Meer nummers van PNL
Beschrijving
Het ruikt naar zweet, dure parfum en de straat na regen. Hier is geen plaats voor filosofie - hier overleven mensen, verdienen ze geld en schudden ze het verleden van zich af als een vervelende vlieg. Alles om je heen lijkt bekend: beton, hitte, de geur van benzine, het geluid van motoren. Maar van binnen heerst een andere energie: woede, aangeleerde vastberadenheid en een beetje romantiek, verborgen onder Dior en straattaal.
Elke regel is als het klikken van een aansteker voor een trekje: een beetje vuur, een beetje vertrouwde duisternis. En dat alles onder een couplet waarin trots luider klinkt dan pijn, en ‘Hasta la vista’ niet gaat over afscheid, maar over een nieuw leven. Het is grappig, maar zelfs in deze harde beat hoor je geen kou, maar een manier om niet te verbranden voordat je de zee bereikt, die voorlopig ‘alleen nog ontbreekt’.
Songtekst en vertaling
Origineel
J'commence avec des pompes sur les poings, soleil plein, enculé.
T-shirt de franc-maçon, vue sur la mer, enculé.
J'hésite entre faire deux jackos ou bien un coca flinz. Igo c'est misère, TZ demande pas pourquoi on t'agresse.
Moitié Falsa, moitié tahia. Explosif depuis la naissance, de façon ouais Dalia,
Dalia. Déterminé, tiens la dope comme Dengue.
Une, deux, banalisé puis fort dans les vingt-deux. Ali Baba, Mda, mode survie dans l'bendo.
Mel B, Banco, ça titille mais c'est pas Kalimann. À travers les LV, j'me sens si bien.
J'me souviens quand j'étais rien, quand j'survolais les terriens.
Petit temps, billet de cinq cents, j'attends pas qu'tu me détestes.
J'ai migré pour mieux m'vendrer, c'est pas pareil, tu pourrais t'éclater plus grand.
Et puis j'étais un môme gris, tout p'tit, trop énervé. P'tit fou bien sûr public, cousu chez la RD.
Ça pétarde comme les pompes, devant j'voulais les stomps.
Dans la tess y a l'escroc, dans la tess y a l'igo. Dans le four y a athée, open la boîte aux lettres.
Loin du comico, personne ne me connaît.
J'suis dans mon monde, j'ai ma boue et j'ai ma p'tite knax. Mon playback sur un tatigan. J'suis en rythme avec moi et l'vouplex.
En rythme avec mon groupeex. Hasta la vista.
Hasta la vista.
Hasta la vista. On verra.
La pauvreté nous ment pas, c'est le moment de perdre.
Encore en route vers Marais, allez hop, peut-être.
Hasta la vista.
Hasta la vista.
On verra.
J'suis resté en bas, plus tard pour faire plus de moula.
La richesse est restée au fond, j'donne moi j'suis plus là.
J'regarde le ciel, le soleil caresse mon âme. Graduit en peine, on nous relance et on r'passe au crâne. Libre. Libre.
Libre. Libre. Libre.
Wesh, Kalinka, appelle ça Malika. J'compte, je lis pas, être heureux j'arrive pas.
Vive ma reine.
Donc j'redoute plus tard, sur la vie qu'on fond pas, elle est contente.
Tout ça, c'est pas ma vie.
Pas ma vie. Pas ma vie. Pas ma vie.
Viens de pauv' concu, viens de but en bite et de violence.
De rien c'est simple, devenu banal comme billet de cent.
J'suis dans mon monde, j'ai ma boue et j'ai ma p'tite knax.
Mon playback sur un tatigan. J'suis en rythme avec moi et l'vouplex.
En rythme avec mon groupeex.
Hasta la vista.
Hasta la vista.
Hasta la vista.
On verra.
La pauvreté nous ment pas, c'est le moment de perdre.
Encore en route vers Marais, allez hop, peut-être. Hasta la vista.
Hasta la vista.
Hasta la vista.
On verra. Hasta la vista.
Hasta la vista.
On verra
Nederlandse vertaling
Ik begin met vuistpompen, volle zon, klootzak.
Vrijmetselaar t-shirt, uitzicht op zee, klootzak.
Ik twijfel tussen het maken van twee jackos of een cola-flinz. Igo, het is ellendig, TZ vraag niet waarom mensen je aanvallen.
Half Falsa, half Tahia. Explosief sinds de geboorte, op een ja Dalia-manier,
Dalia. Vastbesloten, houd de drugs vast zoals Dengue.
Eén, twee, gebagatelliseerd en vervolgens sterk in de tweeëntwintig. Ali Baba, Mda, overlevingsmodus in de bendo.
Mel B, Banco, het kriebelt maar het is Kalimann niet. Door de LV's voel ik me zo goed.
Ik herinner me dat ik niets was, toen ik over aardbewoners vloog.
Kleine tijd, vijfhonderd biljet, ik verwacht niet dat je me haat.
Ik ben gemigreerd om mezelf beter te verkopen, het is niet hetzelfde, je zou meer plezier kunnen hebben.
En toen was ik een grijs kind, heel klein, te boos. Beetje gek natuurlijk publiek, genaaid bij de RD.
Het werkt averechts als de pompen, voordat ik de stampers wilde.
In de wereld is er de boef, in de wereld is er het ego. Er zit een atheïst in de oven, open de brievenbus.
Verre van het komische, kent niemand mij.
Ik ben in mijn wereld, ik heb mijn modder en ik heb mijn kleine knax. Mijn weergave op een tatigan. Ik ben in ritme met mezelf en de voouplex.
In ritme met mijn groupex. Hasta la vista.
Hasta la vista.
Hasta la vista. We zullen zien.
Armoede liegt niet tegen ons, het is tijd om te verliezen.
Misschien nog onderweg naar Marais.
Hasta la vista.
Hasta la vista.
We zullen zien.
Ik bleef later liggen om meer moula te maken.
De rijkdom bleef op de bodem, ik ben er niet meer.
Ik kijk naar de lucht, de zon streelt mijn ziel. Veroordeeld, we worden opnieuw gelanceerd en we gaan terug naar de schedel. Vrij. Vrij.
Vrij. Vrij. Vrij.
Wesh, Kalinka, noem het Malika. Ik tel, ik lees niet, ik kan niet gelukkig zijn.
Lang leve mijn koningin.
Dus ik vrees dat ze later, in het leven dat we niet smelten, gelukkig is.
Dit is niet mijn leven.
Niet mijn leven. Niet mijn leven. Niet mijn leven.
Kom uit een slechte conceptie, kom van doel naar lul en geweld.
Graag gedaan, het is simpel, het is zo banaal geworden als honderdnoten.
Ik ben in mijn wereld, ik heb mijn modder en ik heb mijn kleine knax.
Mijn weergave op een tatigan. Ik ben in ritme met mezelf en de voouplex.
In ritme met mijn groupex.
Hasta la vista.
Hasta la vista.
Hasta la vista.
We zullen zien.
Armoede liegt niet tegen ons, het is tijd om te verliezen.
Misschien nog onderweg naar Marais. Hasta la vista.
Hasta la vista.
Hasta la vista.
We zullen zien. Hasta la vista.
Hasta la vista.
We zullen zien