Meer nummers van BSK
Beschrijving
Zang: BSK
Producent: Marcus Wetterstrand
Programmeur: Marcus Wetterstrand
Mastering engineer: młody klakson
Mixing engineer: młody klakson
Tekstschrijver: Jan Kubat
Componist: Marcus Wetterstrand.
Songtekst en vertaling
Origineel
Yo!
Czasami nie myślę, ale to właśnie mnie tworzy.
Moje głupie błędy motywują nas, by tworzyć. Moje głupie wersy odwracają mnie od schorzeń. Pusty pokój, puste blistry.
Tak spędziłem roczek, bo nic nie jest takie, jakim się wydaje.
Nie chcę, żebyś czuł ten smutek. Dlatego się nim nie chwalę.
Nie chcę, żebyś czuł tą pustkę jaką Janek.
Dlatego się uśmiecham jak Jim Carrey.
Żeby mnie urodzić mojej mamie odradzali lekarze. Mama, żeby to zrobić, olała stwardnienie rozsiane.
Nie wiem, co rządzi tym krajem. Widzę tylko rozsiane stwardnienie na mapie.
Ja chciałem tylko normalnie żyć jak koledzy z ławek. Wiele kłótni, zaniedbania.
Hej, zwalniają z lekcji w pierwszej klasie. Wtedy się dowiedziałem, że straciłem tatę.
Nagle dorosły zwykły nastolatek. Hej, Janek, lat piętnaście.
Mam już tylko babcię. Nie chce, bym nagrywał, ale kurwa ja musiałem.
Janek dla niej zrobił inżyniera. Noce nieprzespane. Nagrywałem. Podkrążone oczy za mym okularem.
Po tym wszystkim wiedziałem, że już nic nas nie złamie, a i tak zawsze płaczę, jak w szpitalu odwiedzam mamę. Okej, shit happens. Yo. Hej, idź bracie.
To zawsze mam w głowie, gdy kogoś tracę. No a tamci mówią o nas, jakby nas już tu nie było.
Duo to nie płyta. Duo było, kiedy się burzyła.
Duo było, kiedy nie miałem z kim lecieć na wakacje. Rodzice Fifiego zabierali nas nad Gardę.
Od tamtych czasów mówią, że z uśmiechem mi do twarzy.
Wypierałem sytuacje, nie wiedząc, co się wydarzy. Nigdy nie brakowało kasy.
Dziesięć pierwszych koncertów za darmo, żeby ktoś nas zauważył.
Teraz na koncercie premierowym mówią, że znają adres mojej matki. Od tamtej pory gram każdy koncert, jakby miał być tym ostatnim.
Ciągle się uśmiecham, bo ukrywam moje traumy. Ciągle się uśmiecham, kiedy słyszę wasze barsy.
Za to, co narobiłem, przeprosiłem już dwa razy. Nagrywam to w środku trasy.
Nad nami bociany. Niech przyniosą im sumienie, żeby mogli mi wybaczyć.
Nie, nie, nie, nie. Nie chcemy wiecznej walki. Chcemy zniknąć, nie odejść. Krzyczeć, nie mówić.
Ciężko inaczej w miejscu, gdzie każdy chce kłótni.
W socjalowych mediach komentuje rapper co więcej papla niż nabija. Nabijam to całe lato.
Po koncercie cykam fotę z córką polityka. Rok wcześniej fota z dyplomem Politechnika.
Dopóki przed nami prawdziwa publika, będziemy robić.
BSK ładne słowa dla brzydkich historii pisze dla pokolenia nieodpisanych wiadomości.
Tych dwóch gości nie chodzi w miejsca po to, by się wyświetlić.
Mamy swoje ścieżki, wierz mi, nie takie jak samych miejsc i nie wiem, czy mam rację. Mam sporo kompleksów, ciężko mi znaleźć relację.
Nazwij mnie złodziejem. Kradłem mamie na terapię. Wyszliśmy na swoje.
Jadę starym oplem w trasę bez klimatyzacji, ale jesteśmy razem. W pokoju siedzę ze Star Boyem,
Hoshem, Fifim no i z Maksiem. Tamte sytuacje pokazały, że tylko to jest ważne.
Jak myślisz, że jesteś sam, pomyśl kto akceptuje cię zawsze.
Bo środowisko ma moc, dopóki przejmują cię ich słowa.
Nie wiem jaki tu jest morał. Hej, duo nie równa się dwa.
To właśnie jest nasz slogan. Duo!
Czasami nie myślę, ale to właśnie mnie tworzy.
Moje głupie błędy motywują nas, by tworzyć. Moje głupie wersy odwracają mnie od schorzeń. Pusty pokój, puste blistry.
