Meer nummers van LINA
Beschrijving
Soms geneest de tijd niet, maar verandert alleen het decor. De zomer verandert in winter, het bankje onder de sneeuw wordt een monument voor gevoelens, en de naam van een ander klinkt als een vastgelopen plaat - zachtjes, maar ononderbroken. Alles is al gezegd, alles is al voorbij, maar het hart, als een koppige wekker, telt toch de seconden tot ‘je plotseling terugkomt’.
In deze stilte lijkt zelfs de lucht een bondgenoot - de wolken drijven langzaam voorbij, alsof ze andermans gedachten meedragen naar een plek waar iemand misschien ook niet slaapt. En dat doet een beetje pijn, maar geeft ook een beetje warmte: het betekent dat er iets echts was. Iets dat niet verdwijnt, zelfs als mensen verdwijnen.
Regisseur en producent: Julian Kleineert
1e assistent-cameraman: Liam Luz
Gezamenlijke productie: Georgia Dimitriadou
Creatief directeur: Lina Larissa Stral en Jenna Londa
Haar-, make-up- en nagelspecialist: Tanya Gravina
Montage: Amelie Sigmund
Kleurcorrectie: Julian Kleineert
Art Director: Jenna Longda/Kanthak Agency
Sony Music/Creative Marketing Manager: Georgia Dimitriadou
Sony Music/Marketing Manager: Sandra Willinger
Gefilmd in Circle Studios Berlin
Componist: Lina Larissa Stral, Charlotte Lorentin, Freddy Roho
Tekst: Lina Larissa Stral, Charlotte Lorentin
Producent: Freddy Roho
Mixage: Odrizz
Mastering: Odrizz
Songtekst en vertaling
Origineel
Sag warum?
Setz mich in eine Zeitmaschine, will dich wieder bei mir. Such den Grund.
Trag die Narben als Souvenir. Dein Name wie eingraviert. Das mit uns.
Frag mich, was ist passiert, dass wir uns so verlieren.
Und ich warte für immer auf dich.
Ich zähl Wolken, bis du da bist.
Wiederhole deinen
Namen.
Hoff, dass ich in all der Panik dir ein bisschen nah bin.
Und ich warte für immer auf dich.
Und ich warte für immer auf dich.
Letztes Jahr Juli, letztes Mal atmen. Im Kopf bin ich immer noch in dein Arm. Find keine Ruhe und such keinen
Schlaf. Hab schon verloren, aber gebe nicht nach.
Unsere Bank vom Schnee bedeckt wie ein Grab. Zwischen den Ästen draußen im Park.
Für immer, denn du hast für immer gesagt, ja.
Ich zähl Wolken, bis du da bist.
Wiederhole deinen Namen.
Hoff, dass während ich dich vermiss, ich dir ein bisschen nah bin.
Ich zähl Wolken, bis du da bist.
Wiederhole deinen Namen.
Hoff, dass ich in all der Panik dir ein bisschen nah bin.
Und ich warte für immer auf dich.
Und ich warte für immer auf dich.
Nederlandse vertaling
Zeg waarom?
Stop me in een tijdmachine, ik wil dat je terug bij me bent. Vind de reden.
Draag de littekens als souvenir. Uw naam alsof gegraveerd. Dat bij ons.
Ik vraag me af wat er is gebeurd waardoor we elkaar zo zijn kwijtgeraakt.
En ik zal voor altijd op je wachten.
Ik tel de wolken totdat je er bent.
Herhaal de jouwe
namen.
Ik hoop dat ik een beetje dichtbij je ben in alle paniek.
En ik zal voor altijd op je wachten.
En ik zal voor altijd op je wachten.
Afgelopen juli, laatste keer ademen. In mijn hoofd zit ik nog steeds in jouw arm. Vind geen vrede en zoek er ook niet naar
Slaap. Ik heb al verloren, maar geef niet toe.
Onze bank bedekt met sneeuw als een graf. Tussen de takken buiten in het park.
Voor altijd, omdat je voor altijd zei: ja.
Ik tel de wolken totdat je er bent.
Herhaal je naam.
Ik hoop dat ik, hoewel ik je mis, toch een beetje dicht bij je ben.
Ik tel de wolken totdat je er bent.
Herhaal je naam.
Ik hoop dat ik een beetje dichtbij je ben in alle paniek.
En ik zal voor altijd op je wachten.
En ik zal voor altijd op je wachten.