Meer nummers van FIL BO RIVA
Beschrijving
Soms lijkt alles stil te staan - de lucht is stroperig, gedachten kraken, zelfs de tijd kruipt lui voort, als een oververhitte kat in de zon. Het lijkt alsof de wereld voortraast, auto's rammelen, iemand haast zich ergens heen, maar van binnen is het stil. Zo stil dat je je eigen hart kunt horen kloppen, in het ritme van de leegte.
En dan, in deze stilstand, ontwaakt plotseling een hitte. Niet eens uit passie, maar uit een wanhopig verlangen om op de een of andere manier de stilstand te doorbreken, de uitzichtloosheid uit te roeien. Kerosine tegen de pijn, vuur tegen de kou, geluid tegen de stilte. Alles om gewoon te voelen dat het bloed nog stroomt en niet als stilstaand water in de aderen blijft staan. En laat de toekomst onzeker zijn - het belangrijkste is dat het geen eeuwige pauze is.
Songtekst en vertaling
Origineel
Time is passing by.
I'm standing still, far away from all of this mad life speeding down
Utopia.
It all runs fast, but nothing's changing.
I kiss the night and the world away. Pour kerosene on the flames of pain tonight.
All right.
I sit outside in the pouring fall, waiting for something to change it all tonight.
All right, goodbye Utopia.
Come around again, your neon eyes.
Leave the things we ever left behind.
We're on a silent road with empty hearts.
Maybe it will lead us somewhere.
I kiss the night and the world away. Pour kerosene on the flames of pain tonight.
All right.
I sit outside in the pouring fall, waiting for something to change it all tonight.
All right, goodbye Utopia.
All right, goodbye Utopia.
Nothing left to say.
I don't wanna stay.
I don't wanna stay.
Oh, crashing through the night.
Ordinary mind.
Ordinary mind.
Woo!
Riders on the storm. Killer on the run.
Yeah.
Nothing left to say.
Time is passing by.
I'm standing still.
Utopia
Nederlandse vertaling
De tijd verstrijkt.
Ik sta stil, ver weg van al dit gekke leven dat steeds sneller gaat
Utopie.
Het gaat allemaal snel, maar er verandert niets.
Ik kus de nacht en de wereld weg. Giet vanavond kerosine op de vlammen van de pijn.
Oké.
Ik zit buiten in de stromende herfst en wacht tot er vanavond iets verandert.
Oké, tot ziens Utopia.
Kom nog eens langs, je neonogen.
Laat de dingen achter die we ooit hebben achtergelaten.
We zijn op een stille weg met lege harten.
Misschien zal het ons ergens heen leiden.
Ik kus de nacht en de wereld weg. Giet vanavond kerosine op de vlammen van de pijn.
Oké.
Ik zit buiten in de stromende herfst en wacht tot er vanavond iets verandert.
Oké, tot ziens Utopia.
Oké, tot ziens Utopia.
Er valt niets meer te zeggen.
Ik wil niet blijven.
Ik wil niet blijven.
Oh, door de nacht heen crashen.
Gewone geest.
Gewone geest.
Wauw!
Ruiters op de storm. Moordenaar op de vlucht.
Ja.
Er valt niets meer te zeggen.
De tijd verstrijkt.
Ik sta stil.
Utopia