Otro Culito

Hier hoor je geen afscheid, maar het moment waarop er eindelijk stilte komt. Geen dramatische explosie, maar een zucht van verlichting na een lange oorlog waarin niemand heeft gewonnen. Woorden zijn als scherven uit het verleden, maar in plaats van het gebruikelijke ‘kom terug’ klinkt er een rustig ‘que te vaya bien’. Het ego van een ander, woede, de herinnering aan het ‘perfecte moment’ - alles lost op, alleen de lichtheid blijft over, waarin je jezelf kunt veroorloven om niet vast te houden en niet te wachten. Dit lied gaat niet over pijn, maar over die zeldzame bevrijding, wanneer zelfs afscheid nemen zacht klinkt.