Пахнеш

Er zijn geuren die je niet kunt verwarren. Ze komen niet uit een flesje en ook niet uit de wasserette - ze komen uit je geheugen. Warm, aangrijpend, met een vleugje van iets dat je nooit meer terugkrijgt. Liefde die in de lucht blijft hangen, zelfs als al het andere verdwenen is. Het is donker in de kamer, een stem weerkaatst op het glas - een beetje gedempt, een beetje uit een andere tijd. En het lijkt alsof je deze stem kunt aanraken, inademen, erin kunt opgaan.

Liefde is hier niet luidruchtig en niet opzichtig - ze is als een zacht spoor op de huid na een aanraking, als een geur die niet kan verdwijnen. Een vleugje van datzelfde wonder waarvoor het de moeite waard lijkt om alle andere seizoenen te doorstaan.