Meer nummers van Aimer
Beschrijving
Het is warm, net als een zomeravond na een regenbui. De lucht ruikt naar natte aarde en ergens tussen de voetstappen hoor je zachtjes ‘laten we samen gaan’. Het is simpel: lopen, over koetjes en kalfjes praten, steentjes schoppen en weten dat er iemand naast je is. Geen held, geen redder, gewoon iemand die je hand vasthoudt als de weg hobbelig is.
Er zit een soort tedere koppigheid in deze klank: geloven dat zelfs als je de wolken niet haalt, de regen toch bloemen zal brengen. Dat je elkaar kunt kwijtraken, elkaar later weer kunt ontmoeten en verder kunt gaan - zonder beloften, maar met warmte. De muziek lijkt te fluisteren: het is niet erg als je niet weet waar je heen gaat. Het belangrijkste is dat je niet alleen bent.
Songtekst en vertaling
Origineel
Stay with me 歩いて行こう 石ころを蹴って 行き先はきっと気まぐれで も 花の香りを両手に これ から出会う君へと Wait for me 話を しよう 肩を並べて はじめましてはぎ こちなくても 持ち寄った箱を開けたら 詰め込んだ 夢を分け合おう また明 日って 当たり前に交わせる日々が 愛しくて儚すぎて 思いはき っと消えない 空を流れる雲 には追いつけないけど 雨になって花をつけて きっと僕を 呼んで る
Stand by you 手をつなごう でこぼ こ道を気ままに行こう つまずいても すりむいた膝なでてく 優しい風を感じて Pray for you 探しに行こう 口笛に乗って 別れ道 でもまた会えても 道端で拾い集 めた 欠片をいつか繋げ よう どこにいたって 当たり前に浮かぶ景色は 涙して笑い合えた 絆はず っと消えない 空 を 流れる雲に は追いつけないけど 雨になって花をつけて きっと僕を 呼んでる 雲に隠れた星空は辿 れないけど 焼きつけた光辿って もっと遠 くへ行けるよ もっと遠くへ行ける よ
Nederlandse vertaling
Blijf bij me, laten we lopen, tegen de stenen trappen, ook al is de bestemming misschien een bevlieging, maar met de geur van bloemen in mijn handen wacht ik tot ik met je praat, die ik ga ontmoeten, schouder aan schouder, ook al is het geen genoegen je te ontmoeten. gedachten zullen nooit verdwijnen, ook al zullen we de wolken die in de lucht stromen niet kunnen inhalen. Het verandert in regen en bloeit, en ik weet zeker dat het mij roept.
Sta bij je Laten we elkaars hand vasthouden Laten we vrij over de hobbelige weg lopen Zelfs als we struikelen Voel de zachte wind die over onze geschaafde knieën strijkt Bid voor je Laten we het gaan zoeken Rijdend op het fluitsignaal Zelfs als we uit elkaar gaan Maar zelfs als we elkaar weer ontmoeten Laten we de stukken verbinden die we onderweg hebben opgepikt Op een dag, waar we ook zijn, zal het landschap dat van nature voor ons is We zouden samen kunnen huilen en lachen Onze band zal nooit verdwijnen In de wolken die in de lucht stromen Ik kan het niet inhalen, maar het regent en bloeit, en het roept mij zeker. Ik kan de sterrenhemel verborgen achter de wolken niet volgen, maar ik kan het verbrande licht volgen en nog verder gaan. Ik kan nog verder gaan.