Meer nummers van Malú
Beschrijving
De woorden in het lied lijken te zijn samengesteld uit ontbrekende elementen. Zoals kou zonder winter, zoals een taart zonder kaarsjes - alles wat vertrouwd is, verliest plotseling zijn houvast, wordt leeg en vreemd teder. Het is niet eens verdriet, maar de stilte na de storm, wanneer de lucht nog naar regen ruikt, maar het al lichter wordt. In elke vergelijking zit een lichte steek: de liefde is zo diep dat ze de contouren uitwist en het vroegere ‘ik’ oplost als suiker in koffie.
Het klinkt allemaal als de soundtrack van een toestand waarin de wereld vertraagd en zacht lijkt, en van binnen de vraag opkomt: wie is nu deze persoon die door jouw ogen kijkt? Dat doet geen pijn, maar is gewoon een beetje eng, alsof je op de rand van een nieuw oever staat.
Songtekst en vertaling
Origineel
Como un invierno sin frío, como un domingo sin pena
Como Madrid sin ruido, como un vivir sin secuelas
Como un otoño sin hojas, una tarta sin velas
Como un recuerdo vacío en una sala de espera
Como un verano sin gente
Como una flor sin primavera
Como una urgencia no urgente
No estar dentro ni fuera
Porque ya no sé, ya no sé quién fui
Ya no sé quién era antes de estar contigo
Todo sabe a ti, me dejo llevar
Me quiero morir cuando me miras de esa forma
Cuando tu boca me nombra
Porque ya no sé, ya no sé quién fui
Como un turista sin mapa, como un camino sin piedras
Como una vida sin sueños, una cárcel sin rejas
Como anestesia en el alma, como una calma que abrevia
Como un retrato sin rostro, como una ida sin vuelta
Porque ya no sé, ya no sé quién fui
Ya no sé quién era antes de estar contigo
Todo sabe a ti, me dejo llevar
Me quiero morir cuando me miras de esa forma
Cuando tu boca me nombra
Porque ya no sé, ya no sé quién fui
Porque ya no sé, ya no sé quién fui
Ya no sé quién era antes de estar contigo
Todo sabe a ti, me dejo llevar
Me quiero morir cuando me miras de esa forma
Cuando tu boca me nombra
Porque ya no sé, ya no sé quién fui
Nederlandse vertaling
Als een winter zonder kou, als een zondag zonder pijn
Zoals Madrid zonder lawaai, zoals leven zonder gevolgen
Als een herfst zonder bladeren, een taart zonder kaarsen
Als een lege herinnering in een wachtkamer
Als een zomer zonder mensen
Als een bloem zonder lente
Als niet-dringende noodsituatie
Niet binnen of buiten zijn
Omdat ik het niet meer weet, weet ik niet meer wie ik was
Ik weet niet meer wie ik was voordat ik bij jou was
Alles smaakt naar jou, ik liet mezelf gaan
Ik wil dood als je zo naar me kijkt
Als je mond mij een naam geeft
Omdat ik het niet meer weet, weet ik niet meer wie ik was
Als een toerist zonder kaart, als een pad zonder stenen
Als een leven zonder dromen, een gevangenis zonder tralies
Als een verdoving in de ziel, als een kalmte die afneemt
Als een portret zonder gezicht, als een reis zonder terugkeer
Omdat ik het niet meer weet, weet ik niet meer wie ik was
Ik weet niet meer wie ik was voordat ik bij jou was
Alles smaakt naar jou, ik liet mezelf gaan
Ik wil dood als je zo naar me kijkt
Als je mond mij een naam geeft
Omdat ik het niet meer weet, weet ik niet meer wie ik was
Omdat ik het niet meer weet, weet ik niet meer wie ik was
Ik weet niet meer wie ik was voordat ik bij jou was
Alles smaakt naar jou, ik liet mezelf gaan
Ik wil dood als je zo naar me kijkt
Als je mond mij een naam geeft
Omdat ik het niet meer weet, weet ik niet meer wie ik was