Tak spędziłem roczek.
Nederlandse vertaling
Jo!
Soms denk ik niet na, maar dat maakt mij.
Mijn stomme fouten motiveren ons om te creëren. Mijn stomme lijnen leiden mij af van mijn ziektes. Lege kamer, lege blaren.
Zo heb ik mijn eerste jaar doorgebracht, want niets is wat het lijkt.
Ik wil niet dat je dit verdriet voelt. Daarom schep ik er niet over op.
Ik wil niet dat je de leegte voelt die Janek voelde.
Daarom lach ik net als Jim Carrey.
Artsen raadden mijn moeder af om van mij te bevallen. Om dit te kunnen doen, gaf mijn moeder de multiple sclerose op.
Ik weet niet wat dit land regeert. Ik zie alleen MS op de kaart.
Ik wilde gewoon normaal leven, net als mijn collega’s vanaf de bank. Veel ruzies, verwaarlozing.
Hé, ze zijn vrijgesteld van lessen in het eerste leerjaar. Toen kwam ik erachter dat ik mijn vader verloren had.
Opeens was hij een gewone tiener. Hé, Janek, vijftien jaar oud.
Ik heb nu alleen mijn grootmoeder. Hij wil niet dat ik opneem, maar ik moest wel.
Janek werd ingenieur voor haar. Slapeloze nachten. Ik was aan het opnemen. Donkere kringen onder mijn ogen achter mijn bril.
Na dit alles wist ik dat niets ons meer zou breken, en ik huil nog steeds elke keer als ik mijn moeder in het ziekenhuis bezoek. Oké, er gebeurt iets. Jo. Hé, ga broer.
Dit is altijd in mijn gedachten als ik iemand verlies. En ze praten over ons alsof we er niet meer zijn.
Duo is geen album. Duo was erbij toen ze stormde.
Duo was er toen ik niemand had om mee op vakantie te gaan. Fifi's ouders namen ons mee naar de rivier de Garda.
Sindsdien zeggen ze dat ze een glimlach op mijn gezicht toveren.
Ik ontkende situaties, niet wetende wat er zou gebeuren. Er was nooit een tekort aan geld.
De eerste tien concerten zijn gratis om ons te laten opvallen.
Nu, tijdens het premièreconcert, zeggen ze dat ze het adres van mijn moeder weten. Sindsdien speel ik elk concert alsof het het laatste is.
Ik blijf lachen omdat ik mijn trauma’s verberg. Ik glimlach nog steeds als ik je tralies hoor.
Ik heb al twee keer mijn excuses aangeboden voor wat ik heb gedaan. Ik neem dit midden in de tour op.
Ooievaars boven ons. Laat ze hun geweten meenemen, zodat ze mij kunnen vergeven.
Nee, nee, nee, nee. Wij willen geen eeuwig gevecht. We willen verdwijnen, niet weggaan. Schreeuw, spreek niet.
Het is moeilijk om anders te doen op een plek waar iedereen ruzie wil maken.
Op sociale media merkt de rapper op dat hij meer praat dan dat hij grappen maakt. Ik doe dit al de hele zomer.
Na het concert maak ik een foto met de dochter van de politicus. Een jaar eerder een foto met een diploma van de Technische Universiteit.
Zolang er echt publiek voor ons staat, blijven we het doen.
BSK schrijft mooie woorden voor lelijke verhalen voor een generatie onbeantwoorde berichten.
Deze twee jongens gaan niet naar plekken om gezien te worden.
We hebben onze paden, geloof me, niet dezelfde als de plaatsen zelf en ik weet niet of ik gelijk heb. Ik heb veel complexen, het is moeilijk voor mij om een relatie te vinden.
Noem mij een dief. Ik heb van mijn moeder gestolen voor therapie. Wij zijn er zelf uitgekomen.
Ik ga op roadtrip in een oude Opel zonder airco, maar we zijn samen. Ik zit in de kamer met Star Boy,
Hosh, Fifi en Maks. Die situaties lieten zien dat dit het enige is dat belangrijk is.
Als je denkt dat je alleen bent, bedenk dan wie je altijd accepteert.
Omdat de omgeving macht heeft zolang je geraakt wordt door hun woorden.
Ik weet niet wat de moraal hier is. Hé, duo is niet gelijk aan twee.
Dit is onze slogan. Duo!
Soms denk ik niet na, maar dat maakt mij.
Mijn stomme fouten motiveren ons om te creëren. Mijn stomme lijnen leiden mij af van mijn ziektes. Lege kamer, lege blaren.
Zo heb ik mijn eerste jaar doorgebracht.