Kabutomushi

Verliefdheid is hier net als temperatuur: het ene moment voel je je warm worden, het andere moment voel je een koude rilling over je vingertoppen gaan. Alles is te veel: de geur, de stem, het trillen van de wimpers, zelfs de ademhaling. De wereld verandert in een carrousel, waar de witte manen van een paard langzaam voorbij zweven en het hart steeds weer struikelt over zijn eigen ritme.

En in deze duizelingwekkende toestand is het zo gemakkelijk te geloven dat pijn en geluk geen tegenpolen zijn, maar hetzelfde gevoel, alleen met een andere intonatie. Herinneringen zullen pijn doen, zoals de eerste vorst na een warme zomer, maar juist daarin ligt het spoor van echte intimiteit. Zelfs als alles verdwijnt, zal het nooit worden vergeten.