Баштани

Een stille kus op de schouder klinkt als een wachtwoord om te vluchten: al je spullen pakken en naar het einde van de wereld vertrekken - naïef, brutaal en belachelijk eenvoudig, alsof de route op een servetje is uitgetekend na het avondthee. En buiten het raam wiegen de meloenenvelden - een landschap dat niet verandert in een plaatje, maar in een metafoor voor verspreide, ietwat onhandige gevoelens die tegelijkertijd drukken en lokken.

De wonden in het lied worden niet verborgen - ze worden belicht als heldere vlekken in een spiegel: pijnlijk, mooi en alsof ze getoond moeten worden. En temidden van al dit bedwelmende drama klinkt plotseling een bijna alledaags “geef me water” - en dat raakt sterker dan welke belofte dan ook, omdat eenvoud altijd eerlijker is dan hoogdravende woorden.

De compositie lijkt op een opname die midden in de nacht in een notitieboekje is gemaakt - half slapend, maar heel echt. Met ironie, met warmte, zonder overbodige glans. De muziek lijkt net wakker te zijn geworden en haast zich om haar droom te delen, voordat de ochtend de details heeft uitgewist.

Regisseur: Sasha Tuz

Uitvoerend producent: Zoreslav Yartsev

Cameraman: Yaroslav Gutenko

1e AD: Yana Shevchenko

Premier: Egor Orlov

1e AS: Dmitry Tikhonyuk

Focus/2e AD: Vladimir Svernyuk

Gaffer/Licht: Igor Ivanco

Sleutels: Nikolai NikoLightSun

Art director/Stijl: Maria Medvedeva

Service/Autoverhuur: Artur Zubkov

Montage: Katerina Oparina.

Kleur: Marina Tkachenko

Verhuurbedrijf: Patriot

Admin: Denis Koristil

Achter de schermen: Helper.men