Meer nummers van Clayknot
Beschrijving
Producent: Marcin Giza
Auteur: Paula Dudus
Songtekst en vertaling
Origineel
W każdy dzień głowę mam, wciąż pamiętając twój cień.
I spotyka mnie lęk.
Zamykam oczy nie po to, by spać, a poczuć twój tlen.
Każdy sen małą częścią mnie, bo większość wypełnia ich cień.
Mój mózg wypierać się chce.
Bo z autopsji wie, wyjątki są złe.
Dotknięta jestem czymś silnym niż dłoń.
Przeklęta jestem. Wciąż celuję w swą skroń.
Czemu twoje usta to nie broń?
Do czegoś więcej mnie skłoń.
Dotknięta jestem czymś silnym niż dłoń.
Przeklęta jestem. Wciąż celuję w swą skroń.
Czemu twoje usta to nie broń?
Do czegoś więcej mnie skłoń.
Budzę się, ale wszystko wokół mówi mi, że dalej tkwię w śnie.
Lecz skubię twój tlen.
Gdzie odnajdę, gdzie odnajdę go?
Bo duszę się.
W każdy dzień głowę mam, wciąż pamiętając twój cień.
I spotyka mnie lęk. Zamykam oczy nie po to, by spać, a poczuć twój tlen.
Każdy sen małą częścią mnie, bo większość wypełnia ich cień.
Mój mózg wypierać się chce.
Bo z autopsji wie, wyjątki są złe.
Dotknięta jestem czymś silnym niż dłoń.
Przeklęta jestem. Wciąż celuję w swą skroń.
Czemu twoje usta to nie broń?
Do czegoś więcej mnie skłoń.
Dotknięta jestem czymś silnym niż dłoń.
Przeklęta jestem. Wciąż celuję w swą skroń.
Czemu twoje usta to nie broń?
Do czegoś więcej mnie skłoń.
Nederlandse vertaling
Elke dag houd ik mijn hoofd stil terwijl ik aan jouw schaduw denk.
En ik word geconfronteerd met angst.
Ik sluit mijn ogen, niet om te slapen, maar om je zuurstof te voelen.
Elke droom is een klein deel van mij, omdat de meeste ervan gevuld zijn met hun schaduw.
Mijn brein wil het ontkennen.
Omdat hij uit persoonlijke ervaring weet dat uitzonderingen slecht zijn.
Ik word aangeraakt door iets dat sterker is dan een hand.
Ik ben vervloekt. Ik richt nog steeds op mijn slaap.
Waarom is je mond geen wapen?
Laat mij nog iets meer doen.
Ik word aangeraakt door iets dat sterker is dan een hand.
Ik ben vervloekt. Ik richt nog steeds op mijn slaap.
Waarom is je mond geen wapen?
Laat mij nog iets meer doen.
Ik word wakker, maar alles om me heen vertelt me dat ik nog steeds in een droom zit.
Maar ik knabbel aan je zuurstof.
Waar zal ik hem vinden, waar zal ik hem vinden?
Omdat ik stik.
Elke dag houd ik mijn hoofd stil terwijl ik aan jouw schaduw denk.
En ik word geconfronteerd met angst. Ik sluit mijn ogen, niet om te slapen, maar om je zuurstof te voelen.
Elke droom is een klein deel van mij, omdat de meeste ervan gevuld zijn met hun schaduw.
Mijn brein wil het ontkennen.
Omdat hij uit persoonlijke ervaring weet dat uitzonderingen slecht zijn.
Ik word aangeraakt door iets dat sterker is dan een hand.
Ik ben vervloekt. Ik richt nog steeds op mijn slaap.
Waarom is je mond geen wapen?
Laat mij nog iets meer doen.
Ik word aangeraakt door iets dat sterker is dan een hand.
Ik ben vervloekt. Ik richt nog steeds op mijn slaap.
Waarom is je mond geen wapen?
Laat mij nog iets meer doen.