Meer nummers van Tananai
Beschrijving
Soms wordt de wereld ineens te luid. Alsof iemand het volume van emoties op maximaal heeft gezet, en nu elke aanraking als een flits voelt, elke fout als een vuurwerkexplosie in een gesloten ruimte. Alles is te scherp, te levendig, te echt. En in deze chaos wil je je gewoon tegen iemand aanleunen die het ook niet redt, die ook de coördinaten kwijt is, maar die nog steeds naast je ademt. Liefde is hier geen roze achtergrond, maar een slagveld. Met blauwe plekken, met brandwonden, met een "sorry" op de uitademing. Maar misschien is dat juist haar eerlijkheid: twee mensen die uitgeput zijn door het leven, kiezen er toch voor om elkaar vast te houden. Zelfs als het huis al lang door een storm is weggevaagd - ze blijven, bouwen een tijdelijk onderkomen van de brokstukken en noemen het "huis".
Songtekst en vertaling
Origineel
Io sono il cane che si perde nello spazio, il primo bacio, l'ultimo imbarazzo.
E sento il gran casino che mi scoppia dentro, un attentato fatto a sangue freddo che in questo mondo indifferente perdo.
È certo.
Abbracciami se anche tu come me sei figlio di una notte di proiettili in un teatro di possibilità. Oh, guardaci, per l'amore
Dio perdonaci per averlo ucciso senza pietà, per averlo maltrattato con ferocia come pugili impazziti sul ring.
Siamo aperti in due, due tagli come
Praterii.
Noi siamo le crepe che si aprono sul ghiaccio, il timbro del locale sul tuo braccio.
Noi oggi parliamo di sold out e poi crolliamo per la rivoluzione sul divano, dimenticando che dimentichiamo.
Abbracciami se anche tu come me sei figlio di una notte di proiettili in un teatro di possibilità.
Oh, guardaci, per l'amore Dio perdonaci per averlo ucciso senza pietà, per averlo maltrattato con ferocia come pugili impazziti sul ring.
Siamo aperti in due, due tagli come
Praterii.
Questo è il bello dentro gli agonismi e le agoni, sputi in faccia da lavanderie, dove non c'è casa è casa mia.
Tagli aperti come Praterii, dove non c'è casa è casa mia.
Nederlandse vertaling
Ik ben de hond die verdwaalt in de ruimte, de eerste kus, de laatste schaamte.
En ik voel de grote puinhoop in mij exploderen, een koelbloedige aanval die ik verlies in deze onverschillige wereld.
Het is zeker.
Knuffel me als ook jij, net als ik, de zoon bent van een nacht vol kogels in een theater van mogelijkheden. Oh, kijk naar ons, uit liefde
God vergeef ons dat we hem zonder genade hebben vermoord, dat we hem met wreedheid hebben mishandeld als gekke boksers in de ring.
We zijn over twee, twee delen open
Weiden.
Wij zijn de scheuren die opengaan op het ijs, de stempel van de knuppel op je arm.
Vandaag praten we over uitverkocht en storten we vervolgens op de bank in over de revolutie, vergetend dat we het vergeten.
Knuffel me als ook jij, net als ik, de zoon bent van een nacht vol kogels in een theater van mogelijkheden.
Oh, kijk naar ons, uit liefde voor God, vergeef ons dat we hem zonder genade hebben gedood, dat we hem met wreedheid hebben mishandeld als gekke boksers in de ring.
We zijn over twee, twee delen open
Weiden.
Dit is de schoonheid van de wedstrijden en de wedstrijden, in het gezicht gespuwd door wasserijen, waar geen huis is, is mijn huis.
Open sneden zoals Praterii, waar geen huis is, is mijn thuis.