Meer nummers van merhababensokak
Beschrijving
Witte muren, witte bloemen - en ergens diep in het hart, dat niet kan vergeten. Het lijkt alsof alles gezegd is, alle verklaringen gegeven zijn, maar de melancholie bloeit elke avond hardnekkig op, alsof ze speciaal op deze grond is gekweekt.
In woorden - een afgesloten ruimte, vier muren die sterker zijn dan welke sloten dan ook. In beelden - tederheid en pijn die vechten om het recht om de belangrijkste te zijn. Een bloem met gouden stuifmeel wordt plotseling een symbool van wat verloren is en toch blijft schijnen.
Het resultaat is muziek over de onmogelijkheid om de weg alleen te bewandelen, over die vreemde luxe van pijn - wanneer die niet loslaat, maar ook herinnert dat de gevoelens levend waren.
Tekst - Muziek - Arrangement: Alp Tanata
Zang, gitaar: Alp Tanata
Basgitaar: Logic Pro X Session Player, bewerking: Alp Tanata
Synthesizer: Logic Pro X Session Player, bewerking: Alp Tanata
Drums: MIDI-bewerking: Alp Tanata. Met dank aan Arslan Kemal Mercan voor zijn advies.
Mixage: Alp Tanata
Mastering: Logic Pro X Mastering Assistant, Alp Tanata
Songtekst en vertaling
Origineel
Özmüşüz birbirimizi soluma soluma vuruyor.
Uzun uzun anlatıp.
Özleyiş sanki içimi dışıma sarıyor gibidir. Sensiz geçemem bu yolları.
Sensiz geçmem bu yolları.
O senin o dört duvarın, yüreğimin acısı.
Çiçeğim sen bembeyazsın kucağında sarı polenler.
Senin o dört duvarın, yüreğimin yarası.
Çiçeğim sen hep beyazsın sevdiklerin bana sualler.
Hapsolup kendine, uydurup bir sebep.
Bendeki bu hasreti büyüten her gece.
O senin o dört duvarın, yüreğimin acısı.
Çiçeğim sen bembeyazsın kucağında sarı polenler.
Senin o dört duvarın, yüreğimin yarası.
Çiçeğim sen hep beyazdın.
O senin o dört duvarın, yüreğimin acısı.
Çiçeğim sen bembeyazsın kucağında sarı polenler.
Senin o dört duvarın, yüreğimin yarası.
Çiçeğim sen hep beyazdın.
Nederlandse vertaling
We missen elkaar, hij slaat elkaar links en rechts.
Uitgebreid uitleggen.
Het is alsof het verlangen mij van binnen en van buiten omhult. Ik kan deze wegen niet passeren zonder jou.
Zonder jou passeer ik deze wegen niet.
Het is de pijn van jouw vier muren, de pijn van mijn hart.
Mijn bloem, jij bent puur wit, geel stuifmeel in je armen.
Die vier muren van jou zijn de wond van mijn hart.
Mijn bloem, je bent altijd wit, je dierbaren stellen mij vragen.
Als hij in zichzelf verstrikt raakt, verzint hij een reden.
Elke nacht doet dit verlangen in mij groeien.
Het is de pijn van jouw vier muren, de pijn van mijn hart.
Mijn bloem, jij bent puur wit, geel stuifmeel in je armen.
Die vier muren van jou zijn de wond van mijn hart.
Mijn bloem, jij was altijd wit.
Het is de pijn van jouw vier muren, de pijn van mijn hart.
Mijn bloem, jij bent puur wit, geel stuifmeel in je armen.
Die vier muren van jou zijn de wond van mijn hart.
Mijn bloem, jij was altijd wit.