太陽が昇らない世界 - A World Where the Sun Never Rises

Het lijkt wel een scène uit een anime, waar de lucht zwart is en de wind de geur van onweer met zich meebrengt. Hier is geen plaats voor lichtheid - alleen duisternis die van alle kanten op je drukt, en een hart dat tegen de angst in klopt. De muziek klinkt als een bezwering: stap vooruit, zelfs als het verleden je terugtrekt, zelfs als elke windvlaag klinkt als het gefluister van de duisternis.

De woorden flitsen als bliksemflitsen in een storm: spijt, schaduw, pijn, maar door dit alles heen breekt doorzettingsvermogen door. Het maakt niet uit dat de zon niet opkomt boven deze wereld - de vastberadenheid zelf wordt licht. Daarin schuilt een vreemde troost: als chaos onvermijdelijk is, waarom zou je die dan niet onder ogen zien, met een vlammende ziel en ogen die koppig vooruit kijken.