ik, ik moet het krijgen, maar ik heb het gevoel dat jij niet voor mij bent. Na, na, na.
Ik hou niet meer van je, na, na, na, na.
In mijn dromen werk je.
Grijs ijs, lage bewolking.