Meer nummers van Andien
Beschrijving
Producent: Swugafunk
Masteringingenieur: Benito Siahaan
Mengingenieur: Eko Sulistiyo
Instrumentalist: Swugafunk
Instrumentalist: Mikail Alrabbdia
Instrumentalist: Agung Exo
Instrumentalist: Evan Sinaga
Componist: Agus Kristianto
Tekstschrijver: Andien
Tekstschrijver: Agus Kristianto
Songtekst en vertaling
Origineel
Aku temui dirimu tanpa rencana.
Langkahmu masuk pelan ke ruang yang lama kupenjara.
Tak kuduga tenangmu bikin runtuh dindingku.
Padahal aku masih belajar percaya waktu.
Dan ku takut terlalu cepat.
Tapi matamu buat dunia mendadak senyum.
Aku jatuh, jatuh pelan.
Kutakut hilang arah lalu kau buatku pulang.
Jika nanti aku goyah.
Tolong ingatkan, kita mulai, mulai pelan-pelan.
Kau bicara sederhana tapi hangat seperti hujan kecil yang diam-diam meresap.
Aku tak ingin terburu, tapi hatiku mencari namamu.
Setiap waktu.
Kadang ku ingin mundur sejenak.
Namun dekatmu, selalu lebih tepat.
Aku jatuh, jatuh pelan.
Kutakut hilang arah lalu kau buatku pulang.
Jika nanti aku goyah.
Tolong ingatkan, kita mulai, mulai pelan-pelan. Bila luka lambat datang mengetuk.
Genggaman tanganmu tak cukup, ku butuh dipeluk.
Dekap aku di sisimu.
Dan aku belajar jatuh tanpa ragu.
Aku jatuh, jatuh pelan.
Tak ingin buru-buru tapi aku tak bertahan.
Dari cara kau melihat.
Seakan bilang, tak apa kita mulai pelan-pelan.
Yea, haa-yeah. Oh.
Oh.
Mulai pelan-pelan.
Yeah, hey.
Nederlandse vertaling
Ik ontmoette je zonder plan.
Je stappen kwamen langzaam de kamer binnen waar ik lange tijd gevangen zat.
Ik had niet verwacht dat jouw kalmte mijn muren zou doen instorten.
Ook al leer ik nog steeds te vertrouwen op de tijd.
En ik ben bang dat het te snel is.
Maar jouw ogen laten de wereld plotseling glimlachen.
Ik viel, viel langzaam.
Ik was bang om de weg te verliezen, en toen liet jij me naar huis gaan.
Als ik later wankel.
Herinner ons er alstublieft aan: laten we beginnen, langzaam beginnen.
Je spreekt eenvoudig maar hartelijk als een kleine regen die stilletjes naar binnen zakt.
Ik wil niet haasten, maar mijn hart zoekt naar jouw naam.
Elke keer.
Soms wil ik even een stap terug doen.
Maar bij jou in de buurt, altijd passender.
Ik viel, viel langzaam.
Ik was bang om de weg te verliezen, en toen liet jij me naar huis gaan.
Als ik later wankel.
Herinner ons er alstublieft aan: laten we beginnen, langzaam beginnen. Als de wond langzaam is, klopt hij.
Je hand is niet genoeg, ik heb een knuffel nodig.
Houd mij aan je zijde.
En ik leerde vallen zonder aarzeling.
Ik viel, viel langzaam.
Ik wil me niet haasten, maar ik kan niet wachten.
Van de manier waarop je kijkt.
Alsof we willen zeggen: het is oké, laten we langzaam beginnen.
Ja, ha-ja. Oh.
Oh.
Begin langzaam.
Ja, hé.