Meer nummers van millepaure
Meer nummers van Whellele
Beschrijving
Programmeur, producent: stee
Programmeur, producent: Whellele
Schrijver: Samuele Prosdocimi
Songtekst en vertaling
Origineel
Mi fai venire il mal di testa.
Mi chiedo ma che vita è questa?
Sai che ho inviato la richiesta alla fortuna, ma lei non l'ha accetta.
Ti avevo detto resta un po', ma avevi fretta.
Avrei detto aspetta.
Ma che aspetto amore?
Volare senza le ali.
Uno come me lo sa poi come sarà domani.
Uno come me lo sa. Volare senza le ali.
Uno come me lo sa mai come sarà domani.
Perché se ci penso tutti uguali, tutti uguali, tutti uguali, tutti uguali, tutti uguali, tutti uguali, tutti uguali. Come gli esseri umani.
Guardo fuori dalla finestra.
Mi chiedo se sono all'altezza.
Conto tutto quello che mi resta. Ma resta il dolore.
Una cattiva idea che mi accarezza.
Fa troppo rumore.
Un mondo che di me può stare senza.
Ma che senso vuole? Che senso vuole?
Ho più lacrime, lacrime, fiumi sopra le pagine bianche.
Ormai giro le spalle senza fare domande.
Stanco delle doppie facce. Ho più lacrime, lacrime, fiumi sopra le guance stanche.
Mi chiedo ma che vita è questa se non gli do valore?
Non do valore. Volare senza le ali.
Uno come me lo sa poi come sarà domani. Uno come me lo sa.
Volare senza le ali. Uno come me lo sa mai come sarà domani.
Perché se ci penso tutti uguali, tutti uguali, tutti uguali, tutti uguali, tutti uguali, tutti uguali, tutti uguali. Come gli esseri umani.
Nederlandse vertaling
Je bezorgt mij hoofdpijn.
Ik vraag me af wat voor leven dit is?
Weet je, ik heb het verzoek naar Fortune gestuurd, maar zij heeft het niet geaccepteerd.
Ik zei dat je nog even moest blijven, maar je had haast.
Ik zou hebben gezegd: wacht.
Maar waar wacht ik op, liefje?
Vliegen zonder vleugels.
Iemand zoals ik weet hoe de dag van morgen zal zijn.
Iemand zoals ik weet het. Vliegen zonder vleugels.
Iemand als ik weet nooit hoe de dag van morgen zal zijn.
Want als ik erover nadenk, allemaal hetzelfde, allemaal hetzelfde, allemaal hetzelfde, allemaal hetzelfde, allemaal hetzelfde, allemaal hetzelfde, allemaal hetzelfde. Zoals mensen.
Ik kijk uit het raam.
Ik vraag me af of ik het aandurf.
Ik tel alles wat ik nog heb. Maar de pijn blijft.
Een slecht idee dat mij streelt.
Het maakt te veel lawaai.
Een wereld die zonder mij kan leven.
Maar wat is het punt? Wat is het punt?
Ik heb meer tranen, tranen, rivieren over de blanco pagina's.
Nu draai ik mij de rug toe zonder vragen te stellen.
Moe van dubbele gezichten. Ik heb meer tranen, tranen, rivieren op mijn vermoeide wangen.
Ik vraag me af wat voor leven dit is als ik er geen waarde aan hecht?
Ik geef geen waarde. Vliegen zonder vleugels.
Iemand zoals ik weet hoe de dag van morgen zal zijn. Iemand zoals ik weet het.
Vliegen zonder vleugels. Iemand als ik weet nooit hoe de dag van morgen zal zijn.
Want als ik erover nadenk, allemaal hetzelfde, allemaal hetzelfde, allemaal hetzelfde, allemaal hetzelfde, allemaal hetzelfde, allemaal hetzelfde, allemaal hetzelfde. Zoals mensen.