Sorry

De liefde in dit liedje is geen zoete karamel, maar iets als een slecht uitgebalanceerde schommel: het ene moment word je met enthousiasme omhoog geslingerd, het volgende moment word je hard naar beneden gegooid, totdat je buiten adem bent. In elk ‘sorry’ hoor je niet zozeer schuld, maar eerder machteloosheid tegenover het feit - intimiteit raakt degenen die zich er echt voor openstellen pijnlijk.

Het gaat hier niet om ideale bekentenissen onder de maan, maar om vuur, verkoolde randen en de grond die onder je voeten trilt. Over hoe moeilijk het is om elkaar niet op de zere plekken te trappen, zelfs als je heel erg je best doet. En toch - in elke regel schijnt het verlangen door: laat het moeilijk zijn, laat ‘liefhebben’ struikelen betekenen, maar laat het toch blijven. Want pijn is ook het bewijs dat het hart werkt.

Muziek: PARCELS

Mix: Manny Marroquin in Larrabee Studios (North Hollywood, Californië)

Mastering: Zach Pereira in Larrabee Studios (North Hollywood, Californië)

Regisseur: Alexandra Thermond

Uitvoerend producent: Erica Snowden

Producent: Tatum Brontë

Productieleider: Robert Palmer

Filmploeg: Zachary Kovach

Cinematograaf: Flavia Martinez

Camera B: Jean Raclet

Eerste cameraman: Mariel O'Connell

Cameraman: Dimitri Christoforidis

Kee grip: John Lee

Swing: Mikey Gilmore

Productie: Art Director: Milena Gorum

Art Director: Carter McNeil

Montage: Jenny Tatch

Titelontwerp: Bradley Pinkerton

Colorist: Clayton Hunt