Kaybolsam

In dit liedje lijken de nachten als verspreide kaarten - donker, met scheve cijfers en verkeerde berekeningen. Van binnen is het ofwel een bekentenis, ofwel vermoeidheid door het eeuwige ‘de rekening klopt niet’: een te snel ritme, te veel schuld van anderen, te weinig lucht. De woorden klinken als een innerlijke dialoog, waarbij de helft van de zinnen zelfrechtvaardigingen zijn en de andere helft een poging om ten minste iemand tot het ochtendgloren vast te houden.

De muziek lijkt over dun ijs te lopen: dan een scherpe beat, als steentjes onder de zolen, dan zachte zang, alsof die beschermt tegen de wind. De combinatie van bekentenis en straatdrive roept een vreemd gevoel op - alsof dit het recept is om te overleven na alle verkeerde keuzes. Terwijl de nacht gevangen houdt, blijft er alleen maar dansen en snelle loze beloften bedenken over, om niet gek te worden van je eigen eerlijkheid.

Tekst en muziek: Berkay Altunay

Montage: Kadir Ekza Akbaba

Tekst van het lied: Sinan Jan Sak