Meer nummers van Женя Трофимов
Meer nummers van Комната культуры
Beschrijving
De sterren zijn hier geen romantische decoraties, maar bijna verraderlijke wezens - koud, aantrekkelijk, te groot om aan te raken. Ze zijn zowel beangstigend als aantrekkelijk, en lijken te wachten tot iemand het risico neemt om hen serieus aandacht te schenken. De muziek schommelt zachtjes tussen angst en hoop: dan een waarschuwing - “kijk niet, het is nog niet te laat”, dan plotseling een oproep - “wat als ze ons tellen?”. Het is niet alleen een kosmische metafoor, maar ook een herinnering dat dromen ook sterren zijn: ver weg, koud, maar wanhopig op zoek naar erkenning.
Songtekst en vertaling
Origineel
Не смотрите наверх, там звезды вас магнитом к себе потянут, навсегда западут вам в душу и останутся там навек.
Не смотрите, еще не поздно вам остаться просто друзьями.
Звездам холодно, звездам страшно, звездам нужен свой человек.
Чтоб смотрел бы на них с любовью, прикоснуться мечтал руками, называл бы их в честь героев и сверял бы по ним свой путь.
И однажды, по зову сердца, воспарил бы над облаками и, забрав бы одну с собою, подарил бы кому-нибудь.
Не опускай рук, не закрывай глаз.
Кто знает, а вдруг звезды считают нас?
Не опускай рук, не закрывай глаз.
Кто знает, а вдруг звезды считают нас?
Звезды считают нас.
Не смотрите в окно, там ветер, он поселит в душе тревогу, унесет в облака и в горы и покажет вам с высоты неизведанные дороги и невиданные просторы.
И напомнит, что где-то в сердце спят несбывшиеся мечты о полетах к далеким звездам неизвестных еще галактик и о поисках во Вселенной неоткрытых еще планет.
Чтоб однажды, по зову сердца, воспарить бы над облаками и звезду принести к аллеям той, которой дороже нет.
Не опускай рук, не закрывай глаз.
Кто знает, а вдруг звезды считают нас?
Не опускай рук, не закрывай глаз.
Кто знает, а вдруг звезды считают нас?
Звезды считают нас, звезды считают нас.
Звезды считают нас.
Кто знает, а вдруг звезды считают нас?
Nederlandse vertaling
Kijk niet omhoog, de sterren zullen je als een magneet naar zich toe trekken, ze zullen voor altijd in je ziel zinken en daar voor altijd blijven.
Kijk niet, het is nog niet te laat om gewoon vrienden te blijven.
De sterren zijn koud, de sterren zijn bang, de sterren hebben hun mensen nodig.
Zodat hij er met liefde naar zou kijken, ervan zou dromen ze met zijn handen aan te raken, ze een naam zou geven ter ere van de helden en zijn pad langs hen zou leiden.
En op een dag zou hij, op verzoek van zijn hart, boven de wolken zweven en, er een meenemend, aan iemand geven.
Geef niet op, sluit je ogen niet.
Wie weet, wat als de sterren ons tellen?
Geef niet op, sluit je ogen niet.
Wie weet, wat als de sterren ons tellen?
De sterren tellen ons.
Kijk niet uit het raam, de wind is er, hij zal angst in je ziel veroorzaken, je de wolken en de bergen in voeren en je van boven onbekende wegen en ongekende ruimtes laten zien.
En het zal je eraan herinneren dat er ergens in je hart onvervulde dromen liggen over vluchten naar verre sterren van nog onbekende sterrenstelsels en over het zoeken in het heelal naar nog onontdekte planeten.
Zodat ik op een dag, op verzoek van het hart, boven de wolken zou zweven en een ster zou brengen naar de steegjes van degene die het dierbaarst is.
Geef niet op, sluit je ogen niet.
Wie weet, wat als de sterren ons tellen?
Geef niet op, sluit je ogen niet.
Wie weet, wat als de sterren ons tellen?
De sterren tellen ons, de sterren tellen ons.
De sterren tellen ons.
Wie weet, wat als de sterren ons tellen?