Meer nummers van Yele
Beschrijving
Het nummer ruikt naar de duisternis van een club en kleverige kauwgom van herinneringen. De woorden vallen uiteen als veelkleurige pillen in een glas - of het nu medicijnen zijn of snoepjes die je inslikt om het makkelijker te maken. In deze verscheurde stroom - eenzaamheid na school, rozen zonder bloemblaadjes, gesloten haakjes en een stille poging om de sleutels van je eigen kooi te vinden.
Geluiden en beelden vermengen zich als het licht van een stroboscoop: zoet en bitter, vertraagd en versneld. Onder de groove klopt een verontrustende tederheid - alsof je nog steeds je masker kunt afzetten, uitademen en kunt stoppen met het slikken van deze woorden, maar voorlopig blijft er alleen een rilling op je huid en een veelkleurig geluid van binnen.
Producer: Jacstxr
Programmeur: Jacstxr
Producent: Rrisiko
Programmeur: Rrisiko
Zang: Yele
Tekstschrijver: Gabriele Trimboli
Componist: Jacopo Rapolla.
Componist: Leonardo Manzalini.
Songtekst en vertaling
Origineel
(Rrisiko)
(Jacstxr)
Oggi nascondo emozioni in un angolo
Giro e ci ritorno pure se ha fatto male
Girotondo nella mia testa oramai da anni
Zitto lo sono sempre stato, do voce agli altri
È mattino
Urlo che do fastidio al vicino
Sudo perché ho preso quelle pills
Perché ho preso quelle pills?
Cosa c'era? Un'emozione nel bicchiere
Su e giù, colorate caramelle
Fai su per me che io non riesco
Più giù ci ho nascosto gli elementi
Sto mangiando parole, sembro dislessico
Ma più va giù più te ne vai
Ora, più su, lacrime cadono ghiaccio
Ora non è più mio il sorriso, l'ho disegnato
Cuore mio è una prigione, trovo le chiavi
Sto conoscendo l'amore ma è momentaneo
Non sto pensando alle mosse, che faccio arte
Muore una stella nel cielo, è luce per gli altri
Non riesco più a connettere, parlo agli astri
Brividi, sulla mia pelle ci sono i tasti
Sento energia tutti quanti, che amo l'astratto
Ma sono triste sempre, in gola ho l'amaro
Non esce sangue dai tagli che sono apatico
Lacrime cadono
Mi trovavo da solo fuori scuola
Che bruciare quei fiori è una risposta
Petali
Spoglio quelle rose e le pareti
Con te non ho chiuso le parentesi
Sei la mia nemesi
(La mia nemesi)
Ho già nascosto una parola di là
Pensavo di averti vista ma era una pillola
Buste fanno di modo che me ne vado di là
Ma non basta che muoio a togliere il male soltanto
Non basta chiudi gli occhi, ho messo il tuo sguardo da parte
Non basta che ritorni, per stare bene ho una maschera
Se vuoi possiamo farci del male
Cosa c'era? Un'emozione nel bicchiere
Su e giù, colorate caramelle
Fai su per me che io non riesco
Più giù ci ho nascosto gli elementi
Sto mangiando parole, sembro dislessico
Ma più va giù più te ne vai
Ora, più su, lacrime cadono ghiaccio
Ora non è più mio il sorriso, l'ho disegnato
(Oggi nascondo emozioni in un angolo)
(Giro e ci ritorno pure se ha fatto male)
(Girotondo nella mia testa oramai da anni)
(Zitto lo sono sempre stato, do voce agli altri)
(È mattino)
(Urlo che do fastidio al vicino)
(Sudo perché ho preso quelle pills)
(Perché ho preso quelle pills?)
Nederlandse vertaling
(Risiko)
(Jacstxr)
Vandaag verstop ik emoties in een hoekje
Ik ga erheen en kom terug, ook al doet het pijn
Het spookt al jaren door mijn hoofd
Ik ben altijd stil geweest, ik geef een stem aan anderen
Het is ochtend
Ik schreeuw dat ik de buurman lastig val
Ik zweet omdat ik die pillen heb ingenomen
Waarom heb ik die pillen ingenomen?
Wat was er? Een emotie in het glas
Op en neer, kleurrijke snoepjes
Kom op, want ik kan het niet
Ik heb de elementen verderop verborgen
Ik eet woorden, ik klink dyslectisch
Maar hoe meer het daalt, hoe meer je weggaat
Nu, hogerop, vallen de tranen op het ijs
Nu is de glimlach niet langer de mijne, ik heb hem getekend
Mijn hart is een gevangenis, ik vind de sleutels
Ik ken liefde, maar het is van voorbijgaande aard
Ik denk niet aan bewegingen, ik maak kunst
Een ster aan de hemel sterft, het is licht voor anderen
Ik kan geen verbinding meer maken, ik praat met de sterren
Rillingen, er zitten sleutels op mijn huid
Ik voel energie allemaal, ik hou van het abstracte
Maar ik ben altijd verdrietig, ik heb een slechte smaak in mijn keel
Er komt geen bloed uit de wonden. Ik ben apathisch
Tranen vallen
Ik was alleen buiten school
Dat het verbranden van die bloemen een antwoord is
Bloemblaadjes
Ik strip die rozen en de muren
Ik heb de haakjes niet bij je gesloten
Jij bent mijn vijand
(Mijn vijand)
Ik heb daar al een woord verborgen
Ik dacht dat ik je zag, maar het was een pil
Enveloppen zorgen ervoor dat ik daar weg kom
Maar het is niet genoeg dat ik sterf om alleen maar het kwaad te verwijderen
Het is niet genoeg om je ogen te sluiten, ik leg je blik opzij
Het is niet genoeg dat ik terugkom, om me goed te voelen heb ik een masker
Als je wilt, kunnen we onszelf pijn doen
Wat was er? Een emotie in het glas
Op en neer, kleurrijke snoepjes
Kom op, want ik kan het niet
Ik heb de elementen verderop verborgen
Ik eet woorden, ik klink dyslectisch
Maar hoe meer het daalt, hoe meer je weggaat
Nu, hogerop, vallen de tranen op het ijs
Nu is de glimlach niet langer de mijne, ik heb hem getekend
(Vandaag verberg ik emoties in een hoek)
(Ik ga rond en kom terug, zelfs als het pijn doet)
(Het spookt al jaren door mijn hoofd)
(Zwijg, dat ben ik altijd geweest, ik geef stem aan anderen)
(Het is ochtend)
(Ik schreeuw dat ik de buurman lastig val)
(Ik zweet omdat ik die pillen heb ingenomen)
(Waarom heb ik die pillen ingenomen?)