Meer nummers van MENT
Meer nummers van Faustyna Maciejczuk
Meer nummers van Miły ATZ
Beschrijving
Tekst, zang: Mila ATZ, Faustina Maciejczuk
Mix en mastering: Rafal Smolenski
Muziekvideo: MENT
Songtekst en vertaling
Origineel
Na torze bloki, a głowy mamy w koronnym grze.
Nasze instynkty cenne chwile, które chce się przeżyć. Która to droga, chociaż cel za często zmienił się.
Może za rogiem -będzie czekał na nas głębszy sens. -Ej, chyba przesiąknąłem tobą.
Po całości jak ten piasek wodą.
Znowu piszę i wchodzisz mi w słowo, chociaż nawet nie ma cię obok.
Bo dla mnie nadal jesteś tajemnicą, choć widzę to, czego inni nie widzą. Nim to wszystko obróci się w nicość, ja obiecam ci coś.
Daleko stąd lub teraz mogę, bo szczęście jest tuż za rogiem.
Jak trzeba, to mogę przed Bogiem, bo skoczyłbym za tobą w ogień.
Wiesz co, tu i teraz mogę, bo szczęście jest tuż za rogiem. Jak trzeba, to mogę przed Bogiem, bo skoczyłbym za tobą w ogień. Weź.
Na torze bloki, a głowy mamy w koronnym grze.
Nasze instynkty cenne chwile, które chce się przeżyć. Która to droga, chociaż cel za często zmienił się.
Może za rogiem będzie czekał na nas głębszy sens. Byłem przy niszcze, Langer Deep, jak Tarzan i
Porter. Łyk na zdrowie, bo Oskar i Stis to nasz jedyny problem.
I nie ma co się trudzić w inne dni.
Położę głowę przy twojej, bo moje słońce to ty, a o reszcie zapomnę.
Za tobą i dla ciebie, tak jak ja.
Nazwijmy nasze cienie, ból i klej.
Skradnijmy razem przestrzeń na wiele lat. Skradnijmy co najlepsze.
Na torze bloki, a głowy mamy w koronnym grze.
Nasze instynkty cenne chwile, które chce się przeżyć. Która to droga, chociaż cel za często zmienił się.
Może za rogiem -będzie czekał na nas głębszy sens.
-Ej, kocham w sobie to uczucie, gdy miasto się budzi ze snu. Napędzani jednym tętnem w tempie wspólnego tchu.
Ej, kocham w sobie to uczucie, gdy leżymy głową na mchu.
I czuję to, jak rozwijamy swe gałęzie, by iść do słońca w dniu.
To, że jesteś moją muzą, nieistotne, czy inni to widzą. Włos powity masz bryzą, a za plecami masz horyzont.
Pod stopami gołą ziemię, po której się gonią cienie.
Źrenic te same odcienie, kiedy spoglądamy w głąb siebie.
Dzień staje się nocą, w powietrzu ostatni promień, a my idziemy boso po ziemi nad wodę, by rozpalić ogień. Mamy siebie i zdrowie w dwie dłonie.
To, co zbędne, niech płonie. Dziś porusi nas groove tych werbli.
Jutro nas obudzi śrów -głębi. Weź.
-Na torze bloki, a głowy mamy w koronnym grze. Nasze instynkty cenne chwile, które chce się przeżyć.
Która to droga, chociaż cel za często zmienił się. Może za rogiem będzie czekał na nas głębszy sens.
Na torze bloki, a głowy mamy w koronnym grze.
Nasze instynkty cenne chwile, które chce się przeżyć. Która to droga, chociaż cel za często zmienił się.
Może za rogiem będzie czekał na nas głębszy sens.
Nederlandse vertaling
Er liggen blokken op de baan en onze hoofden zitten in het topspel.
Onze instincten zijn kostbare momenten die we willen ervaren. Dat is de manier, ook al is de bestemming te vaak veranderd.
Misschien wacht er om de hoek wel een diepere betekenis op ons. -Hé, ik denk dat ik vol van je ben.
Overal als zand met water.
Ik ben weer aan het schrijven en jij bemoeit je met mijn woorden, ook al ben je er niet eens.
Want voor mij ben je nog steeds een mysterie, ook al zie ik wat anderen niet kunnen zien. Voordat dit allemaal op niets uitloopt, beloof ik je iets.
Ver weg van hier of nu kan het wel want het geluk ligt om de hoek.
Indien nodig kan ik het voor God doen, omdat ik voor jou in het vuur zou springen.
Weet je wat, ik kan het hier en nu doen, want het geluk ligt om de hoek. Indien nodig kan ik het voor God doen, omdat ik voor jou in het vuur zou springen. Neem het.
Er liggen blokken op de baan en onze hoofden zitten in het topspel.
Onze instincten zijn kostbare momenten die we willen ervaren. Dat is de manier, ook al is de bestemming te vaak veranderd.
Misschien wacht er om de hoek een diepere betekenis op ons. Ik was bij de vernietiging, Langer Deep, net als Tarzan en
Portier. Neem een slokje van je gezondheid, want Oskar en Stis zijn ons enige probleem.
En het heeft geen zin om je op andere dagen druk te maken.
Ik zal mijn hoofd naast dat van jou leggen, want jij bent mijn zon, en ik zal de rest vergeten.
Achter jou en voor jou, net als ik.
Laten we onze schaduwen, pijn en lijm een naam geven.
Laten we samen jarenlang ruimte stelen. Laten we het beste stelen.
Er liggen blokken op de baan en onze hoofden zitten in het topspel.
Onze instincten zijn kostbare momenten die we willen ervaren. Dat is de manier, ook al is de bestemming te vaak veranderd.
Misschien wacht er om de hoek wel een diepere betekenis op ons.
-Hé, ik hou van dat gevoel als de stad uit haar slaap ontwaakt. Aangedreven door één puls in het tempo van een gewone ademhaling.
Hé, ik hou van dat gevoel als we met onze hoofden op het mos liggen.
En ik voel het terwijl we onze takken spreiden om overdag naar de zon te gaan.
Het feit dat jij mijn muze bent, maakt niet uit of anderen het zien. Je haar wordt begroet door de wind en de horizon ligt achter je.
Kale grond onder je voeten, met schaduwen die elkaar achtervolgen.
Dezelfde tinten van onze pupillen als we in onszelf kijken.
Dag wordt nacht, de laatste lichtstraal in de lucht, en we lopen blootsvoets over de grond naar het water om een vuur aan te steken. We hebben elkaar en onze gezondheid in twee handen.
Laat wat onnodig is verbranden. Vandaag zullen we ontroerd worden door de groove van deze snaredrums.
Morgen worden we wakker tot halverwege de ochtend. Neem het.
-Er liggen blokken op de baan en onze hoofden zijn in het topspel. Onze instincten zijn kostbare momenten die we willen ervaren.
Dat is de manier, ook al is de bestemming te vaak veranderd. Misschien wacht er om de hoek een diepere betekenis op ons.
Er liggen blokken op de baan en onze hoofden zitten in het topspel.
Onze instincten zijn kostbare momenten die we willen ervaren. Dat is de manier, ook al is de bestemming te vaak veranderd.
Misschien wacht er om de hoek een diepere betekenis op ons.