Meer nummers van Oklou
Meer nummers van FKA twigs
Beschrijving
Er zijn momenten waarop alles goed lijkt te gaan – de zon schijnt, het gras groeit, de koffie is niet gemorst – maar van binnen is het alsof iemand stilletjes de meubels verplaatst. En daardoor verdwijnt alle gezelligheid, hoewel er aan de buitenkant niets is veranderd.
In het liedje komt dat gevoel naar voren: ronddwalen in je eigen gedachten, waar elke wending een déjà vu lijkt, en toch ga je verder - want waar anders heen? In de stem hoor je de vermoeidheid van het proberen om ‘in orde’ te zijn en de tederheid voor jezelf, zo imperfect, met barstjes en twijfels. In deze klanken zit geen wanhoop, maar acceptatie - zacht als het aanraken van water in bad, wanneer je gewoon zit en ademt. Soms lijkt het alsof de zon echt niet redt - maar dat hoeft ook niet.
Producers: Oklou en Danny L. Harl
Auteurs: Marylo Meyniel, FKA twigs, Danny L. Harl en Casey Manierka-Quayle
Uitgever: Concord Music Publishing en BMG Rights
Vocal arrangement: Lucien Krampf
Vocal arrangement: Cameron Pool
Mixing en extra programmering: David Rench voor Solar Management Ltd.
Mixage: Studio Bruxo, Londen
Mastering: Heba Kadri, New York
Regisseur: Gilles Garbi
Producent: Miles
Uitvoerend producent: Emile Olany
Serviceproductie in het Verenigd Koninkrijk: Agile
Producent: Inez Myers
Uitvoerend producent: Miles Payne
Cameraman: Florian Solin
Eerste regisseur: Nathan Wailant
Montage: Gilles Garbi
Kleurcorrectie: Grégoire Lestourgi
Art director: Theo Boswell
Reserve rekwisieten – Charlie Edwards Moss
Assistent-art director – Izzy Sounes
Assistent-art director – Charlie Ratcliffe
Songtekst en vertaling
Origineel
A few steps in the backyard with one foot at a time.
Only rays of sunshine can be guiding me off-guard.
The turning in my mind travels through my viscous with the stories before mine.
All the homes that I've known were made to fall in the pine.
All the ships and castles created have been refound.
Idyllic deep inside me, in the start and in the ending. That's my beginning.
Full of life that I'm starting, now finding something crowding.
Guess I thought the sunshine would be enough or something.
The body is a temple. Am I worshiping too hard?
Praying with my ashes keeps me awake for so long.
But sometimes I'm so fragile, as if someone else's space feels more like home than own.
All the signs that I know are starting to be a play.
It'd be nice to grow old without being under attack.
All this fear of the home is filling up layers of time.
Can I just keep it home instead of it choking my mind?
Instead of it choking my mind.
Avoiding myself naked and apart just to touch my body in the dark.
I wanna find a place I feel alive.
The beating of my heart is sure a place to start instead of me choking up and down.
Idyllic deep inside me, in the start and in the ending.
That's my beginning.
Full of life that I'm starting, now finding something crowding.
Guess I thought the sunshine would be enough or something.
Nederlandse vertaling
Met één voet tegelijk een paar stappen in de achtertuin.
Alleen zonnestralen kunnen mij overrompelen.
De draaiing in mijn gedachten reist door mijn viskeuze met de verhalen die voor mij liggen.
Alle huizen die ik heb gekend, zijn gemaakt om in de pijnboom te vallen.
Alle gecreëerde schepen en kastelen zijn teruggevonden.
Idyllisch diep van binnen, in het begin en in het einde. Dat is mijn begin.
Vol leven waar ik aan begin, en nu iets druk vindend.
Ik dacht dat de zon genoeg zou zijn of zoiets.
Het lichaam is een tempel. Ben ik te hard aan het aanbidden?
Bidden met mijn as houdt me zo lang wakker.
Maar soms ben ik zo kwetsbaar, alsof de ruimte van iemand anders meer als thuis voelt dan als die van jezelf.
Alle signalen die ik ken beginnen een toneelstuk te worden.
Het zou fijn zijn om oud te worden zonder aangevallen te worden.
Al deze angst voor het huis vult lagen van de tijd op.
Kan ik het gewoon thuis houden in plaats van dat het mijn geest verstikt?
In plaats van dat het mijn geest verstikt.
Ik vermijd mezelf naakt en apart, alleen maar om mijn lichaam in het donker aan te raken.
Ik wil een plek vinden waar ik het gevoel heb dat ik leef.
Het kloppen van mijn hart is zeker een plek om te beginnen, in plaats van dat ik op en neer stik.
Idyllisch diep van binnen, in het begin en in het einde.
Dat is mijn begin.
Vol leven waar ik aan begin, en nu iets druk vindend.
Ik dacht dat de zon genoeg zou zijn of zoiets.